In de vele reportages en artikels van het Franse weekblad Détective wordt Malou Gérin omschreven als "een bezeten vrouw". Détective houdt van psychologie, fataliteit en sensatie. De moord wordt er niet louter voorgesteld als een roofmoord, maar als een drama van obsessies, passies en vernietigende verlangens waarin het de tragisch-monstrueuze figuur van Malou is die de dans leidt. Zij is een personage in een decadente roman, gedreven wordt door frustratie, erotiek, vernedering en een onverzadigbaar verlangen naar luxe en bewondering. Het litteken speelt daarin een centrale rol. Détective stelt Malou voor als een vrouw die door haar eigen demonen wordt achtervolgd, maar blijft tegelijkertijd gefascineerd door haar schoonheid. Zelfs wanneer het blad haar veroordeelt, is er sprake van een bijna morbide bewondering.
De verslaggeving in Het Laatste Nieuws is veel concreter. Daarin staat een levende vrouw in een rechtszaal centraal. We krijgen minder psychologische theorie, meer observatie: hoe ze recht gaat staan, glimlacht, antwoorden geeft, haar hoed draagt en reageert op Pierre Nathan. In Het Laatste Nieuws wordt Malou bijna nooit een hysterische vrouw. Integendeel, de journalist lijkt zelfs licht onder de indruk van haar zelfbeheersing. Hij noemt haar uitdagend, beheerst, intelligent, koel, elegant. Een vrouw van vlees en bloed die zich opmerkelijk goed houdt onder extreme druk.
In het blad Pourquoi Pas? verschuift de aandacht naar de maatschappelijke context, en wordt het verhaal van Malou een sociale tragedie. Malou wordt daar eerder gezien als een product van haar milieu, de nadruk ligt minder op seksuele perversie of sensatie dan op sociale ambitie, frustratie en de decadentie van de hogere burgerij. Belangrijk hierbij zijn de geplogenheden binnen de Brusselse bourgeoisie, het nachtleven, de cultuur van uiterlijk vertoon, de obsessie met status. Malou wordt dan minder een demonische figuur en meer een symptoom van een samenleving die schoonheid, geld en succes aanbidt.
De Malou van de gevangenisbrieven toont ons de meest verrassende en raadselachtige vrouw van allemaal. Een complexe, intelligente, beschadigde, ambitieuze, ijdele, vaak manipulerende en tegelijk kwetsbare vrouw die zichzelf opnieuw probeert uit te vinden...
Patrick Bernauw reconstrueert voor Ware Misdaad de moord op Louise Hérel, "La Belle Paule". Zij werd het slachtoffer van een Belgisch "duivelskoppel", de "zondige godheid" Malou Gérin en Pierre Nathan, gigolo voor beter gesitueerde dames. Hij doet dit aan de hand van reportages, interviews, artikels en de publicatie van gevangenisbrieven in gespecialiseerde bladen uit die periode, zoals het weekblad Détective, Pourquoi Pas? of de Belgische krant Het Laatste Nieuws. Zij zetten deskundig het archetype neer van de "femme fatale" en brengen verslag uit in de toon en de sfeer van de hardboiled detectives en de film noir die eveneens geboren worden in die periode.
Script, stem en productie: Patrick Bernauw. Muziek: Suno en ElevenLabs.
Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/ware-misdaad--5433901/support.
De Duiveleilanden van Patrick Bernauw is een boek dat alles te maken met de podcast serie van Ware Misdaad, De Duivelseilanden. Alle info over paperback en ebook: https://www.bernauw.com/p/de-duivelseilanden.html De boeken van Patrick Bernauw zijn verkrijgbaar in iedere plaatselijke of online boekhandel, zoals Bol of Standaard Boekhandel.
This episode includes AI-generated content.
