Wylałam swoją duszę przed Panem.

1 Sm 1,15

Kobieta stanąwszy z tyłu u jego nóg zapłakała i zaczęła łzami zlewać nogi jego i włosami swojej głowy wycierać, a całując jego stopy, namaszczała je olejkiem.

Łk 7,38

Do Pana przyjdą ze wstydem wszyscy, którzy się na niego gniewali.

Iz 45,24

Znowu zapytał go arcykapłan, i rzekł mu: Czy Ty jesteś Chrystus, Syn Błogosławionego? A Jezus rzekł: Jam jest; i ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego na prawicy mocy Bożej i przychodzącego z obłokami niebieskimi.

Mk 14,61-62

Gdy Pan wywiódł z niewoli uprowadzonych z Syjonu, byliśmy jak we śnie.

Ps 126,1

Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci. (…) Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz.

1 Kor 13,8.12

Mojżesz powiedział: Weźmijcie do serca swego wszystkie słowa, którymi ja was dziś ostrzegam (…). Gdyż nie jest to dla was słowo puste, lecz jest ono waszym życiem.

5 Mż 32,46.47

Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i żywotem.

J 6,63

Ucho, które słyszy, i oko, które widzi – oba stworzył Bóg.

Prz 20,12

Gdy Filip podbiegł, usłyszał, jak tamten czytał proroka Izajasza, i rzekł: Czy rozumiesz to, co czytasz? Ten zaś powiedział: Jakżebym mógł, jeśli mnie nikt nie pouczył? I poprosił Filipa, aby wsiadł i zajął przy nim miejsce.

Dz 8,30-31

Z Bogiem dokonamy wielkich czynów.

Ps 60,14 (BE)

Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.

Rz 12,1

Panie, Ty widzisz, bo patrzysz na trud i utrapienie, aby to ująć w ręce swoje.

Ps 10,14

Jezus, ujrzawszy ją, przywołał ją i rzekł do niej: Kobieto, uwolniona jesteś od choroby swojej. I położył na nią ręce; i zaraz wyprostowała się, i chwaliła Boga.

Łk 13,12-13

Panie, zmiłuj się nade mną! Ulecz duszę moją, gdyż zgrzeszyłem przeciwko tobie!

Ps 41,5

Paweł napisał: Ja bowiem jestem najmniejszym z apostołów i nie jestem godzien nazywać się apostołem, gdyż prześladowałem Kościół Boży. Ale z łaski Boga jestem tym, czym jestem, a łaska jego okazana mi nie była daremna.

1 Kor 15,9-10

Niech nas Bóg uchowa od tego, abyśmy mieli opuścić Pana.

Joz 24,16

Odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie! Do kogo pójdziemy? Ty masz słowa żywota wiecznego.

J 6,68

Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, nad mieszkańcami krainy mroków zabłyśnie światłość.

Iz 9,1

Mędrcy, ujrzawszy gwiazdę, niezmiernie się uradowali. I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon.

Mt 2,10-11