Odnowię moje przymierze z tobą, i poznasz, że Ja jestem Pan.

Ez 16,62

Nie zależy to od woli człowieka ani od jego zabiegów, lecz od zmiłowania Bożego.

Rz 9,16

Ja, Ja jestem tym, który was pociesza. Kim jesteś ty, że się boisz człowieka śmiertelnego.

Iz 51,12

Zawsze bądźcie gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej.

1 P 3,15

Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, Ja, Święty Izraelski, twoim wybawicielem.

Iz 43,3

Z obłoku odezwał się głos: Ten jest Syn mój wybrany, tego słuchajcie. A gdy ten głos się odezwał, okazało się, że Jezus był sam.

Łk 9,35-36

Czy rzeczywiście mam upodobanie w śmierci bezbożnego – mówi Wszechmocny Pan – a nie raczej w tym, by się odwrócił od swoich dróg i żył?

Ez 18,23

Zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Rz 6,23

Błogosławiony mąż, który boi się Pana i rozmiłował się w jego przykazaniach!

Ps 112,1

Chrystus (…) pozostawił wam wzór, abyście poszli w Jego ślady.

1 P 2,21 (BE)

Prowadzenie: ks. Tomasz Bujok

Tekst kazalny: J 20, 19-20.24-29

Język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoją, przez cały dzień głosił chwałę twoją.

Ps 35,28

Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych.

Kol 3,16

Wspomnę o moim przymierzu z tobą w dniach twojej młodości i odnowię z tobą przymierze wieczne.

Ez 16,60

Uzdolnił nas, abyśmy byli sługami nowego przymierza, nie litery, lecz ducha.

2 Kor 3,6

Ja jestem Pan i nie ma innego. Ja tworzę światłość i stwarzam ciemność, Ja przygotowuję zarówno zbawienie, jak i nieszczęście, Ja, Pan, czynię to wszystko.

Iz 45,6-7

Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła.

Obj 1,18

Poznają, że Ja jestem Pan, gdy połamię drążki ich jarzma i wyratuję ich z ręki ich ciemiężców.

Ez 34,27

Bóg otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.

Obj 21,4