u ayet-i kerime, özü ve sözü doğru
olanlarla beraber olmayı tavsiye
ediyor. Doğru sözlü olma, imanın
bir gereği, yalan da küfrün kardeşidir.
Doğruluktan ayrılmayanlar, Allah’ın (celle
celâluhu) yüce divanında “sıddık”, yalan eksenli
yaşayanlar da “kezzâb” olarak anılacaktır.
Ebû Musa el-Eş’arî (radıyallahu anh) demiştir
ki: Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve
sellem) şöyle buyurdu: ‘İyi ve kötü arkadaşın
hâli, güzel koku satan aktarla körükçünün haline
benzer. Aktar, ya sana güzel kokusundan
verir ya sen paranla ondan satın alırsın ya da
güzel kokusundan koklamış olursun. Körükçü
ise ya elbiseni yakar ya da kötü kokusundan
rahatsız olursun.’” (Buhari, Buyû’ 38).