Yeni Şafak Yazarlar

Yarın Ramazan Bayramı. Zihinlerde dolaşan tek soru: Nerede o eski bayramlar? Bu bayram, şekerlerin tadından ziyade ağzımızdaki o kekremsi yalnızlık tortusunu konuşalım.

Ramazan bayramınız mübarek olsun!

Önceki yazımızda, Hâce Muhammed Lutfî (Alvarlı Efe) Hazretleri’nin (k.s.) “Bayram o bayram olur” adlı ilahisini paylaşmış ve kelime esaslı açıklamasını yaptık.

Kötü söz, Allah ve Resulünün hoşuna gitmeyen sözdür. Şirk, elfazı küfür, dedikodu, iftira, itham, suçlama, îma, bayağı söz ve hakaretlerdir. Bu tür eylemleri yapmak yasaklandığı gibi bahsini bile yapmak, sözünü etmek de yasaktır, haramdır.

Efendimiz (sav), hicretten kısa bir süre sonra Medine çevresindeki diğer Yahudi kabileleri gibi Nadîroğulları ile de “tarafsızlık anlaşması” yapmıştı. Buna göre Müslümanlar ile müşrikler arasında bir çatışma olursa Nadîroğulları tarafsız kalacaktı.

Sanat piyasası çoğu zaman yalnızca sanatın değil, dünyanın ruh hâlinin de bir tür barometresi gibidir. Dünyada bir şeyler değiştiğinde bunun yankısını önce galerilerin duvarlarında, sonra müzayede salonlarının çekiç seslerinde, ardından da sanat fuarlarının kalabalık koridorlarında duyarız. Ekonomik krizler, savaşlar, siyasi gerilimler ya da refah dönemleri… Hepsi bir şekilde sanat piyasasına sızar.

İngiliz basını Türkiye’ye yapılacak olası bir saldırının NATO’yu doğrudan çatışmaya çekebileceğini ifade ederek Orta Doğu için ‘kabus senaryosunu’ yazdı. İşte detaylar... Ortadoğu’da ABD -İsrail-İran hattındaki savaş gün geçtikçe şiddetini artırırken İngiliz basınından Daily Mail, bölgedeki savaşın yeni ülkeleri içine çekebileceğine dikkat çekerek çarpıcı bir analiz kaleme aldı.

Yazıya başlığı atıp tam yazmaya başlarken kıymetli tarihçimiz İlber Ortaylı’nın vefat haberini üzüntüyle öğrendim. Sıradan bir tarihçi değildi. Avusturya doğumluydu; İtalya, İstanbul, Kudüs, Kiev, Ankara ömrünün durakları olmuştu. Türkçe, Almanca ve Rusçayı aynı anda duyarak büyümüş, daha sonra bu dillere başka dilleri de ilave etmişti. Çok dilli bir tarihçiydi. İtalyan Türkolog Giampiero Bellingen diğer özelliklerini şöyle sıralıyordu: “Yunan felsefesini, Roma tarihini ve kültürün temelini iyi bilir... Hiperkritiktir. O kadar bilgilidir ki... Her muhitte kendisini biraz ‘yersiz’ hissedebilir... Evliya Çelebi’ye benziyor. Hem seyyah oluşuyla hem de ironisiyle.

Ofisimde çalışırken, bir gün telefonum çaldı. Açtım. Karşımdaki ses, oldukça net ve tok bir tonda “Ben İlber Ortaylı!” dedi ve -adeta bana söz hakkı bile tanımadan- seri bir biçimde konuşmaya başladı:

Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren Takrir-i Sükunuyla, Tevhid-i Tedrdisat ve Matbuat kanunuyla, bir siyasi parti genel başkanının başka siyasiler hakkındaki iddiaları ve ithamlarını ihtiva eden parti kongre konuşmasından ibaret Nutuk’un neredeyse tek tarih kaynağı olarak tedris edilmesiyle oluşturulmuş olan bir resmi tarih anlayışına karşı yıllarca hiç kimse sesini bile çıkaramadı.

ABD’nin İran savaşı için ne ‘vekil güç’ ne de ‘müttefik’ bulamamasını, Rus ve Çin’den yardım istemesini, hepsinden evvel “buralara kadar düşme” halini de konuşmak lazım gelmez mi?