Новы выпуск прысвечаны беларускім мастакам, якія былі вымушаныя пакінуць радзіму пасля падзей 2020 года.

 Мастачка Кацярына Еўдакімава ўспамінае, як у Беларусі існавалі “чорныя спісы”, а цяпер жа, у эміграцыі, з’явілася адсутнасць цэнзуры.

·      Мастачка, хімік і фрызерка кучаравых валасоў Яўгенія Палуян у Польшчы адчувае шырокія магчымасці для самарэалізацыі і развіцця.

·      Уладзіслаў Заленскі, які займаеццамастацтвам, музыкай і імправізацыяй, спачатку не лічыў сябе ў выгнанні, але праз сваю актыўнасць і пазіцыю стаў «небяспечным пасажырам» для рэжыму.

·      Ірына Хвайніцкая у Польшчывярнулася да сваёй першай спецыяльнасці — вучыць дзяцей маляванню, перадаючы ім любоў і аптымізм.

·      Малады мастак, студэнт 4-га курса Акадэміі мастацтваў (факультэт жывапісу) ЯраслаўКірвель імкнецца інтэгравацца ў мясцовае арт-асяроддзе.

·      Працы вядомай беларускай мастачкі Вольгі Якубоўскай непасрэдна прысвечанытрагічным і гераічным падзеям 2020 года ў Беларусі, захоўваючы памяць прабарацьбу і надзею.

Выдавецтва Gutenberg Publisher працуе ў выгнанні ў Кракаве (Польшча).

“Я адчуваю сябе ў выгнанні”, — кажа ягопрадстаўніца, шэф-рэдактарка Валянціна Барбара Андрэева.

“Не, я абсалютна не згодны ўвогуле са словам “выгнанне”, — у сваю чаргу адзначае Ілля Андрэеў, які займаецца выдавецкімі праектамі Gutenberg Publisher.

Падкаст “Вясна прыйдзе” наведаў офіс выдавецтва ў Кракаве, каб паразмаўляць пра тое, як гэта — ствараць беларускія кнігі ў выгнанні.

Праваабарончы цэнтр “Вясна” 26 красавіка 2026 года адзначыў сваё 30-годдзе – у выгнанні. На колькі сумным з’яўляецца гэтае свята? І ці ўдалося яно? Што пра гэта кажуцьсамі вясноўцы, а таксама калегі з праваабарончага сектара — як беларускага, так і міжнароднага? І ці прыйдзе Вясна?

Усё гэта — у новым выпуску падкаста “Вясна прыйдзе”.

Праваабаронца “Вясны” Дзіяна Пінчук стала “Журналісткай года-2024” (прэмія ад беларускай праваабарончай супольнасці). Яна мастацкі пераасэнсоўвае праваабарончыя тэмы. Сяродтворчасці Дзіяны — альтэрнатыўныя паштоўкі #FLOWERPOWER і фотапраект “Магшоты палітвязняў”.Таксама яна спрычынілася да музычнага альбома “Пазначаныя жоўтым”, да стварэння фільмаў пра былых палітзняволеных “Фіялетавыя слёзы” і “Цень радасці”. А яшэ праваабаронца была сярод тых, хто прапанаваў грамадству 21 траўня як дзень палітвязня ў Беларусі.

У новым выпуску падкаста “Вясна прыйдзе” Дзіяна Пінчук распавядзе, як усё гэта спалучае.

Таццяна Нядбай — старшыня Беларускага ПЭНА (і стала першай жанчынай на такой пасадзе), паэтка,праваабааронка, мэнэджэрка і выдаўчыня.

“Падтрымкакультуры ў Беларусі азначае даць магчымасць Беларусі застацца часткай еўрапейскайкультуры, а не быць аддадзенай культуры рускага міра з усімі яго складнікамі якпрапаганда, як дэзінфармацыя, як фальсіфікацыя гісторыі, як апраўданне зрэштывайны”, — адзначае праваабаронка.

Падтрымай нас на https://www.patreon.com/spring96

Праваабаронка Эніра Браніцкая — першая ў незалежнай Беларусі палітзняволеная жанчына. У 2006 годзеяна арганізоўвала назіранне за чарговымі выбарамі праз “Партнэрства” — за што і была пакараная.

“Адносіны да нас былі іншыя. “Вы за палітыку сядзіце”— тады гэта займала некаторы час патлумачыць,што гэта такое”, —  успамінае Эніра.

Яна прайшла праз Акцрэсціна з тады яшчэ “сцэнай”,  амерыканку і Валадарку.А пасля вызвалення працягнула займацца праваабарончай дзейнасцю: працавала ў грамадскай прыёмнай камітэта “Салідарнасці”, была дырэктаркай “Офіса па правахлюдзей з інваліднасцю”, стаяла ля вытокаў ініцыятывы “Праваабаронцы супраць катаванняў”, а цяпер з’яўляецца праваабаронцай “Human Constanta”.

А яшчэ Эніра з’яўляецца кансультанткай Бюро АБСЕ па дэмакратычных інстытутах і правах чалавека — іншымісловамі, яна спецыялістка ў назіранні за выбарамі. І таму наведала шмат краінаў, дзе праходзілі выбарчыя працэсы.

На санітарным прыпынку ў 70 кіламетрах ад Варшаву пачаўся яе ўласны шлях бежанства — ўжо зпрычын падзей пасля 2020 года.

У новым выпуску падкаста “Вясна прыйдзе” Эніра Браніцкая распавядае пра свой шлях да праваабароны, падзеі 2006 і 2010 гадоў і пазней, а таксама пра тое, чым яна ганарыцца.

Гераіня выпуска —Вікторыя Фёдарава, дырэктарка Прававой ініцыятывы, спецпраектам якой з’яўляеццаМіжнародны камітэт па расследаванню катаванняў у Беларусі. Пагаварылі з ёй прасправядлівасць і пра магчымыя шляхі прыцягнення да адказнасці вінаватых укатаваннях. А таксама пра саму Викторыю і яе шлях да праваабароны.

Падтрымай “Вясну” на Патрэон!   / spring96  

Падкаст “Вяснапрыйдзе” вяртаецца з новым сезонам “Жанчыны ў праваабароне”. Мы будзем запрашаць праваабаронак і гутарыць з імі пра іх дзейнасць, у тым ліку ў вымушанай эміграцыі.

І першая госця — Наста Базар, “Праваабаронца года 2024”, якая працуе ў сферы правоў жанчын, правоў ЛГБТКі іншых уразлівых груп, фем- і квір-актывістка, стваральніца і PR-менеджэрка сацыяльных праектаў.

Пагутарылі з Настай пра яе стаўленне да прэміі, наведванне ААН і харасмэнт.

Анаис Марэн — специальная докладчица ООН по Беларуси уже 6 лет, и скоро её мандат заканчивается (31 октября 2024 года). Поговорили с Анаис

«Вся институциональная память мандата лежит у меня, на моём компьютере».

Хто тыя людзі,

У падкасце пачуем два дакументатара: Паліну з Праваабарончага цэнтра “Вясна” і Стаса з Міжнароднага камітэта па раследаванні катаванняў у Беларусі