„Rasizm po polsku” to ebook wydany przez Stowarzyszenie Polaków Pochodzenia Afrykańskiego. Jak czytamy w opisie: „to przede wszystkim głos osób, których rasizm dotyka na co dzień. Przejmują narrację na ten temat i nadają jej bieg. Opowiadają szczerze i rzeczowo. O swoich doświadczeniach - jednostkowych i uniwersalnych. Suma ich głosów układa się w jeden spójny obraz rzeczywistości osób o innym niż biały kolorze skóry”. Autorem jednego z tekstów zawartych w tej książce jest Bumi Phillips, DJ i animator kultury. Naszą podcastową rozmowę traktuję jako zaproszenie do sięgnięcia po tę publikację, do dalszych poszukiwań wiedzy na ten temat i otwarcia się na doświadczenie drugiego człowieka.

Czy to polski normal patrzeć, jak rodzic się upija?- zadaje to pytanie w swojej książce Aleksandra Zbroja. Statystyki przywoływane przez autorkę mówią, że niestety całkiem „normal” - setki tysięcy osób w Polsce dorastało w rodzinie, gdzie przynajmniej jeden z rodziców nadużywa alkoholu. Aleksandra, do tej pory znana jako autorka wywiadów i reportaży, tym razem przyjrzała się swojej rodzinie i swoim wspomnieniom związanych z bolesnym dzieciństwem. W książce otwarcie pisze o interwencjach policji, o odebranych prawach rodzicielskich, ale próbuje też prześledzić, dlaczego do picia u „Mireczka”, jej ojca, w ogóle doszło. Takie czasy? A może to tzw. polska mentalność, na którą wiele zwalamy? Stawia też pytanie, czy w pijącym rodzicu można dostrzec coś dobrego i poczuć wobec niego coś więcej niż złość i rozczarowanie.

Część osób diagnozę spektrum autyzmu otrzymuje dopiero w dorosłym wieku. Przez lata udawało im się zamaskować trudności, z którymi mierzyły się na co dzień. Nie stimowały, starały się nie wyróżniać. Odbiegały od stereotypu znanego z filmu "Rain Man". Po diagnozie, kiedy wszystko powinno się ułożyć, niektórzy spotykają się z niezrozumieniem. "Jak to! Nie wyglądasz na autyzm!" - słyszą. Otoczenie nie zdaje sobie sprawy z walki, którą toczą wewnątrz, by dostosować się do neurotypowego społeczeństwa.

Czy łatwo w Polsce zostać operatorem żurawia wieżowego? Tak, aż za łatwo. Przekonał się o tym Bartosz Józefiak, reporter, który postanowił sam przejść całą ścieżkę zawodową prowadzącą do kabiny operatora. Była ona szokująco krótka. Za sterami na budowie mógł usiąść nieposiadając praktycznie żadnych umiejętności. Temu oraz innym nieprawidłowościom, takim jak koszmarne warunki pracy operatorów, praca na niesprawnym, starym sprzęcie, niskie zarobki i wielu innym przyjrzał się w dziennikarskim śledztwie.

Wirtualni influencerzy, fake newsy, bańki informacyjne, TikTok - w tym odcinku próbujemy poukładać sobie w głowie to, co ostatnio dzieje się w sieci. Pomaga nam w tym pisarz i entuzjasta Internetu, Michał Radomił Wiśniewski. Razem próbujemy odpowiedzieć na wiele pytań: czy Internet nas rozczarował? Czy wciąż mają racje osoby twierdzące, że w sieci to nie jest prawdziwe życie? I co z tym Internetem dalej?

"Nie będę pić przez miesiąc", "zrobię sobie przerwę", "inni piją więcej", "piję tylko piwo", "jakbym chciał to bym przestał" - to myśli, które towarzyszą części osób z uzależnieniem. Oliwia rozprawia się z nimi na swoim blogu Regulacja Odbiornika. Pisze tam też o emocjach, o tym, że trzeźwienie to ciężka praca, o pytaniu "Dlaczego akurat ja się uzależniłem_am?". O nałogach wie dużo, bo sama jest osobą z uzależnieniem. Planuje też jako terapeutka pomagać innym z tym problemem.

Gambia to najmniejszy kraj Afryki, który w ostatnich latach zmaga się z poważnym problemem - brakiem ryb. Co prawda nie zupełnym, ale mocno wpływającym na życie mieszkańców, bowiem ryby to jeden z głównych składników ich diety, największe źródło białka. Bez ryb Gambijczykom grozi głód i brak pracy przy połowach. Ten temat przedstawiły w swoim filmie twórczynie filmu „Stolen Fish”. A jest on skomplikowany, bo dotyczy nie tylko Gambii, ale też Chin, a nawet krajów europejskich.

"Nie oszukuję się, że uratuję pacjentom życie" - tak o swojej pracy mówi dr n. med. Agata Malenda. Na co dzień jest lekarką hospicjum domowego. Agata pomaga osobom w stanie terminalnym w oswajaniu tego momentu i zachowaniu jak najlepszej jakości życia do jego ostatnich chwil. Dlaczego zdecydowała się na tak trudną profesję?

Mira Marcinów, pisarka i filozofka, w tym roku otrzymała Paszport Polityki za książkę "Bezmatek". Dzieło to jest związane z doświadczeniem autorki - śmiercią rodzica. Czy trudno znaleźć język na brak i pustkę? Czy pisanie o końcu to koszmar czy ukojenie? O czym mailują do Miry czytelnicy i jak wielu ich jest? Tego dowiecie się z podcastu.

Paweł Grochocki często ma ze śmiercią do czynienia. Jest psychologiem, psychotanatologiem, pracuje z osobami będącymi w ryzyku samobójczym oraz w żałobie, ale oprócz tego interesuje się też śpiewem tradycyjnym, a dokładniej pieśniami pogrzebowymi. Uczył się ich od śpiewaka pogrzebowego Jana Wnuka ze Zdziłowic. Pieśni związane z końcem wykonuje już od wielu lat - razem z Pawłem Odorowiczem i Olgą Kozieł nagrał płytę „Pieśni przejścia”. Mimo to, jak sam mówi, głównie zajmuje się życiem. Jak to możliwe? Tego dowiecie się z podcastu.