Yeni Şafak Yazarlar

Ocak 2026’da %30,7’ye gerileyen enflasyon, faiz indirimi adımları ve orta vadeli projeksiyonlar ışığında Merkez Bankası’nın önümüzdeki döneme ilişkin yol haritası dün Başkan Karahan tarafından İstanbul Finans Merkezi’nde paylaşıldı.

Akademisyen takipçilerimiz kendilerinin sorunlarını gündeme getirmediğimi ısrarla vurguluyorlar. Bunda da haksız değiller. Bir akademisyenin görev yaptığı üniversitenin rektörü hakkındaki isyan yazısını görünce hem eyvah dedim hem de bu isyanın sebebi üzerinde etkili ve yetkili insanlarca da bilinmesi gerektiğini düşündüm. Acaba başka üniversitelerde de benzer durumlar var mı diye düşünmeden de edemedim. Bu yazımda bir akademisyenin haklı çığlığını paylaşmaya çalışacağım.

Bugün dünyanın en büyük sorunu estetik değil; estetikleşme. Her şey gösteriye dönüştü. Acı da, savaş da, çocuk cesetleri de, mahkeme kararları da. Görüntü var, ritim var, anlatı var. Ama hakikat? O çoğu zaman montaj masasında kayboluyor.

Sanatın hemen her sahasında vaziyetimiz aynı: eserlerimiz ya köksüz ve bizimle hiç bir irtibatı olmayan sözüm ona modern bir forma bürünüyor yahut biz olduğumuz köklü zamanların birebir kötü bir kopyasından müteşekkil gereksiz, kuru ve kaba bir taklide.

4 Şubat’ta Çin Devlet Başkanı Xi Jinping ile Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin arasında hayli uzun bir video-konferans gerçekleşti. İki büyük ülkenin ilişkilerine dair önemli satırların ayrıca değerlendirilmesi gerekir ama İran da konuşuldu…

Yıllar evvel Hindistan’a ilk kez seyahat ettiğimde, -programımızı biraz zorlamak pahasına- yolumuzu Leknev şehrine düşürmüş, oradaki meşhur ilim yuvası Dâru’l-Ulûm Nedvetu’l-Ulemâ’yı ayrıntılı biçimde gezmiştik. Temelleri 1892’de atılan Nedvetu’l-Ulemâ, o tarihten günümüze çok sayıda önemli ismi yetiştirmiş bir ocaktı. Okulun İslâm dünyası çapında en meşhur mezunu ve mensubu ise hiç şüphesiz Ebu’l-Hasen en-Nedvî (1914-1999) idi. Onun “Müslümanların Gerilemesiyle Dünya Neler Kaybetti?” isimli sarsıcı eseri, her Müslüman münevverin elinin altında bulunması gereken mühim bir metindir.

Asrın felaketinin üzerinden 3 yıl geçti. Kahramanmaraş merkezli iki depremde 11 ilimiz büyük yıkım yaşadı. 50 bini aşkın insanımız hayatını kaybetti. On binlerce insanımız yaralandı, milyonlarca vatandaşımız bu büyük yıkımdan etkilendi. Yine yüz binlerce ev, iş yeri ve fabrika yıkıldı.

Her şey, Çin’in üretim başkenti Yiwu’daki “Happy Sister” fabrikasında, bir işçinin dikiş iğnesini planlananın tam tersi bir açıyla kumaşa batırmasıyla başlıyor. Ay Yeni Yılı ve “At Yılı” kutlamaları için tasarlanan, aslında neşeyle sırıtan bir figür olması gereken kırmızı peluş atlar, bir üretim hatası sonucunda yüzünde derin bir keder taşıyarak banttan iniyor. Ağız kısmı ters dikilmiş, burun deliklerinden sanki sessizce yaş sızan “Ağlayan At”, modern hayatın yüz ifadesine dönüşüyor. Başlangıçta Ay Yeni Yılı’nın yüksek enerjisini temsil etmesi beklenen bu oyuncak, bugün milyonlarca beyaz yakalının “ofisteki iç sesi” olmayı başararak post-modern tükenmişliğin peluş kürsüsüne dönüşmüşe benziyor.

Merkez Bankası yılda dört kez Enflasyon Raporu yayımlıyor. Bu raporlar Bankanın iletişimi açısından çok büyük öneme sahip. Özellikle enflasyon konusunun yoğunlukla gündemde olduğu bir dönemde hem beklentileri çıpalamak hem de çıpalanan beklentilere ulaşabilmek için uygulanacak politikalar hakkında yönlendirme yapmak için bu raporlar önemli bir iletişim aracı. Bu bakımdan söz konusu raporlar yakından takip ediliyor.

Yıllar öncesinden dostumuz, sözüne ve özüne güvendiğim iletişim ustalarından Kemal Öztürk kardeşimiz, medya sektöründeki ekonomik daralmayı yalnızca ticari bir sorun olarak değil, ulusal egemenliği tehdit edebilecek bir risk alanı olarak tanımlamış. Peki medyada yaşanan şey, topyekûn bir kriz ya da çöküş mü, yoksa yeni bir denge arayışı mı?