Van Belang

Ik ken Gerrit al een poosje. Als mijn rechterknie tegenstribbelt (en dat doet mijn knie al heel lang), of mijn nek zit helemaal vast, dan weet ik bij wie ik moet zijn. Bij Gerrit; sport fysiotherapeut en mede-eigenaar Fysiotherapie M van der Ploeg in Angeren. En altijd was er dan een mooi gesprek. Zijn no nonsens kijk op blessures, zijn duidelijke manier van ‘zijn’, helblauwe ogen die dwars door je heen lijken te kijken, staan eigenlijk haaks op wie ik ben in al mijn voorzichtigheid en sensitiviteit. En toch was er altijd weer een mooi gesprek. Bijvoorbeeld over zijn liefde voor trailrunning en wat hem daar, hoog in de bergen dan soms overvalt als hij in die machtig mooie natuur is, zijn ongelooflijk snelle herstel na een fietsongeluk, het grote ‘turning point’ in zijn leven toen hij een nieuwe liefde vond en de consequenties die dit met zich meebracht, maar ook ging het over mijn werk als coach/begeleider, de mooie reizen die ik maak en de natuur die ik daarbij betrek. Het gaat gewoon altijd ergens over en het raakt altijd iets. Zo ook dit mooie podcast-gesprek dat ik met hem mocht voeren. 

Luister naar Gerrit’s visie op het verschil tussen rustig aan doen en herstellen, het zelf herstellend vermogen van ons lichaam, uitspraken zoals: ‘als je dagelijks 5 minuten een bepaalde oefening doet, dan doe je dus 23 uur en 55 minuten niks’ en ‘morgen is altijd morgen’. Verder hebben we het samen over bewegingsarmoede, het fysiek-mentale evenwicht dat hij voor zichzelf wil bewaken, impactvolle levenslessen en is hij voor mij een inspirerend voorbeeld wat betreft altijd op zoek zijn naar wat je (nog) kan. 

Ik hoorde bij Gerrit trouwens meer uitspraken die zó op een tegeltje kunnen en ik herkende enorm zijn oog voor de natuur; een bosbes die klaar is om gegeten te worden (en waar hij tijdens zo’n trail dan ook voor stopt om dat te doen!), de beer die hij hoog in de Pyreneeën mocht ontmoeten, en zijn uitspraak dat je je hersenen met zoveel mogelijk plezier zou mogen vullen!

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Na vijfentwintig jaar gewerkt te hebben, vond Peter Blokland dat het tijd was om zichzelf opnieuw uit te vinden. Dat is makkelijk gezegd, maar het bleek een hele expeditie te zijn. De oplossing lag eigenlijk in ‘less is more’. En dit bracht hem op het idee om 30 dagen lang met niets anders verbonden te zijn dan met hemzelf en de natuur. Hij ontdekte de kracht van kalmte, ruimte en vertragen om weer verbinding te maken met zichzelf. Die ervaring, aan de oostkant van Groenland, bracht hem vrede, vreugde en een waardevoller leven. 

Hierna was het voor Peter overduidelijk dat de natuur een belangrijke factor was, is en mocht zijn in het werk dat hij wilde gaan doen. En een brainstormsessie over de naam van zijn eigen bedrijf bracht hem bij de ‘titel’: gids op het werk en gids in de natuur. 

Peter vertelt over hoe hij, vanwege problemen aan zijn benen, als kind lange tijd alleen maar in een stoel kon zitten en leven en hoe hij in die stoel leerde om zichzelf alleen te vermaken. Op die manier werd hij heel snel zelfstandig.

Hij vertelt onder andere over zijn ontmoeting met een roedel wolven en zijn avonturen op het ijs in Groenland en Antarctica en ook daar kan hij, net als toen hij dat jongetje in die stoel was, goed alleen zijn. Maar eigenlijk ben je in de natuur nooit alleen. Als je dat maar ziet, en kan en durft te voelen.

Luister naar de wijsheid van deze autonome, wijze, inspirerende, vriendelijke gids. Luister naar de verhalen van Peter en luister vooral naar de woorden die ik áchter zijn woorden hoorde; de natuur vertelt je alles en laat je alles zien wat je nodig hebt…

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Katja Staring publiceert over plantaardige onderwerpen als journalist, blogger, fotograaf en groene influencer op instagram onder de naam @dailygreenspiration. Ze noemt zichzelf graag plantaardig publicist, motiverend activist, natuurdwaler, natuurregisseur en tuinbaas van Verderland; haar tuinlab in Tilburg. Haar missie is de mens met de natuur in contact te brengen en houden, “want dan zullen we als soort overleven.”

Als plantaardig publicist geeft ze inspiratie, gelinkt aan welzijn en ecologisch leven en als tuinbaas van ‘Verderland’ en natuurregisseur legt ze (eigen) groene concepten aan, om mensen te inspireren zich meer met (eetbare) natuur te omringen.

En met deze bruisende natuur-duizendpoot ging ik in gesprek!

Op een bankje in haar ‘Verderland-tuin’, omringd door paardenbloemen, de bijen, de vlinders en andere insecten. 

Katja vertelt vol vuur en ik luister naar haar. Genietend van haar passie, haar deskundigheid en haar ‘natuur-respect’. En naar meer. Wát een inspirerende natuurvrouw is zij zeg! We hadden, wat mij betreft, nog uren op haar bankje kunnen blijven zitten praten.

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Peter en Thijs zijn jeugdvrienden. Beide mannen voelen zich diep verbonden met de natuur. Thijs zeilde ooit in drie maanden van Zuid-Afrika naar Sint-Maarten, samen met álle elementen en leerde van dit avontuur, dat de natuur een krachtig middel is om een transformatie in gang te zetten. Het gaf hem rust én het lef om te vertrouwen op zichzelf en op het leven. Peter vindt in de natuur inspiratie, energie en verbondenheid met de wereld om zich heen. Hij vindt er rust wanneer zijn hoofd vol zit en vindt er troost als hij zich verdrietig voelt. De natuur heeft hem geholpen om zowel zijn pieken als dalen te omarmen. 

En deze twee vrienden vormen samen, sinds 2016 ‘Back to the Wild’. Met ‘Back to the Wild’ organiseren Thijs en Peter retreats voor iedereen die op een down to earth manier met zichzelf de diepte in wil. Ze werken samen met lokale gidsen en ervaren begeleiders en nemen je mee naar de meest stille en afgelegen natuurgebieden in Europa en Nederland.

In deze podcast praten we hier met elkaar over, delen we met elkaar onze gezamenlijke liefde voor de natuur en gaan we terug naar de oorsprong, gaan we ‘Back to the Wild’. Weg van het wilde leven terug naar de wilde natuur. We praten over solo weekenden in de natuur, de wolf, slapen onder een tarp, ‘zijn’ zonder telefoon en tijd, tranen, vertragen en ontdekken dat je eigenlijk niets nodig hebt om gelukkig te zijn.

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Een parel mag je deze podcast gerust noemen. Ook Fineke zelf is een parel. Net als Valentijn, die in eerste instantie opmerkte dat de geluidskwaliteit niet goed was, vervolgens ging luisteren en zei dat de inhoud van dit gesprek zó liefdevol en diep voelbaar was, dat hij er alles aan wilde doen om de geluidskwaliteit te verbeteren. Dat is hem gelukt! Zo nu en dan valt er een klank of stukje weg, maar Valentijn heeft er echt die parel van gemaakt!

Fineke vertelt over haar liefde voor dans en natuur en om die liefde te bekrachtigen kwam ze via een vision quest in Bulgarije terecht aan de voet van de Franse Pyreneeën waar ze mocht wonen, leven en leren van een kruidenvrouw die uit een sprookjesboek gestapt leek te zijn. Ze woonde met haar in een klein huis, zonder verwarming, met één peertje dat het deed op één zonnepaneel en leefde daar met deze Momo Forestièr (de naam van deze kruidenvrouw) in het ritme van de seizoenen. Kruiden, bloemen en planten werden door hen geplukt om deze te verwerken in moedertincturen die Momo als medicijn aan haar patiënten voorschreef. 

Fineke vindt het heerlijk om tijd door te brengen met planten en bomen. De ontmoeting van mens en bijvoorbeeld een boom is en blijft een mysterie en het feit dat de planten en bomen als het ware door haar handen zijn gegaan waardoor de herinnering opgeslagen lijkt, geeft haar dat gevoel van magie. 

Fineke volgt een dansopleiding in Frankrijk die natuur integreert met dans en dans integreert met de natuur. Ze ervaart hierdoor dat haar lichaam gekneed wordt door de elementen en hierin volgt ze de beweging van haar lichaam. Ze laat zich bewegen en danst zelfs met rotsen; ze is het meisje dat met rotsen danst…

Fineke vertelt eigenlijk een magisch verhaal over haar bijzondere dansopleiding, één zijn met de natuur, een jaar in alle seizoenen samen leven met een Franse kruidenvrouw waar ze ongelooflijk veel van mocht leren, over de schapen van een Engelse vriendin en vooral… die natuur. Laat je betoveren door de magie van Fineke’s ervaringen, door de keuzes die ze in haar leven maakte, de intimiteit die ze ervaart met de natuur, het prachtige eerbetoon dat ze bracht aan een overleden schaap en al haar andere rake woorden. Laat je vooral betoveren door Fineke zelf.

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Frans Jorna ontmoette ik voor dit gesprek onder de Lindeboom, die in Deventer de ‘Kozakken Linde’ genoemd wordt. Deze meer dan 400 jaar oude boom staat voor Frans voor waar-achtigheid, alles-mag-er-zijn, door alle eeuwen heen ‘gewoon staan’, vernieuwen en ook zijn uitspraak dat deze boom niet zoveel poeha heeft vertelt eigenlijk al direct met wie ik in gesprek mag gaan. Deze woorden van Frans vertellen meteen wie Frans zelf is… 

Behalve dat de eigenschappen die deze boom uitstraalt, is Frans natuurlijk meer dan dat. Op het moment dat hij zich bewust werd dat het willen oplossen en ‘fixen’ niet werkt, besefte hij dat hij eigenlijk gewoon mocht leven! Hij heeft zijn leven lang in organisaties gewerkt deed dat zoals het ‘hoorde’. Nu vertrouwt hij, in zijn functie als chief information officer, veel meer op de levensles die hem inspireert: “ja, op alles.” Die drie woorden brachten hem een gevoel van vrijheid en rust. Deze woorden liggen ook aan de basis, aan de bron van zijn inspiratie om vanuit het hart, met een open oog en oor, systemisch te kijken en te werken met zijn focus op systeemtransities, duurzame innovatie en asset-based community development. Maar naast dit pad ontstond ook voor Frans het pad van natuurwijsheid. In eerste instantie voor balans in zijn leven, maar óók om die wijsheid te integreren in zijn werk.

En over die natuurwijsheid, die oerwijsheid, de natuur aankijken en aannemen als spiegel, daar hadden we het in dit gesprek het meest over. We spraken over medicijnman Steve, verbinding, over in contact zijn, afgestemd zijn op de ander, sjamanisme en het plantmedicijn Huachuma, oftewel San Pedro. Dit een heilig sacrament, gemaakt van bepaalde cactussoorten en Frans begeleidt groepen mensen in deze oeroude, sjamanistische healingmethode. 

Mooi hoe ik, als iemand met een grote behoefte aan controle, met allerlei overtuigingen om vooral niet deel te nemen aan zo’n plantmedicijn-reis, mocht luisteren naar zijn verhaal, zijn uitleg en de vergelijking met mijn dromen (waarin ik (ook) altijd op reis lijk te zijn.

Daar, aan de IJssel, waren wij in gesprek, in verbinding, in de natuur, met de natuur, met de lente die zich liet horen en met de vogels… misschien hoorde je ze op de achtergrond.

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Natascha Bruti is een natuurfee. Echt. Iemand zo uniek als zij kwam ik nog niet vaker tegen. Maar ja, dat kan ook niet anders als dochter van Italiaan Urbano Bruti en de Haagse Hendrika van Vianen (die als kleuter regelmatig het huis uit sloop om de duinen in te gaan). Ook zij zijn uniek. Net als haar broer Sandro. Natuurlijk is iedereen uniek, maar je hebt uniek… en je hebt uniek. En neem van mij aan dat familie Bruti uniek is. 

In 1963 kwam haar vader voor de liefde naar Nederland. Hij woonde in the middle of nowhere op de grens van Lazio en Umbrië en nabij het vulkanische meer van Bolsena. In die tijd nog zonder elektriciteit, maar vol Italiaanse natuur met ruimte, rust en veel olijfbomen!  In Nederland nam hij, als Italiaanse 'boerenjongen', al vrij snel samen met Hendrika de papierwarenfabriek JERO over van zijn schoonouders. Tussen de middag twee bruine boterhammen met een plakje kaas of ham ging er bij deze Italiaan niet in. Nog steeds wordt tussen de middag tijd en liefde gestopt in de heerlijkste Italiaanse pasta’s en salades. En alles in deze fabriek is sinds de oprichting vlak na de oorlog, hetzelfde gebleven. Geen computer, geen moderne machines, de bakelieten telefoon is er nog steeds, ja écht, je waant je er in een heus museum en alles werkt. Nog steeds. Iedere dag. En deze authenticiteit is precies zo mooi kenmerkend voor deze lieve familie en maakt ze zo mooi, bijzonder en, zoals ik al zei, uniek. Uniciteit… In deze mensen zelf en uniciteit in de liefde en aandacht die ze aan een ander, de natuur en hun maaltijden geven!

Natascha groeide op in Scheveningen, vlak bij de zee en de duinen. Toen ze, na haar korte en intense kleuterjuf-periode ontdekte dat ze te moe raakte om nog te werken, liet een antroposofische arts haar zich bewust worden van haar voeten. “Ga ze maar eens masseren en ga maar eens wat meer op blote voeten lopen. En dat deed ze. Ze zette haar blote-voeten-stappen in de natuur en ze voelde zich al zó snel als herboren. “Wat is dit hier?” dacht ze. En ja, zó enorm voelde ze ineens de kracht van de natuur. Energie, schoonheid, de verwondering, ze ging er van alles lezen en bleef zich maar verwonderen. Natascha ‘her-verbond’ zich met de natuur. En voelde weer energie, ging weer neuriën. En dat doet ze nog steeds… 

Natascha neemt ons tijdens dit fijne gesprek als het ware mee naar Meijendel, naar de duinen, het strand, mee naar Italië, en mee naar Ierland. Het voelde voor mij als een ongelooflijk mooi gesprek, omdat ik met haar ‘meeliep’, terwijl ik eigenlijk ‘gewoon’ aan haar keukentafel zat met thee en koekjes…. De woorden van dit taalbeest lieten me naast haar mee huppelen. Heerlijk!

Haar genen kennen Italië, maar haar zielenwortels vond ze in Ierland. Zó vanzelfsprekend is daar het samenvallen met de natuur, zo vertelt ze in dit gesprek. Deze lieve natuurfee, met zielenwortels, met natuurtaal, deze lichtbrenger, dit veilige baken, deze ‘lichtpuntjes-vinder’ is uniek zoals ik al schreef. Luister met open hart en voel of het klopt. Je hart én de waarde van dit verhaal. Ik ben benieuwd of jij het ook voelt, net als ik.

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Gisèle leerde ik kennen toen ze, nu zo’n 8 jaar geleden, samen met haar man Artur bij me kwam omdat ze zich wat zorgen maakten over de ontwikkeling van hun oudste dochter. Ik weet niet hoe het met jullie is, maar kennen jullie ook dat gevoel dat je iemand tegenkomt waarvan je direct op een diepere laag voelt dat je elkaar wat te brengen hebt, te vertellen hebt, te leren hebt? Dat je met die persoon meteen een diepe connectie voelt? Nou, zo ging het met Gisèle en mij… en sinds dat moment zien en spreken we elkaar regelmatig en is Gisèle al meerdere keren met mij mee de natuur in gegaan. Naast de natuur, waar ze zich nu veel bewuster van geworden is, bracht het verhaal over haar ‘ware natuur’ me veel inspiratie en inzichten. Gisèle is een dochter van Curaçao. Een dochter van het eiland. Een dochter die haar hart wil laten spreken namens alle dochters van Curaçao. Ze is iemand die een verhaal te vertellen heeft. Zo mooi en volwassen als zij naar haar systeem van herkomst kijkt, zonder oordeel, wél met pijn, maar ook met respect en liefde, dat kunnen maar weinig mensen. Tenminste, zo voelt het voor mij. 

Luister naar haar prachtige verhaal over haar eiland Curaçao, over Nederland, Madeira en Venezuela. Vier landen waarmee ze zich verbonden voelt, vier landen waar ze met verwondering en dankbaarheid naar de natuur kijkt, vier landen waar ze zou kunnen wonen, omdat de uitspraak ‘home is where the heart is’ echt bij Gisèle past.

Haar roots liggen op Curaçao. Het eiland waar ook de wortels van haar vader en moeder liggen. Daar is ze geboren en leerde ze hoe pijnlijk het is als je vader niet beschikbaar is, niet aanwezig ‘kan’ zijn. Het eiland waar ze ondanks fysieke en emotionele afwezigheid van hem, óók zijn liefde voelde, en waar ze zich verbonden voelt met al die vrouwen, oma’s, moeders en dochters die net als zij, zien, en accepteren dat de mannen van het eiland niet trouw lijken te kunnen zijn aan één vrouw. Voor al deze vrouwen wil Gisèle haar stem laten horen en is ze bezig met een boek over dit thema.

Als 19-jarig meisje kwam ze naar Nederland en hier ervaart ze met haar man en 3 kinderen vrijheid en een gevoel van ruimte. Ze is regelmatig in het bos te vinden en doet een opleiding tot Shinrin Yoku-gids, iets waarvan ze zegt dat ik het van nature ben, maar vergis je niet lieve Gisèle, jij bent een heuse ‘bosbad-gids’; inspirerend, verbonden, liefdevol en prachtig!

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Deze 10e podcast wilde ik eerst alleen opnemen. Precies zoals ik dat in de allereerste podcast deed. Toen lag ik ergens in een duinpan op Ameland met alleen het geluid van de zee en de meeuwen om me heen en vertelde ik hoe mijn liefde voor de natuur was ontstaan en hoe ik de natuur betrek bij mijn mooie werk als coach/begeleider/facilitator. 

In deze 10e podcast wilde ik jullie graag meenemen in het verhaal van Prespa, dat magisch mooie National Parc Prespa in het uiterste noordwesten van Griekenland. Ik wilde jullie vertellen hoe ik er ooit terecht kwam en wat ik daar doe. Maar dit verhaal vertellen in mijn eentje voelde niet kloppend. Want wat ik daar doe, doe ik niet alleen, maar samen met Tom Tijssen! Een oud-leerling van mij. Toen was ik een juffie van 21 en hij een jochie van 9 jaar. We verloren elkaar zo’n 15 jaar uit het oog en moesten elkaar toch weer tegenkomen blijkbaar, want dat gebeurde. Tom is, samen met Frank, een andere oud-leerling uit die klas van toen, nu een van mijn beste vrienden en samen met Tom faciliteer ik ieder jaar in de laatste week van mei ‘de stilte van Prespa’.

Luister naar ons verhaal over dit magisch mooie, adembenemende en tegelijkertijd ademgevende gebied, over de natuur, over dat wat we daar ervaren, voelen, mogen bieden aan al die mensen die met ons meegaan naar deze prachtige, onherbergzame en nog on-ontdekte streek. We vertellen je over onze Griekse vrienden, over team Prespa dat we samen met Petroula en Kostas vormen, het heerlijke eten en de gastvrijheid. We vertellen over dat wat de deelnemers ons teruggeven, over de verbinding die gevoeld wordt, het leven waarop we proosten, het plezier dat we daar met de groep hebben, de vriendschappen die gesloten worden en over de harten die zich openen. Over het discomfort, de angst en de weerstand en hoe dat discomfort, die angst en die weerstand ons tegelijkertijd ook weer zóveel te vertellen hebben. Verder beschrijven we de magisch mooie uitzichten en over dat wat het ons brengt. 

En ja, aan het einde van ons gesprek vraag ik me hardop af of we niet een beetje overdrijven, maar iedereen die met ons mee is geweest zal zeggen dat dit niet zo is, dit is zoals het is namelijk: mooi, rauw, puur, authentiek en ja, echt adembenemend en ademgevend.

Ga je een keer met ons mee? Dat zal voelen als een groot cadeau, zowel voor ons met jou als deelnemer, als voor jezelf. Kijk voor meer informatie op: www.stiltevanprespa.nl

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]

Voor het eerst spreek ik niet met één gast, maar met twee mensen. Ik was bij Benno en Heidy Mallee in het houten huis op hun terrein in Dinxperlo. Benno en Heidy vormen, samen met hun dieren HARTPAD

Binnen Hartpad zetten zij al ruim 23 jaar hun paarden en ezels in om volwassenen en kinderen te ondersteunen met een breed scala aan hulpvragen. Ik mocht al verschillende keren de sensitiviteit en kracht van zowel Benno en Heidy, als de dieren ervaren. Want de paarden Losos en Esplendida, en de ezeltjes Peppino en Nana zijn niet zomaar dieren. Zij vormen samen met Benno en Heidy als het ware een familie, een eigen kudde. De dieren zijn volwaardige professionals, collega’s van dit mooie, liefdevolle tweetal. Naast de paarden en de ezels, wonen er ook nog 3 honden, 3 hennen, een haan, 9 konijnen en 2 katten bij hen. 

Als ze ’s morgens uit hun slaapkamerraam kijken zien ze de reeën in het veld en ervaren ze dankbaarheid dat ze 30 jaar geleden vertrokken uit de Randstad om dichtbij de natuur in ruimte en rust hun hart te volgen. 23 jaar geleden startten zij HARTPAD. Het pad van hun hart. 

Ik praat met hen over hun liefde en respect voor de natuur en hun ‘werk’ (dat niet voelt als werk!). Heidy is yogadocent en cranio-sacraal therapeut en Benno is paardencoach. Hij vertelt dat hij lang geleden de stellige overtuiging had dat hij uitdagingen rationeel moest benaderen. Totdat Fiablo op zijn pad kwam. Zijn lieve vriend, zielsmaatje en leermeester. Een prachtig, imposante witte Spaanse ruin, die zo’n 7 jaar geleden overleed, maar hem leerde om zijn intuïtie, sensitiviteit en zachtheid ten volle in te zetten.

Heidy is, zoals Benno aangeeft, van nature altijd al een natuur- en gevoelsmens geweest. Die energie en liefde is voelbaar in haar aanwezigheid, in haar werk als yogadocent en als cranio-sacraal therapeute. Een bijzondere combinatie van aandacht, deskundigheid, liefde en sensitiviteit.

Achter in hun weiland ligt een krachtwiel, een medicijnwiel waarbij sjamanisme en kennis van oeroude volkeren samen mag komen. Benno en Heidy vertellen erover en hadden destijds bedacht dat dit medicijnwiel hen voor hun eigen thema’s en vraagstukken zou ondersteunen, maar al lang geleden werd duidelijk dat deze zorgvuldig neergelegde stenencirkel ook ondersteunend kon en mocht zijn voor de mensen die bij HARTPAD kwamen voor persoonlijke ontwikkeling en (paarden)coaching.

Ik wens je veel inspiratie en luisterplezier en heb je vragen, ideeën, suggesties of wil je graag met me in gesprek? www.gerdienjansen.nl ~ [email protected]