Yeni Şafak Yazarlar

Soykırımcı Binyamin Netanyahu’nun ilk fırsatta Hamas ile ateşkes anlaşmasını bozmaya çalışacağı belliydi. Nitekim İsrail ordusu, Gazze’de bir İsrail tankının saldırıya uğradığı gerekçesiyle birçok yeri bombaladı, yine onlarca Filistinli’yi daha katletti. İsrail diğer yandan da Gazze’ye insani yardımların girmesini engelleyerek gerçek yüzünü bir kez daha gösterdi.

Sayın Tufan Erhürman Kıbrıs’ımızın yeni Cumhurbaşkanı oldu, hayırlı olsun. Kuzey’i hiç hesaba katmadan Kıbrıs’ımız diyorum, zira 1571’den 1878’e kadar, üç asrı aşkın zaman bizdi, bizimdi Kıbrıs. Sonrasında Kıbrıs’ın acısı Britanya kadar bizimdi, Lozan’la birlikte sızısı bizimdi Kıbrıs’ın. 74 Harekâtından bu yana ise dağına taşına şehitlerimizin al kanıyla vurduğumuz şanlı mühürle Kıbrıs bir zamanlar bizimdi hicranını bir kenara bırakıp biz bizatihi Kıbrıs olduk! Kıbrıs bizimdir, biz Kıbrıs’ız! Reddediyorum Güney’i! Bugün adını farklı telaffuz ediyor oluşumuz, yarınlarda kalbimizdeki telaffuzu dünyaya ezberletmemize mâni değildir!

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) sandıktan “federasyon” yanlısı Tufan Erhürman çıktı. Atina ve Rum Kesimi sevindi. Brüksel sevindi. İsrail sevindi. Ankara, Türkiye tedirgin oldu. KKTC’nin bağımsızlığından, Türkiye ile entegrasyonundan çok AB ve Rum yanlısı olmayı tercih edenler iktidar oldu.

Çağımızın insanı büyük bir bela ile karşı karşıyadır. Tarih boyunca, dinler ve milletler arasında sapkın tarikatlar, yoldan çıkmış insanlar ve sapkın örgütlenmeler her dönemde var olmuştur.

KKTC’de Cumhurbaşkanlığı seçimleri yapıldı. Seçimin kazananı CTP lideri Tufan Erhürman oldu. Bu seçim çok önemliydi. Çünkü… Birincisi, Ankara, Kıbrıs’ta aks değiştirmiş, bu yeni pozisyonu konsolide ediyordu. İkincisi, bölgesel konjonktür Türkiye’yi bazı önemli kararlar almaya zorluyordu.

Atalardan gelen kadim bilgidir. Bir zat Hz. İbrahim’e gelir. İki koyununu emanet etmek mecburiyetini ifade eder. Hz. İbrahim de kabul eder, koyunlarla ilgilenir.

Fakat bu zat gideli epey olduğu halde gidip gelen yoktur. Ve artık gelmeyeceğine kanaat edecek kadar vakit geçmiştir. Ta ki bu iki koyundan dağları kaplayan bir sürü yetişmiştir. Hz. İbrahim bu sürünün nimetlerini halka dağıtmaya karar verir.

Denir ki bu an, vakıf düşüncesinin başlangıç anıdır. Mülkiyeti ortada kalan bu sürü, ilk vakıf olmuştur. Emanet toplumsallaştırılmıştır.

Ülkesini şikâyetle malul olmakla kalmayıp, emperyal ülkelerden destek ve medet de ummakla da meşhur Özgür Özel Bey, Hollanda’da Avrupa Sosyalist Partisi’nin (PES) düzenlediği Kongre’de yine bekleneni yapmış... Türkiye’de demokrasinin saldırı altında olduğunu iddia eden Özel, CHP’nin kurumsal kimliğinin saldırı altında olduğunu da söylemiş…

“Racon” kelimesinin en yaygın anlamı bence “Sokağın yazılı olmayan hukuku, ahlaki kuralları”dır. Gerçi TDK’nın “Belirli bir bölgede herkesin uyması gereken kurallar” tanımını da satın alabilirim. Muradım bakımından sonuç değişmez.

Seksen kuşağının eli kitap tutmaya başladığı yıllarda açılan kitabevlerinin adı Çile idi; okul yıllarında ise Akabe! Diriliş, Gazve, Pınar, Sur, Fatih… gibi isimler de vardı ama Çile ve Akabe kadar yaygın değillerdi.

Düşünce tarihi çok ilginç olgulara tanıklık eder. Bir zamanlar “herkesin” karşı çıktığı görüşler bir dönem gelir yaygın kabullere dönüşebilir. Yahut bir zamanlar “herkesin” benimsediği görüşler bir dönem gelir kimse tarafından kabul edilmez hale gelir. Özellikle kuruluş veya dönüşüm dönemlerinde ya henüz bir gelenek oluşmadığından ya da gelenekler etkisini kaybedip çözülmeye maruz kaldığından neredeyse her meselede farklı veya zıt görüşler ileri sürülür.