Uwierzyć Ukochać

Rozmawiamy o naszych procesach uwalniania się od strachu poprzez jego transformację.

Każdego dnia dzieje się dla nas coś nowego, pojawia nowa myśl, mała zmiana, mająca potencjał urodzić prawdziwa przemianę. Uczymy się życia ukochując nasze rodziny takimi jakimi są i widzieć je takimi, jakie rzeczywiście są. Żyjąc w zgodzie z miłującym, otwartym sercem, leczymy nasze wzajemne toksyczne uzależnienia. Widzimy, że dłuższe obwinianie siebie jak i innych, nie ma dla nas sensu. Zaprzestając osądu innych, zaczynamy życie w wolności. „Trudne” bywa najmocniej transformujące?

Bądż życzliwym dla Siebie, bądź kochanym/kochaną dla siebie i promieniuj swoją miłością na innych. Zaczynaj od „małych kroczków”, przestań krytykować się i osądzać.

Kiedy bardzo chcemy czegoś, co niekoniecznie jest dla nas przeznaczone, niekoniecznie przyniesie nam to korzyść. Chcenie czegoś „za wszelką cenę” może być naszym niedojrzałym wyborem.

Bądź łagodnym/łagodną wobec Siebie. Czy można nie osądzać siebie czy można przestać osądzać Innych?

Jeżeli masz ochotę „pobiczować się”, chodź na plażę! ;)

Rozmowa krótsza, bo ucięta z końcówki poprzedniego odcinka, który w pełni się nie wgrał(tak jak planowałam). Przepraszam, ze tak dużo do życzenia ten podkast ciągle wymaga.Czy można „umrzeć” dla tego co było i przez „bramy otwartego Serca” świadomie przejść w Nowe Życie.

Bóg jest Wszystkim, a Życie cudem doskonałości w niedoskonałości, zawartym w końcu bez początku i w początku bez końca.

Nadając znaczenie naszym myślom, słowom i relacjom, współtworzymy dzisiejszą rzeczywistość.

Pandemia dla każdego z nas coś zmieniła?

Rozmawiamy o wadze relacji z samym sobą i o tym jak inaczej spojrzeć na relacje z innymi ludźmi. Pandemię możemy winić za to, że na moment wylogowała nas wszystkich jako SPOŁECZEŃSTWA z „normalnej rzeczywistości” i życia do którego przywykliśmy… Otrzymaliśmy możliwość głębiej wejrzeć w siebie, przyjrzeć się naszym relacjom z innymi ludźmi. Dużo spraw naturalnie zweryfikowało się, szczególnie w kwestii relacji z samymi sobą.

Codzienne relacje z naszymi bliskimi składają się na nas samych.

Chwile mówimy o osądzie nas samych, przez osąd kogoś innego od nas. Kocham Siebie i rozumiem, jesteś częścią mnie, więc dlatego Ciebie kocham.

Kontroluję moje myśli i mogę i myślę pozytywnie.

Czy jedność z samym sobą jest możliwa? Tak, jeśli znika osąd.

Chęć rozwinięcia samoświadomości czy Chęć wejścia głęboko w Pokochanie & Zrozumienie siebie i Innych?

Miłość do siebie otwiera Drzwi Krainy Szczęścia.

Osąd niesie odłączenie od Miłości! Bezinteresowne działanie ma moc. Nie czekać, a działać. Przestaję być ustawicznym cenzorem samego Siebie. Kocham siebie i działam! Znajduję radość w przebywaniu ze sobą. Kocham i pamiętam o innych, pamiętam o moich przyjaciołach, rodzicach, wszystkich Świętych, których chcę mieć przy sobie. Świat duchowy istnieje, jesteśmy wszyscy połączeni poprzez Ducha, kiedy otwieramy się na taką możliwość.

Co znaczy dla Ciebie żyć w Tu i Teraz?

I o konfliktach… Skąd się biorą? Jak je rozwiązać? Skąd wiemy jak? Bo praktykujemy codzienną miłość i zaufanie do życia. Możemy wszystko!

Przejście przez śmierć do Miłości.

Przejście przez piekło do Miłości.

Nie okłamujmy samych siebie w tematach co jest dla nas ważne, kim jesteśmy i jacy jesteśmy.

Zaczęłyśmy wspólnie pracować w ogrodzie, gdzie widzimy jak strategiczna i ważna jest CIERPLIWOŚĆ i zaufanie, ze sprawy mają się dobrze tak jak się mają.

To jak nasiona wyrastają zależy od wielu czynników, czasem od nas niezależnych. Naszą pracą jest samo wykonanie pracy posadzenia i zapewnienia nasieniu odpowiednich warunków do wzrostu, jednak „sukces” i wzrost rośliny tak naprawdę pozostaje w „Bożych rękach” i jedyne co możemy to uzbroić się w cierpliwość i akceptację wszystkiego takim jakie jest.

Przekłada się to na nasze życie: Akceptujemy siebie dokładnie takimi jakimi jesteśmy. Lubimy i doceniamy to co mamy i jak żyjemy.

Nie wyczekujemy kolejnego momentu, a zauważamy daną chwilę z jej wszystkimi atrybutami, nie pozostając ani chwili dłużej w wydarzeniach przeszłych i nie fantazjując w temacie przyszłości. Nasze życie jest jak ogród, możemy zająć się jego pielęgnacją, ochroną, sadzeniem ziarn, mimo to na powodzenie naszych działań nie mamy już wpływu. Jesteśmy odpowiedzialni za działanie, niekoniecznie za jego efekt, co nie znaczy, ze nie ma sposobów na to, aby nasze działania były skuteczniejsze. Tutaj kłania się już indywidualna wiedza, mądrość i szczęście, wszystkie te sprzyjają powodzeniu w naszych działaniach. Cierpliwość jest powracającym tematem, gdyż jest tak kluczowa, aby móc zrelaksować się w życiu, trzeba założyć, że niektóre sprawy mogą zająć dużo czasu, gdyż naturalny rytm tego jak przebiega nasze życie, tak naprawdę nie zależy do nas. Zaufajmy naturze i jej rytmowi. Bycie niegrzecznym jest złe? Mówi kto? Czasem bycie grzecznym jest grzechem. Czasem trzeba głośno wyartykułować siebie, postawić granice, powiedzieć stanowcze „NIE”, nawet jeśli może się ono okazać niegrzecznym czy „nie na miejscu” - czasem to nasza jedyna droga do wolności i do szczęścia.

Relacja z rodzicami jest kluczowa do pogodzenia się z samym sobą. Bez pełnej harmonii w relacji z naszymi rodzicami, trudno mówić o byciu w harmonii ze sobą. Jednym jest nasza relacja z ziemskimi rodzicami a innym relacja na poziomie duchowym z tym co niewidoczne, jak Kosmos, to co nad nami czuwa i widzi nas zawsze i wszędzie, tak naprawdę w każdej sytuacji i tym co materialne ale ożywione duchem, nadając metafizyczne znaczenie naszemu istnieniu.

Dobra droga to taka na której czujemy się swojo i bezpiecznie. Jeżeli w naszym życiu zaczynamy czuć, że jesteśmy na właściwej drodze, warto na niej trwać i być wdzięcznym dosłownie za wszystko co nas spotyka i za każdą osobę, która dane nam na naszej drodze spotykać a czasem tylko na chwilę spotkać.

Nad czym mamy kontrolę (jeśli zechcemy) to są nasze myśli i sposób myślenia o tym jacy jesteśmy i kim jesteśmy?

Zdecydowałam jakiś czas już, że nie schodzę z drogi, bo widzę na niej coraz to więcej rozwoju, samoakceptacji i miłości do otaczającego mnie świata.

Paulina mówi o tym, ze jako ludzkość kolektywnie pogubiliśmy drogę serca dla rozumu, który przejął kontrolę nad sercem, ja widzę na mojej drodze wiele i coraz więcej osób, które praktykują w swoim życiu drogę Serca i mają silne, piękne połączenie ze swoją Intuicją i prowadzeniem które z niej wypływa. Życie jest cudem i nie ma rzeczy niemożliwych.

Do triathlonu czuję się zmotywowana gdyż zwyczajnie chcę sprawdzić jak to będzie móc to zrobić! Robiąc nowe rzeczy otwieramy się na nieznane, sama gotowość otwarcia się na nowe doświadczenia przemienia nas, otwiera i wznosi.

Rozmawiamy o uzdrawianiu poprzez pokolenia i że być może Jesteś uzdrowieniem dla samego Siebie i dla swojej linii rodu. Mówimy o mocy działania z intencją wypływającą z serca. „Rozbieramy dowcip” i na moment dotykamy tej głębi „z joni”, z której powstaje kreacja.

Rozmawiamy „przy kominku” o transformującej funkcji ognia i mocy świadomego oddechu.

Czy możliwym jest przenieść życie w lżejszą wibrację, zmieniając wyłącznie sposób myślenia o sobie? Jakie znaczenie ma to jak oddychamy i co zadziewa się w chwili, gdy zaczynamy żyć z pełną uwagą na to co mówimy, jak myślimy i działamy?

Poza tym mowa o tym jak dbać o Ziemię i o procesie naszego świadomego metafizycznego ukorzenienia się w ziemi. Na koniec Paulina opowiada o duszy zwanej Maya i znaczeniu tej przypowieści dla widzenia Siebie w innych... namaste! Chodźmy w szacunku i w miłości dla innych.

Do rozmowy zakompaniowała nam na fortepianie Julia Jasnosz, dziękujemy!

Przyjemnego słuchania!

Rozmawiamy o poczuciu zaufania i bezpieczeństwa i o tym co dzieje się w naszych energiach i ciele, kiedy nienawidzimy. Czy nienawiść może powodować, że czegoś nie widzimy, nie wiemy, a może nie rozumiemy?!? Warto rozumieć słowa i rozkładać je na czynniki pierwsze! Życiowe trio: wolna wola, wybór i pokora. Co odnajdujemy, kiedy wychodzimy ze strefy komfortu. Plus troszeczkę o niebie na ziemi i ziemi w niebie, o tym jak trwać w miłości i jak poznawać Siebie. Miłego słuchania! Kochamy

Nie taka całkiem straszna rozmowa o strachu. Przyglądamy się, jaką wibracją jest strach i co z nami robi. Będąc w miłości nie jesteś w strachu. Będąc w strachu nie jesteś w miłości. Czym jest kodowanie i programowanie strachem. O wodzie, kropli w oceanie, promyku, który pochodzi ze źródła oraz o mocy umysłu. Czy Bóg jest religijny czy Bóg jest ponad religiami. Naszej rozmowie akompaniuje Julia Jasnosz. Dziękujemy i życzymy miłego słuchania!

Rozmowa o wyjątkowej roli dzieci, które przychodzą na ziemię jako czyste światło oświetlające drogę ludzkości. Kiedy dziecko jest uczniem, a kiedy nauczycielem. Jakie wyzwania stoją przed dziećmi, rodzicami i wychowawcami w obliczu powstającej świadomej ziemi i nowych czasów, w jakich żyjemy. Co się dzieje w energiach - męskiej i żeńskiej. Czy religia jest oddzielona od duchowości, a także czym jest relacja światła i ciemności. Muzyka w tle autorstwa Julii Jasnosz - dziękujemy i życzymy miłego słuchania.