De Venlose cirkel is rond. Via het ‘Duitse gedeelte’ van Venlo en de Bolwaterstraat wandelen we terug naar waar we vandaan kwamen.  

Dan Brown zou er jaloers op zijn: de Martinusbasiliek herbergt een geheim. Savannah Simons heeft haar saxofoon meegebracht om het geheim voor ons te ontsluiten. 

Stadsarcheoloog Jacob Schotten vertelt hoe hij de Venlose B&B van de hertog van Gelder herontdekte. Om de hoek ligt de Sint Martinusbasiliek - en die staat daar in zekere zin al een jaar of duizend. 

Je waant je een prins! Paraderend over de Parade voel je even wat Prins Carnaval elk jaar ervaart, en wat ooit de hertogen van Gelder moeten hebben moeten gevoeld. Want die hertogen bezochten eens in de zoveel tijd Venlo, een van de belangrijke handelssteden in hun hertogdom.

Naast Domani, de oude kloosterkerk, begint het Keizerstraatje. Het is een sfeervol steegje, waar je het verleden overal om je heen voelt. Ooit liep hier, op dezelfde steden, niemand minder dan… Ach, dat vertelt Albert je.

We wandelen door de Begijnengang de Nieuwstraat in. Daar staat Albert Lamberts, de stadsgids, die een prinselijk verhaaltje met ons wil delen. 

De Gasthuisstraat is oud. Héél oud. Zó oud dat dit de allermiddeleeuwste straat van heel het land schijnt te zijn. Voor het bewijs zou je eigenlijk in een van de panden binnen moeten kijken. Tip: de slager!

Door de Steenstraat neemt Frans je mee richting de Markt, waar je straks al even was. Met een beetje geluk mogen we een blik werpen in het stadhuis. Tenminste, als Twan er is.

Toe aan een kleine pauze? Neem dan plaats op een bankje of een terrasstoeltje op de Oude Markt. Frans vertelt je een fascinerend verhaal over een gigantische archeologische vondst. Een beroemde, of beter gezegd: beruchte vondst. Steekwoord ‘mikwe’.

In de Jodenstraat staan beeldjes van Venlose stadshelden. Die helden zijn veelal ‘gewone’ mensen, en dat zegt een hoop over wat Venlo voor een stad is. Denkt niet alleen Frans, maar ook Lottie Boermans. Zij is de dochter van één van de beeldjes…