Będę cię chwalił pośród zgromadzenia.

Ps 22,23

Jezus modlił się o swoich uczniów: Dałem im chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jedno jesteśmy.

J 17,22

Pan mówi: Wy widzieliście (…), jak nosiłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do siebie.

2 Mż 19,4

Nie porzucajcie więc ufności waszej, która ma wielką zapłatę.

Hbr 10,35

Lepiej ufać Panu niż polegać na ludziach.

Ps 118,8

Paweł napisał: W pierwszej obronie mojej nikogo przy mnie nie było, wszyscy mnie opuścili: niech im to nie będzie policzone; ale Pan stał przy mnie i dodał mi sił.

2 Tm 4,16-17

Rozważanie prowadzi ks. Piotr Gaś

Tekst kazalny: Łk 17,11-19

Pan pamięta wiecznie o przymierzu swoim, o słowie, które dał tysiącznym pokoleniom.

Ps 105,8

Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.

Rz 11,29

Ożyją twoi umarli.

Iz 26,19

Mając około siebie tak wielki obłok świadków, złożywszy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas usidla, biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami.

Hbr 12,1

Wpierw jednak zapytaj o wyrocznię Pana.

2 Krn 18,4

Trwaj w tym, czegoś się nauczył i czego pewny jesteś, wiedząc, od kogoś się tego nauczył.

2 Tm 3,14

Mówcie prawdę jeden drugiemu, wydawajcie sprawiedliwe wyroki w swoich bramach i zachowujcie pokój!

Za 8,16

Dążmy więc do tego, co służy ku pokojowi i ku wzajemnemu zbudowaniu.

Rz 14,19

Starłem jak obłok twoje występki, a twoje grzechy jak mgłę: Nawróć się do mnie, bo cię odkupiłem.

Iz 44,22

Bóg wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża.

Kol 2,14

Boże, dusza moja smuci się we mnie, dlatego wspominam cię.

Ps 42,7

Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

J 14,18