Yeni Şafak Yazarlar

İnsan nedir diye bir soran olsa sanırım bu sıralar tek bir cevap veririm: Bilmeyendir!

Zübde-i âlemdir insan, eşref-i mahlûkattır, halifetullahtır, hayvan-ı nâtıktır, bir damla kan ve binlerce endişedir. Hepsine birden kabul ama insan bütün bunların ötesinde kelimenin tam ve en saf haliyle bilmeyendir.

Trump’ın özel temsilcisi Barrack saldırıdan birkaç gün önce Kuzey Irak’taydı. Orada bazı görüşmeler yapmış. İran’daki ayrılıkçı terör gruplarından taleplerde bulunmuş. Barrack, özellikle Suriye’nin istikrar kazanması sürecinde önemli bir rol oynadı. Bu yüzden İsrail lobisinin hedefindeydi. Ama İran konusunda bölgeyi uçuruma sürükleyecek bir tutum takındı. Aslında o bir pratisyen ve Trump’ın söylediklerini yapıyor. Barrack’ın ayrılıkçı gruplara verdiği mesaja gelmeden önce bazı soruların -perde arkası bilgilerle desteklenmiş- yanıtlarını verelim.

ABD’nin Körfez’de yaptığı yığınağın İran’la müzakerelerde bir baskı aracı olarak kullanılacağı yönünde görüşler vardı. Oysa yığınağın niteliği İran’a karşı bir saldırının plânlandığının bariz bir işaretiydi. “Çehov’un Tüfeği” başlıklı yazımda “Tiyatronun birinci sahnesinde duvarda bir silah asılıysa o silah o oyunda mutlaka patlar!” sözüne yer vermiştim. O tüfek patladı. “USS Gerald Ford” uçak gemisinin İsrail’e ulaşmasının hemen ardından ABD ve İsrail İran’a saldırdı.

Dünya bu barbar devleti durduramadı ve İsrail, İran’a saldırarak bir tür Üçüncü Dünya Savaşı başlattı. ABD, “aptalca, salakça” İsrail’in peşine takılıp, İsrail vesayeti altında, bir adım sonrası nereye varacağını bile kestiremediği bir savaş yürütüyor.

ABD’nin Irak işgali, Soğuk Savaş sonrası ilk küresel işgal girişimiydi. 11 Eylül saldırılarından sonra Afganistan ve Irak işgal edildi.

Dünya her şeyin farkında. İran’ın içine çekildiği savaşın, ABD’nin Çin ile yüzleşme arayışının ilk durağı olduğunu herkes anlayabiliyor.

İran’ın beni yanılttığını itiraf etmeliyim. Vietnam’a, Afganistan’a, Venezuela’ya benzemez İran, diye düşünmüştüm. Binlerce yıllık imparatorluk kültür ve değerleriyle yoğrulmuş İran halkına saldırmayı ne ABD’nin kolay kolay göze alabileceğini sanmıştım, ne de Gazze sonrası geniş halk kitlelerinin nefretini kazanmış olan İsrail’in…

ABD’nin İran’ı Körfez’den kuşatmaya başladığı günlerde Katar, Mısır ve Türkiye’nin tarafları bir anlaşma masasında buluşturma çabaları sayesinde oluşan o kısa süreli sükûnet ortamında, Tuğrul Bey’in mezarının Rey’de (Tahran) Burc-ı Tuğrul Beg (Günbed-i Tuğrul Beg) olarak anılan yerde; Sultan Melikşah’ın mezarının ise İsfahan’ın Ahmedâbâd semtinde bulunduğunu zikrederek, tarihî kolektif şuur ve millîlik esasında İran’ın halkıyla tarihiyle ve kültürel değerleriyle “bizim” olduğunu hatırlatma ihtiyacı duymuştum.

İyi insanlara, salih kullara merhametten devasa sevgiler biriktirir. Verdikçe artar, arttıkça biriktirir. Sever ve sevilir Müslüman. “Mümin, seven ve sevilen kimsedir. Sevmeyen ve sevilmeyen kişide hayır yoktur.” (Taberani, el-Mu‘cemü’l-Evsat, 6/58)

Hak Teâlâ’nın yarattığı âlemde yaşananlar ile gönderdiği kitapta söylenenler arasında bir çelişki olamaz. Eğer bir olgu ile bir âyet arasında çelişki var gibi görünüyorsa ya olgu yanlış anlaşılmıştır ya da âyet. Buna bir misal verelim: Şöyle yaygın bir inanç var: Allah, Kur’an’da tüm canlılara ölmeyecekleri kadar rızık vereceğini söylüyor. O hâlde kimse açlıktan ölmez. Öte yandan şöyle de bir olgu var: Çoğunluğu Afrikalı olmak üzere her yıl yedi-sekiz milyon insan açlıktan ölüyor. Bu inanç ile bu olgu arasındaki çelişki açıktır. Öyleyse bunu nasıl izah edebiliriz?