Yeni Şafak Yazarlar

ABD-İran geriliminin seyrini görmek için haziran ayındaki 12 Gün Savaşı’na göz atmak yerinde olacak. Yaşananlar arasında çok sayıda benzerlik var çünkü. Gelişmeleri anlamak için hem o güne ait notlarımı karıştırdım hem de bugün olan bitenin perde arkasına bakmaya çalıştım. Neler oluyor? İran’dan beklenen yanıt geldi mi… Anlatayım…

Körfez’de büyük bir askerî yığınak yapan Trump, İran’ın ABD’nin şartlarını kabul etmemesi durumunda askerî müdahaleye başvuracağını söylüyor. Türkiye, Mısır ve Katar ise savaşı önlemek için ABD ve İran arasında gerçek bir müzakere masasının kurulması için çalışıyorlar.

Epstein Dosyası, insanlığın tamamında karanlık bir dünyanın kapılarını açtı; devletlerin, hükümetlerin, kurumların üstünde, hukuktan ve kanundan bağımsız, dokunulmaz, kutsal ritüellerle yürütülen, “tanrısal güç” kullanmaya yönelen, insan hafızasının alamayacağı sapkınlıklarla yeni tür bir “din” inşa eden, insan genetiğinin ötesinde bir “tür”ler âlemini ortaya çıkardı.

Bir zamanlar akşam haberlerinde “dünyadan haberler” bölümü olurdu. Meksika’dan, Brezilya’dan sokak çeteleri, uyuşturucu baronları ve mafya hesaplaşmaları izlerdik. Bunlar bize uzak coğrafyaların hikâyeleriydi. Türkiye’de ise Yeşilçam’ın mafya tiplemeleri vardı; kendi raconu olan, çoğu zaman fakiri kollayan, düzeni kendi çapında sağlamaya çalışan figürlerdi. Bugün karşı karşıya olduğumuz tablo bundan köklü biçimde farklılaştı.

Altın ve gümüş okuryazarlığına yatırım yapacağım bugün. Ama konuya girmeden bir para kavrayışı oluşturmam lazım.

Bir krizi yönetmekle ‘krizin iletişimini’ yönetmek arasında büyük farklar vardır… İkisi arasındaki farkı kavramadan ve bir vakanın ‘kriz’ mi yoksa sadece ‘sorun’ mu olduğunu ölçüp biçip görmeden atılacak her adım ‘kendi krizinizi yaratmanıza’ neden olabilir…

ABD’nin ölüm kusan deniz ve hava araçlarıyla körfezden kuşatması, AB’nin ilgili her işte olduğu gibi yeni politik kararlarla ona destek vermesiyle İran, Batı’nın yeni katliam naraları altında zor günlerden geçiyor. En son Katar, Mısır ve Türkiye’nin ABD ile İran’ı bir anlaşma masasında buluşturma çabalarıyla sağlanan göreceli sükunetin nasıl sonuçlanacağı ise meçhul.

İBB’ye bağlı Güzeltepe Yuvamız İstanbul Çocuk Etkinlik Merkezi’nde (ÇEM) 3 yaşındaki çocuğun darp ve istismara uğradığı iddialarına ilişkin ailenin avukatı İbrahim Erdoğan yazılı açıklama yaptı.

ABD Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza Teşkilatı’nın (ICE) ABD’de yaşayan gayr-i beyazlarla ilgili tutumu oldukça tehlikeli boyutlara ulaştı. Sokak ortasında adam öldürüyorlar ve bunu gizleme gereğini bile hissetmiyorlar. Tespit ettikleri kimseleri hapse atıyorlar, kamplara götürüyorlar ve özellikle El Salvador’da kurulan tesislere gönderiyorlar. İnsanların ICE ekipleri tarafından sokak ortasında infaz edilmesi dehşet verici bir durumdur. İnfaz edilenler, hapse atılanlar ve zorla ülke dışına çıkarılanlar gayr-i beyazlardır. Olağanüstü uygulamalara itiraz eden beyazlar da ICE ekiplerinin saldırısına uğruyor. Bazı eyaletlerde bu kategoride beyaz Amerikalıların öldürülmesi ABD’nin ne kadar kararlı olduğunu gösteriyor. Muhtemelen beyaz Amerikalılara da çok açık bir mesaj veriyorlar. Joseph Massad, Middle East Eye’daki yazısında ICE’ın emirlerine karşı çıkmaları hâlinde beyazların da ırksal ayrıcalıklarını kaybedecekleri mesajının verildiğini söylüyor.

Huzursuz insanlar huzursuzluklarını mümkünse herkese yaymak isterler, çünkü içine düştükleri bu bocalama halinin sebebi olarak kendilerini görmek istemezler. Herkesin huzursuz olduğu bir yerde huzursuzluk zamanın normali haline gelmiştir; bu durumda her huzursuz da bu şartlarda yaşayabileceği en muhtemel şeyi yaşadığına kendini inandırabilir. Günümüzde olan budur; huzursuzluğun zamanın normali olduğuna herkes inanmış ve bu hal hem toplumsal hem bireysel hayatımızda yerleşik hale gelmiş, tartışmadan, sorgulamadan, itirazdan adeta vareste kılınmıştır. Huzursuzluğun bir insanlık hali olarak bu kadar sorgusuz sualsiz kabullenildiği bir yerde elbet huzuru arayana, huzura götürecek adresi sorana da pek rastlanmaz.