Yeni Şafak Yazarlar

Neymiş... Demek olabiliyormuş…

Tamamı sivil, tamamı barışçıl, tamamının Filistinlilere sarılmaktan başka niyeti olmayan, onlarca ülkeden ‘insan’-ki hükümetlerinin bir kısmı aktivistleriyle aynı fikirde değil-İsrail ablukasının kırılabileceğini, katillerin çaresiz kalabileceğini dünyaya gösterdiler…

Türkiye’de Ağustos 2025 verilerine göre âtıl işgücü oranı %29,7 seviyesine yükselmiş durumda. Yani her üç kişiden neredeyse biri, işgücü piyasasının geniş bozkırında koşacak bir sürü bulamamış bir “âtıl kurt” gibi dolaşıyor. Bu durum, yalnızca resmi işsizliği değil; zamana bağlı eksik istihdamı ve potansiyel işgücünü de kapsadığı için aslında derin bir yapısal açmazı gösteriyor. Gençlerin bir kısmı, işgücüne katılmak yerine sabah işe değil salona geçiş yapan, çalışma hayatına değil evin Wi-Fi ağına bağlı yaşayan bir kuşağa dönüşmüş ve bu yeni toplumsal statü artık ‘ev genci’ olarak adlandırılıyor.

Uzunca bir süreden bu yana ana gündemimiz enflasyon. Zira son dönemde uygulanan tüm para politikaları ve reel sektörün karşı karşıya kaldığı makroihtiyati tedbirlerin ana amacı enflasyonu düşürmek. Böylesi sıkılaştırma programının olduğu bir dönemde yan etkiler de yoğun ve tüm kesimler enflasyonla mücadele sürecinde bu yan etkilere maruz kaldığı için enflasyon verilerini ve yapılan sözlü yönlendirmeleri yakından takip ediyor.

Gazze’nin onurlu direnişi ile ondan ilham ve güç alanlar bugüne kadar insanlığa olan inancımızı ayakta tutmayı başardılar… Yoksa İsrail’in mezalimi, Batılı ülkelerin, Arap ülkelerinin sessizliği, ABD’nin destekleri karşısında un ufak olmak işten bile değildi…

Şimdi de uluslararası Sumud Filo’su bu umudun sembolü oldu… Tabii İsrail ablukası orada da gecikmedi…

Kırk küsur geminin biri başardı. Mikeno girdi Gazze’nin karasularına. Ablukayı kırdı. Sumud, Gazze’ye ulaştı.

O kırk küsur gemi yarın dört yüz gemi olacak, dört bin gemi olacak. O beş yüz insan yarın beş bin olacak, elli bin, beş yüz bin, beş mil milyon, beş yüz milyon, beş milyar olacak. Sumud Gazze’ye ulaştı.

Hocası Şemsüleimme Halvânî’ye nispetle aynı ünvanı taşıyan Muhammed b. Ebî Sehl Ahmed es-Serahsî (rh.; ö. 483/1090?), Güney Türkmenistan’ın Serahs şehrinde doğmuştur.

Gözlerim, caddeye bakan pencerenin üzerini örten ince perdenin ardındaki silüete odaklanıyor. Düz, uzun, geniş ve işlek bir cadde… Bir ucu büyük bir selâtîn camiye, diğer ucu tarihî bir yokuşa çıkıyor. Evlere bakıyorum; hepsi betonarme ve hiçbir zarafeti, inceliği ve sıcaklığı yok. Hayalim ise, kırk yıl öncesine gidiyor.

Trump’ın açıkladığı plan, kısa vadede, soykırımın durması, Gazze’ye yardımların girmesi ve Gazzelilerin Gazze’de kalması boyutlarıyla olumlu; ancak uzun vadede Gazze ve genel olarak Filistin için bir ölüm fermanı.

İnsanlık için samimiyetle hak mücadelesi verenler elbette saygıyı hak ediyor. İnsan hakları tarihinde, kadın hakları mücadelesi verenler de önemli bir külliyat oluşturdu.

8 Mart 1857’de dokuma fabrikasında hak mücadelesi için canını veren 128 kadına saygı duymamak mümkün mü?

Veliler ile öğretmenler arası ilişkiler bazen parodilere taş çıkartır.

Herkesin çocuğu çok kıymetli. Gayet tabii kıymetli olacak. Her biri ayrı değer. Ama hassasiyet arttı, çıta epey yükseldi, biraz da ayar kaçtı sanki.

Bizim öğrencilik zamanlarımızda velilerin -okuldaki herhangi bir hadise sebebiyle- öğretmene hesap sorması akla bile gelmezdi. Değil ki kâğıda gelsin, söze gelsin, telefona gelsin.