„A w Krakowie na Brackiej pada deszcz” to książka, w której Michał Zabłocki zabiera czytelnika w podróż po świecie poezji, muzyki i krakowskich wspomnień. Autor – znany poeta, tekściarz i scenarzysta – w lekki i błyskotliwy sposób opowiada o swojej twórczej drodze, kulisach pracy oraz spotkaniach z artystami takimi jak Grzegorz Turnau, Czesław Mozil czy Michał Wiśniewski.

Publikacja łączy wspomnienia z refleksją nad sztuką słowa i muzyką. Krótkie rozdziały, anegdoty i zamieszczone w nich teksty piosenek tworzą spójną, rytmiczną całość, pełną ciepła, humoru i poetyckiej wrażliwości.

To książka o tworzeniu, inspiracjach i świecie, w którym każde słowo ma swój dźwięk. O tym, jak rodzi się poezja – i dlaczego w Krakowie na Brackiej wciąż pada deszcz.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Są takie książki, które zostają w człowieku na długo – nie tylko ze względu na poruszającą fabułę, lecz także dlatego, że zmuszają nas do zadania pytań, na które często nie chcemy znać odpowiedzi. Jedną z nich jest bez wątpienia „Córka księdza” – najnowsza powieść Sylwii Kubik, autorki, która potrafi opowiadać o ludzkich emocjach z niezwykłą wrażliwością i prawdą.

To nie jest lekka historia. To opowieść o bólu, wstydzie i grzechu, który nosi sutannę. O miłości, która nie powinna się wydarzyć, i o dziecku, które nigdy nie przestało pytać: dlaczego?
Sylwia Kubik nie ucieka od trudnych tematów. Wręcz przeciwnie — patrzy im prosto w oczy, pokazując, że za każdym dramatem kryje się człowiek: zagubiony, zraniony, czasem po prostu bezsilny wobec świata i własnych decyzji.

W rozmowie z nami pisarka zdradza, co ją skłoniło do napisania tej historii, jak wyglądało jej zetknięcie z prawdziwymi wspomnieniami osób, które doświadczyły podobnych tragedii, i dlaczego wierzy, że literatura może stać się formą oczyszczenia.

Zapraszam do wysłuchania tej niezwykle szczerej i poruszającej rozmowy z autorką, która udowadnia, że prawda – nawet bolesna – ma moc leczenia.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Kiedy w życiu rodziny pęka skorupa pozorów, na powierzchnię wypływa wszystko to, co ukrywane – lęki, winy i dawno zapomniane tajemnice. Właśnie tym karmi się drugi sezon „Krwi”, jednego z najbardziej intrygujących polskich seriali ostatnich lat. To opowieść nie tylko o zbrodni, ale też o cienkiej granicy, na której człowiek musi zdecydować, kim naprawdę jest, gdy zostaje postawiony w sytuacji granicznej.

W tym świecie pełnym niedopowiedzeń i mroku pojawia się komisarz Dariusz Kania, grany przez Piotra Głowackiego. Jego zadaniem jest prowadzić śledztwo, ale w rzeczywistości staje się świadkiem i uczestnikiem rodzinnego dramatu, którego rozmiarów nikt się nie spodziewał. To postać, która musi balansować między chłodną logiką prawa a emocjami, jakie budzą w nim bohaterowie.

O tym, jak wyglądała praca nad „Krwią 2”, jak tworzył tę wielowarstwową postać i co dla niego samego kryminał mówi o ludzkiej naturze – aktor opowiada w naszym wywiadzie. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z Piotrem Głowackim – o serialu, o roli komisarza Kani i o tym, dlaczego „Krew 2” wbija w fotel nie tylko intrygą, ale i psychologiczną prawdą.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

7 sierpnia Aria Martelle wypuściła swój najnowszy singiel „Lewa, prawa” – energetyczny, zadziorny kawałek, który pachnie wakacjami, przygodą i... kurzem z dzikiego zachodu. Jeśli jeszcze nie znacie Arii w wydaniu pop-country, to właśnie macie okazję nadrobić zaległości.

W rozmowie opowiada o kulisach powstania utworu, który zabiera nas prosto do Końskiej Doliny – miejsca, gdzie letnie zauroczenie między kowbojką a nieznajomym nabiera rumieńców. Czuć tu słońce, lekki flirt i autentyczny klimat amerykańskiego country, podkręcony osobistymi inspiracjami Arii – pół Polki, pół Amerykanki, w której muzyce słychać oba te światy.

Jest też o emocjach, które stoją za lekkim brzmieniem, o odwadze w byciu sobą i o tym, że muzyka może być przestrzenią wolności – nawet, jeśli trwa trzy minuty z hakiem.

Ta rozmowa to coś więcej niż promocja nowego utworu. To spotkanie z artystką, która wie, czego chce, potrafi zaskoczyć i nie boi się iść własną drogą – z humorem, wrażliwością i bez filtra.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Są autorzy, którzy opowiadają historie. Ludwik Lunar robi coś więcej – wciąga czytelnika w rzeczywistość, w której śmierć ma swoje rytuały, a pamięć nigdy nie cichnie do końca. Jego najnowsze książki – „Tańcząc na prochach zmarłych” i „Tonąc w morzu krwi” – to nie tylko kryminały. To opowieści o tym, co zostaje, gdy znikają ciała, a prawda jest równie niebezpieczna jak jej brak.

W pierwszej – chłodny, mokry Gdańsk, ciało kobiety wyłowione z portu i śledztwo, które prowadzi Edward Sokulski i Daria Tyszka – duet, który działa w cieniu, ale trafia w samo sedno. W drugiej – pusty dom, zaginiona rodzina i tajemnice sprzed dekad, które wracają z siłą uderzenia.

Z Lunarem rozmawiamy nie tylko o fabule, ale o tym, co go naprawdę interesuje: pamięć, przemoc, granice milczenia i to, jak bardzo miejsce potrafi ukształtować historię. Trójmiasto u niego nie jest tłem – to osobny bohater, żywy, mokry, szorstki, pamiętający więcej, niż by chciał.

Ten wywiad to nie kolejna promocyjna rozmowa. To spojrzenie do środka mechanizmu, który napędza dobre opowieści – i człowieka, który nie boi się patrzeć tam, gdzie większość odwraca wzrok.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Siedem moich lat” to nie ballada o przeszłości. To manifest. EleeS (Eliza Szachowicz) w swoim najnowszym utworze zrywa z tym, co było. Idzie naprzód, bez lęku, bez oglądania się za siebie. Śpiewa o wolności wyboru, o spalaniu mostów nie ze złości, ale z potrzeby ratunku.

Autorski tekst EleeS łączy emocje z inteligentną metaforą, a brzmienie – stworzone wspólnie z producentką Zuzanną Ossowską – idealnie dopełnia przekaz. To utwór o końcach, które bywają początkiem czegoś lepszego.

Kim jest EleeS? Poetka, lingwistka, podróżniczka. Pisze w trzech językach, łączy wrażliwość z analitycznym umysłem. Jej twórczość to gra słowem, rytmem i znaczeniem – szczera, bez patosu, bliska tym, którzy coś w życiu zaczynali od nowa.

Zapraszamy do wysłuchania rozmowy o powstawaniu „Siedmiu moich lat”, o sile niezależności i decyzjach, które zmieniają wszystko.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Miasto bez Słońca, drugi tom trylogii Eweliny Wyspiańskiej-Trojniarz, to nie tylko kontynuacja historii o elfiej wojowniczce z ognistą czupryną. To głęboki, klaustrofobiczny świat, w którym kobiety trzymają władzę, a mężczyźni zostali zdegradowani do roli usługowych cieni. Świat, gdzie prawo nie zna litości, a jedyne, co naprawdę się liczy, to siła – fizyczna, polityczna, magiczna.

Evi’Deth, uwięziona, bez broni i bez wsparcia, zostaje wrzucona w sam środek tego podziemnego koszmaru. Nie wie, komu może zaufać, kto jeszcze żyje z jej towarzyszy, ani dlaczego została wezwana przed oblicze jednej z królowych Miasta bez Słońca. Czy to szansa na ocalenie? A może kolejna pułapka?

Z Eweliną Wyspiańską-Trojniarz rozmawiamy o tym, jak tworzy się światy, w których role społeczne zostały odwrócone, jak buduje się napięcie w totalnej ciemności i dlaczego warto czytać fantastykę, która nie tylko bawi, ale też niepokoi.

Jak dużo brutalności mieści się w jednej opowieści? Czy można zbudować realny świat, który nie zna dnia ani nocy? I czy w świecie, gdzie nie ma przyjaźni ani współczucia, można jeszcze liczyć na lojalność?

Na te i inne pytania odpowie autorka, której wyobraźnia z każdym kolejnym tomem przekracza kolejne granice.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Wyobraź sobie małe miasteczko, w którym woda nagle ustępuje, a na wyschniętym dnie jeziora pojawiają się ludzkie szczątki. W „Diable” Anna Kaczanowska miesza kryminał z miejską legendą, stawiając bohaterów twarzą w twarz z czymś, co wymyka się logice i rozsadza granice gatunku. Jednych ta mieszanka zachwyciła, innych – jak pokazują pierwsze recenzje – zaskoczyła do bólu.

Jak powstawała ta historia, skąd pomysł na Licho i dlaczego autorka świadomie zjechała z utartego szlaku klasycznej zagadki kryminalnej? O tym wszystkim opowiada Anna Kaczanowska w naszym wywiadzie. Kliknij „play”, usiądź wygodnie i posłuchaj, co naprawdę kryje się pod taflą jeziora w miasteczku Diable.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Po dłuższej ciszy wracają z utworem, który nie zostawia miejsca na obojętność. Disposable Soma – warszawskie trio, które przez ostatnie lata redefiniowało swoją muzyczną tożsamość – prezentuje „Toń”, nowy singiel, który jest czymś więcej niż kolejną kompozycją. To opowieść o fascynacji, która prowadzi do zatracenia. To muzyczny obraz ludzi zanurzających się w miejskim pędzie, w pogoni za czymś, co często okazuje się złudzeniem.

Utwór powstał na bazie wiersza „Topielec” Bolesława Leśmiana, a jego interpretacji podjął się Mirosław Zbrojewicz – aktor, którego głos trudno pomylić z jakimkolwiek innym. Kompozycja łączy w sobie poezję, ciemną stronę progresywnego rocka i sugestywną narrację – to efekt twórczej współpracy Pawła Eggerta, Piotra Kona i Jaśka Smolińskiego.

Rozsiądźcie się wygodnie. Będzie o muzyce, o zmianach, o Leśmianie, i o tym, jak można tonąć... z pełną świadomością.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Co tak naprawdę dzieje się za kulisami produkcji gry, która na stałe zapisała się w historii światowego gamedevu? Jak wygląda codzienność twórców, gdy ambicja zderza się z rzeczywistością, a pomysły trzeba czasem… zabić, by projekt przetrwał? O tym wszystkim opowiada książka „Wilczym Śladem. Historia powstania gry Wiedźmin 3: Dziki Gon” autorstwa Zbigniewa Jankowskiego — pozycja, która bez cenzury, ale z wielkim szacunkiem dla pracy twórców, odsłania przed czytelnikiem świat projektowania jednej z najważniejszych gier XXI wieku.

To nie jest książka tylko dla specjalistów ani dla tych, którzy śledzą każdą aktualizację silnika graficznego. To opowieść, która prowadzi nawet zupełnych laików przez proces tworzenia gry — momentami „za rękę”, ale nigdy protekcjonalnie. Autor nie zasypuje technicznym żargonem, tylko pokazuje kulisy pracy nad grą, która wciąga miliony graczy na całym świecie, niezależnie od ich wiedzy o kodowaniu, silnikach czy pipeline’ach.

W rozmowie z Zbigniewem Jankowskim zaglądamy do konferencyjnych sal CD Projektu, słuchamy zrekonstruowanych rozmów twórców, poznajemy historie ludzi, którzy budowali ten świat — od szkolnych ław aż po kluczowe decyzje kreatywne. Rozmawiamy o questach, które nigdy nie ujrzały światła dziennego, o wycinaniu miesięcy pracy, o kryzysach i tryumfach, które sprawiły, że Wiedźmin 3: Dziki Gon stał się czymś więcej niż grą — stał się zjawiskiem.

Zapraszamy do wysłuchania tej rozmowy. To nie tylko spojrzenie za kulisy powstawania legendarnej produkcji, ale też opowieść o pasji, zderzeniu z realiami, i tym, jak zespół ludzi potrafi zbudować coś, co przechodzi do historii. Jeśli jesteście fanami „Wieśka”, interesuje was game dev albo po prostu cenicie dobrą, prawdziwą historię — ta książka i ten wywiad są dla was.

______________________________________

Koniecznie zajrzyj też na:👇👇👇

🎧 Instagram - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/wtonacjikultury/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Facebook - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.facebook.com/WTonacjiKultury⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

🎧 Strona Internetowa - ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://wtonacjikultury.pl/⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠