Op pinksterzondag 1 juni 1544 preekte Maarten Luther over de uitstorting van de Heilige Geest. De discipelen verwachtten volgens Luther eensgezind de belofte. Hij kwam. Luther: ‘Zo is Hij de apostelen verschenen in geruis en in tongen. Zo heeft Hij Zich afgeschilderd, wat Hij en wat Zijn werk is. Hij is een sterke wind en een vurige tong. Hij leert met vurige tongen spreken. Daar is geen buks of zwaard, maar zij worden vervuld met de Heilige Geest.’

Zacharias Ursinus (1534-1583) gaf een uitgebreide uitleg bij de Heidelbergse Catechismus. Hij stelde dat het nodig is om de leer helder te krijgen waarin de Middelaar aangewezen, beschreven en aangeboden wordt. Geloof richt zich namelijk op Christus.

Vanmorgen rijdt de verhuiswagen voor. We namen in de afgelopen dagen afscheid van familie, vrienden en bekenden. Zo’n tweehonderd kilometer verderop vervolgen we de levensreis. De Heere roept, Hij doet volgen. Zo’n kruispunt op de levensweg geeft veel gedachten. Verlies, troost en verwachting.

In de stilte van het heiligdom, bij de Heere, zoekt Hizkia omgang met God. In 2 Koningen 19: 4 sprak Hizkia nog in een bericht aan Jesaja over ‘de Heere uw God’, in vers 19 bidt hij ‘Heere, onze God’. Vrijmoedig en in geloof. ‘Verlos ons’.

Het lijden werkt voor een christen mee ten goede, stelt ds. A. Kos in een HHJO-lezing voor jongeren. De predikant spreekt over Gods zwijgen en spreken in het boek Job. Te midden van het lijden.

Je kent hem wel, het jongetje uit Anne de Vries’ boek ‘Bartje’. In dit boek geeft Anne de Vries onder andere aandacht aan de verhouding tussen ouders en kinderen. Zoals die keer dat Bartje op zondagmiddag kruisbessen stal uit de tuin van boer Kwant en zijn broek scheurde. Die middag brak er iets.

‘Ons leven speelt zich af in een gecompliceerde maatschappij en bevindt zich in een voortdurende stroomversnelling.’ Dit zei dr. A. van Brummelen (1928-1999) enkele decennia geleden. Allerlei stemmen vragen onze aandacht. Vanuit de omgeving, nieuwsberichten en reclame. ‘Zo worden wij telkens en telkens weer naar buiten getrokken, weg van ons innerlijk, van ons eigenlijke zelf. Wij kunnen ook zeggen: wij worden bedolven door dit alles.’ Hij pleit voor momenten van stilte en meditatie.

‘De Geest wordt dus niet met druppeltjes uitgegoten, zoals wij dat doen met eau de cologne of met andere kostbare vloeistof. Nee, niet met druppeltjes, maar met stromen gelijk.’ Aldus prof. dr. C. Graafland (1928-2004) in een preek over Pinksteren, dat hij het feest van vervulling noemt.

We treffen Hizkia in 2 Koningen 19 aan in zware problemen. Het land is na een periode van reformatie onder de voet gelopen door de Assyriërs. Ze liggen voor de muren van Jeruzalem. Legeroverste Rabsaké sprak het volk toe, in hun eigen taal. Met stevige argumenten heeft hij hen duidelijk gemaakt dat de god van Assyrië oppermachtig is gebleken, want zij hebben overwinning na overwinning geboekt. Het is dus niet wijs om langer op God te vertrouwen. Met een eenvoudige overgave kan het volk veel leed voorkomen. Men zal een beter land krijgen en in voorspoed leven. Niet vrij wellicht, maar wel veilig.

De vraag ‘God waar bent u?’ kwam Gert Nieuwenhuis niet vaak tegen tijdens zijn jaren in de zending. Nieuwenhuis vertelt over zijn periode in Nigeria: ‘Als je tegen mensen daar zei dat er heel veel mensen in Nederland zijn, die niet in God geloven, dan kijken ze je heel ongelovig aan.’