MTO (Medeniyet Tasavvuru Okulu) olarak geçen hafta dört gün boyunca güzel bir akademik yaz kampı gerçekleştirdik. Dört gün boyunca tarih felsefesi ve bilginin İslâmîleştirilmesi başlıklarında zihin ve ufuk açıcı sunumlar yapıldı.

1984’de ilk kanlı saldırılarını yaptığında dönemin Başbakanı merhum Turgut Özal, PKK’yı “üç buçuk eşkıya” olarak tanımlamış, “üç-beş çapulcunun ayaklanması” olarak nitelendirmişti.

ABD/İsrail-İran krizi birçok ülkeyi derinden etkiledi. Türkiye, bu gerilim alanının hemen yanı başında bulunuyor. Yaşanan her gelişme güvenliği, ekonomisi, bölgesel politikaları ve yaşamsal çıkarları üzerinde ciddi bir baskı oluşturuyor.

İnsanlık incelik ister.

Bugün, kocaman bir köye dönen dünyada en çok kaybettiğimiz kıymetlerden biri de bu incelik. Her konuda büyük laflar ediyoruz, büyük adımlar atıyoruz ama bir yandan da küçük ölçüleri, insanlığın inceliklerini kaybediyoruz.

Eskiden böyle soruları orta yere usulca ve usturupluca bırakanlara rastladığımız zaman, söylediklerine inanırdık.

Kendilerine güvenleri tamdı.

Bir akademisyeni, bir ilim adamını unutulmaz kılan şey, talebesine aktardığı bilginin kemiyetinden ziyade o bilgiyi aktarma keyfiyetidir; bilgiyi aktarırken muhatabına asıl olarak ruh ve duyguyu, aşk ve enerjiyi transfer etmesidir. Verilen bilgiler unutulur

Geçtiğimiz hafta (27 Temmuz) sosyal medyada, 4 içerik üreticisi arasında geçen bir “mübâhale”ye (lanetleşme) şahit olduk. Mübâhalenin bir tarafında Almanya’da yaşayan Suriye kökenli Muhammed b. Şemsuddîn vardı. Onun karşısında yer alan grupsa: Ebu’l-Fadl (Mâhir b. Muhammed) el-Mısrî, Ebû Ömer (Târık es-Seyyid) el-Bâhis ve Ebu’l-Hasen (Ali Hasen) el-Ezherî’den oluşuyordu.

Zamanı hayat cinsinden biriktirmek artık pek çok kişiye gerçek anlamda nasip olmuyor. Pek çoğumuz eskilerin meşhur söyleyişiyle elimizdeki zaman sermayesini bozuk para gibi harcıyoruz. Yine pek çoğumuz bu gerçek bir şekilde yüzümüze vurulduğunda da muhtemelen kabullenmek istemiyoruz. Bunun sağlamasını yapmak pek de zor değil oysa! Yaşadıklarımızdan elimizde ne kaldığına, zihnimizde ve kalbimizde ne biriktiğine samimiyetle bakalım; orada bu kahredici gerçeği gözlerini üstümüze dikmiş bize bakarken göreceğiz!

İslam düşüncesinde kuds, kudsî ve mukaddes kelimelerinin anlam alanının, Batı düşüncesindeki gibi din-dünya vb. karşıtlığı üzerinden kurulmadığını, yaratmanın ve mutlak tenzihin yalnız Bir olan Allah’a ait olması sebebiyle el-Kuddûs isminin doğrudan Allah’a mahsus olduğunu söylemiştik.

İnsanlık, şaşkınlık ve merak hissiyatlarının eşliğinde yoğunlaştırılmış tekno bir dünyâya doğru yol alıyor. Kimse bu gidişâtın neticelerinden emin değil.