Varlık Kumaşı

Zaten var olanı yeniden görebilmek.

Belki müzik hep çalıyordu.

Ama sen ilk defa duydun.

Şimdi ne yapacaksın?

Dans edecek misin?

Yoksa çevrene bakıp,

kimse dans etmiyor diye,

duymamış gibi mi yapacaksın?

Üzerimizde yıldızlarla dolu sonsuz bir gökyüzü, içimizde ise çoğu zaman kendimizin bile tam olarak anlayamadığı sonsuz bir alem var.

Kendimizi bildiğimizi düşünüyoruz. Kim olduğumuzu, neden böyle olduğumuzu, neyi sevdiğimizi, neden korktuğumuzu…
Ama insan, kendisi hakkında anlattığı hikayeden daha büyük.

Bu bölümde insanın kendi içindeki bilinmeyenlere, görünmeyen derinliklerine ve kendisi hakkında kurduğu kesinliklere doğru kısa bir yolculuğa çıkıyoruz.

Kant’ın sözleriyle, bir tarafta üzerimizdeki yıldızlı gökyüzü, diğer tarafta içimizdeki ahlak yasası…

Ve ikisinin arasında duran insan.

Belki de asıl keşfedilmemiş yer, dışarıdaki evren değil; kendi içimizdir.

Ben kimim?
Ve içimde, benden içeri kim var?

Kendimizi ayrı ayrı iplikler gibi deneyimliyoruz, ama aynı kumaşın içinde birbirimize değiyoruz.