We staan op de schouders van reuzen. Dat is wat prof. dr. W. van Vlastuin ons als studenten leerde ten aanzien van ons staan in de traditie van de eeuwen. Wie het denken van personen uit de kerkgeschiedenis kent, leert ook zijn huidige tijd scherper verstaan. Ds. I. Kievit (1887-1954) is zo’n figuur.

Dagelijks stond ds. J. Overduin (1902-1983) in het jaar 1942 op appèl in concentratiekamp Dachau. Waar niet alleen gezonde, maar ook zieke en stervende mannen stonden. Want het getal moest kloppen. ‘Op deze plaats werd gevloekt of gebeden, of beide tegelijk door sommigen.’

‘Wat een verschil tussen Golgotha met het kruis, en de hof van Jozef van Arimathea, met het geopende, lege graf. Aan het kruis alles lijden. Bij het lege graf alles heerlijkheid. Aan het kruis alles vernedering. In de hof van Jozef uitermate verhoging. Aan het kruis werd het sterven. Het lege graf spreekt van opstanding en leven.’ Ds. S. van Dorp (1880-1963) mediteert over de opstanding van Christus.

Een mooi dagboek is heel wat waard. Recent kreeg ik tijdens een bezoek de titel van een Engels dagboek aangereikt, waarvan de inhoud mij raakte. ‘The Believer’s Daily Remembrancer’, van James Smith. De schrijver brengt het Woord dichtbij het hart. Zodat de lezer dagelijks herinnerd wordt aan de beloften van de Heere. Het dagboekstukje van 4 mei geef ik bij deze graag door.

In Jozua 6 zien we hoe zowel Israël als Rachab de vervulling van Gods toezegging verwachten. Rachab wacht in haar huis op de stadsmuur, met het scharlaken koord uit het raam. De Israëlieten lopen achter de ark rond de stad. De Heere houdt woord.

Bisschop Polycarpus (ca. 69-156) is een bekende martelaar uit de geschiedenis van de kerk. Zijn getuigenis klinkt tot vandaag toe. Ook vandaag ondervinden christenen vervolging. Ken jij hun verhaal?

‘Christus is de eerste, Christus is de laatste en Christus is alles. Jezus moet alles zijn, of Hij is niets.’ Zo drukte Mary Winslow (1774-1854) zich uit als het gaat om de gemeenschap met Christus. Hierover sprak ze ook met haar kinderen, via briefwisselingen.

‘Alles gewonnen, niks verloren’. Dat is de conclusie die je soms trekt als je iemands relaas hoort over wat achterligt. Waarschijnlijk heb je dan maar een deel van het verhaal gehoord. Want wie eerlijk is erkent: soms doe je er alles aan, maar toont de eindstand tóch verlies. Wat overigens niet betekent dat je daar geen winst aan kunt ontlenen.

Jericho zal niet vallen door kracht of geweld, maar in geloof. Niet Jozua, de strijders of de benodigde wapens staan centraal. Maar de ark en de priesters. De zeven dagen, zeven hoornen, zeven rondgangen; alles duidt op Gods presentie. Hij handelt.

Als we iemand leren kennen, krijgen we oog voor diens eigenschappen. Dat geldt ook voor de Heere. Hij openbaart Zijn eigenschappen in het Woord van God. Meer zicht krijgen op Zijn eigenschappen, betekent dat we een rijker beeld krijgen van wie en hoe Hij is.