Her kitle (hatta bu örnekte KÜTLE) kendi önderini yaratıyor ve istiyor ki herkes, hem de hiç sorgulamadan kendisi gibi davransın. Olabilir tabii, istemek demokratik bir hak! Sorun şu ki; adalet ve kolluk güçleri bu taleplere ayrımcı yaklaşırsa yaşananın adı demokrasi olmuyor.
Siyasi görüşü uğruna kendinden ilkelerinden ne kadar ödün verebilir insan? Diyelim ki kendinizden vazgeçtiniz, peki evrensel değerlerden ne kadar uzaklaşabilirsiniz?
Bu sabah gündem ve gazete manşetleri yayınlarını birlikte yapacağız. Hem 1921 Anayasası hakkında kulaktan dolma bilgilere sahip iktidarın açmazını hem de onun şıracısı medyayı konuşacağız.
Gündemi meşgul etme çabaları boşa çıktıkça saçmalama düzeyi de yükseliyor farkında mısınız? Yalnız şöyle bir sıkıntı da var... insan açken karnını doyuramayacak tek şey söylenen yalanlar oluyor...