NATO’nun tarihi Ankara Zirvesi birçok açıdan yeni bir dönemin miladı olma özelliği taşıyor ve müttefiklerin de beklentileri bu yönde.

Kim ne derse desin; Ankara’daki NATO Zirvesi, dünyada derin değişimlere açılan bir kapı olarak tarihe geçecek. Zirve’yi abartmak için söylemiyorum ama, uzunca bir süredir tartıştığımız güç kırılmaları, değişimleri bu zirve ile resmileşiyor.

Bugün NATO 3.0 üzerinden tartışılan temel konu, ABD hegemonyasını tahkim etme arayışının yanı sıra bu hegemonyayı ABD açısından daha az maliyetli hale getirmek. Trump’ın ilk döneminde kısmen gerçekleştirdiği bu maliyet paylaşımı, ikinci dönemde Rusya-Ukrayna Savaşı nedeniyle ABD lehine bir sonuç ürettiği gibi Rusya’nın sahaya dönüşü NATO’nun, Trump’ın istediği şekilde yeniden şekillendirilmesine de imkan tanıdı.

İktisat literatüründe silah-tereyağı ikilemi, kıt kaynakların savunma harcamaları ile toplumsal refah arasındaki tercihini ifade eder.

Türkiye’deki ekonomi aktörlerin 3 yıldır devam eden dezenflasyon programının yan etkilerini en yoğun hissettiği dönemin içindeyiz. Açıkçası tahmin edilenden çok daha uzun süren böylesi bir sıkılaştırma programına reel sektörün bu denli dayanabilmesinin büyük bir başarı olduğunu düşünüyorum. Ancak bu süreçte reel sektörün ciddi hasar aldığı hatta bazı alınan hasarların kalıcı etkiler oluşturacağını da not etmek gerekiyor.

Kendisini, Kültür ve Turizm Bakanlığı’nda, Stratejik Planlama Koordinasyon Daire Başkanı ve Bakan Müşaviri olarak görev yaptığı yıllarda tanımıştım. M. Hakan Tanrıöver, millî kültür meselelerine derinlikli bakışıyla dikkatimi çekmişti. Sonradan siyasete atıldı ve Anahtar Parti’nin Genel Başkan Yardımcısı ve Kültür, Sanat ve Turizm Politikaları Başkanı olarak görev yapmaya başladı.

NATO’nun Ankara zirvesi için yapılan değerlendirmeler, teşkilâtın yeni bir yapılanmaya doğru evrilmesini anlatan bir başlığa sıklıkla başvuruyor: NATO 3.0.. Bu yakıştırmayı ilk kim yaptı,bilmiyorum. Ama yaygın bir kabûl gördüğü anlaşılıyor. Ben bunun gerçekleri aksettirmediği ve yanlış kavrayış ve beklentilere sebebiyet verdiği düşüncesindeyim. Dijital yenileşmeye has ifâdeleri burada kullanmak pek de doğru gelmiyor bana. O hâldde baştan başlayalım.

Şebüsterî’nin Gülşen-i Râz’ında 13. soruya verdiği cevapta “bizim” edebiyat anlayışımızı belirleyen şu ilk ilkeye ulaşırız: Bizim edebiyatımız eşyanın kendisini değil, onun işaret ettiği hakikati anlatır.

Sovyetler Birliği’nin komünist lideri Stalin yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nden Kars ve Ardahan’ı ve isteyince İstanbul Boğazı’ndan da hak talep edince dönemin tek parti iktidarı CHP yönetimi 1949 yılında komünizm tehlikesine karşı Avrupa ve ABD tarafından kurulan NATO’ya, “Bizi de alın” dedi ancak istek kabul edilmedi

Yapay zeka (YZ) son iki yılda iş dünyasının her katmanına sızmış olmakla birlikte adaleti, adaletsiz dağıtmak konusunda adeta bir insan gibi davranıyor.