Kto się naśmiewa z ubogiego, urąga jego Stworzycielowi, a kto się raduje z nieszczęśliwego, nie ujdzie kary. (Prz 17,5)

Czyż to nie Bóg wybrał ubogich w oczach świata, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami Królestwa, obiecanego tym, którzy go miłują? (Jk 2,5)

Gdy synowie izraelscy wołali do Pana, wzbudził Pan synom izraelskim wybawcę, który ich wyratował.

Sdz 3,9

Nie odrzucajcie więc waszej pewności, bo wielka jest za nią nagroda.

Hbr 10,35 (BE)

Wasza miłość jest jak obłok poranny i jak rosa, która szybko znika.

Oz 6,4

Jezus powiedział: Trwajcie w miłości mojej.

J 15,9

Rozweseliłeś mnie, Panie, czynami twymi, raduję się z dzieł rąk twoich.

Ps 92,5

Sparaliżowany zerwawszy się, stanął i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, przechadzając się i podskakując, i chwaląc Boga.

Dz 3,8

Pan rzekł do swojego ludu: Oto Ja ześlę wam zboże i moszcz, i oliwę, i tym się nasycicie.

Jl 2,19

Jezus wziął pięć chlebów i dwie ryby, podniósł wzrok ku niebu, pobłogosławił i połamał chleby, i dawał uczniom, aby im rozdawali. Także dwie ryby podzielił między wszystkich. I najedli się wszyscy do syta.

Mk 6,41-42

Wiele cudów uczyniłeś, Panie, Boże mój, a w zamysłach twoich wobec nas nikt ci nie dorówna.

Ps 40,6

Uzdrowiony człowiek wstał, i zaraz wziął łoże, i wyszedł wobec wszystkich, tak iż się wszyscy zdumiewali i chwalili Boga, i mówili: Nigdyśmy nic podobnego nie widzieli.

Mk 2,12

Nie opuszczaj mnie, Panie, Boże mój! Nie oddalaj się ode mnie!

Ps 38,22

Jair błagał Jezusa usilnie, mówiąc: Córeczka moja kona, przyjdź, włóż na nią ręce, żeby odzyskała zdrowie i żyła.

Mk 5,23

Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan.

Iz 55,8

Wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego lub owego miasta, zatrzymamy się tam przez jeden rok i będziemy handlowali i ciągnęli zyski (…). Zamiast tego, winniście mówić: Jeżeli Pan zechce, będziemy żyli i zrobimy to lub owo.

Jk 4,13.15

On zmienia czasy i pory, on utrąca królów i ustanawia królów. (Dn 2,21)

Proszę więc przede wszystkim, aby prośby, modlitwy, błagania i dziękczynienia były zanoszone za wszystkich ludzi, za królów i wszystkich rządzących. (1 Tm 2,1-2) (BE)

Piotr zaś otworzył usta i rzekł: Teraz pojmuję naprawdę, że Bóg nie ma względu na osobę, Lecz w każdym narodzie miły mu jest ten, kto się go boi i sprawiedliwie postępuje. (Dz 10,34-35)