Geçen hafta bu köşede Türkiye’nin savunma sanayiinde asıl başarısının ürettiği platformlardan değil, o platformları mümkün kılan üretim ekosisteminden kaynaklandığını ifade etmiştim. Yazının ardından birçok okur aynı soruyu sordu: ‘Peki bu başarıyı ortaya çıkaran sistem tam olarak nedir?’

Her NATO zirvesi için “tarihi” denir. Ama bu zirve gerçekten öyle. 7-8 Temmuz’da Ankara’da düzenlenecek buluşma bir yönüyle dönüm noktası.

Ayvazdede Şenlikleri için bir grup MTO talebesiyle çıktığımız Bosna seyahatimize dâir izlenimlerimizi sizlerle paylaşmaya devam ediyorum.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, AK Parti’nin kuruluşundan itibaren hareketi “dava” olarak tanımladı ve dava arkadaşlarını da sık sık “kutsal bir emanet” taşıdıkları, bu emaneti milletin ve ümmetin kendilerine yüklediği, mesuliyetlerinin çok büyük olduğu, yanlış yola sapmamaları gerektiği konusunda uyardı.

Muharrem ayı içinde bulunuyor olmamız hasebiyle her sene olduğu gibi bu sene de Şia’nın Kerbelâ ritüellerine şahit olduk. Bu yazıda, Kerbelâ’da yaşanan facianın görünür sebepleri ve serencamı üzerinde duracağım. Bunu yaparken de Şia'nin kendi kaynaklarındaki anlatım ve rivayetleri esas alacağım.

“Çarşamba yollarında/ Kelepçe kollarında/ Allah canımı alsın/ O yârin kollarında”

Gelişim psikolojisi bugün çok net bir gerçeği ortaya koyuyor. Özellikle yaşamın ilk üç yılı, beynin en hızlı geliştiği dönemdir. Güvenli bağlanma, dil gelişimi, duygusal dayanıklılık ve sosyal becerilerin temeli bu yıllarda atılır. Bu nedenle başta Avrupa ülkeleri olmak üzere pek çok ülkede 0-3 yaş grubundaki koruma altındaki çocukların, mümkün olduğunca kurumda değil, aile temelli bakım modelleri içinde büyütülmesi çocuk koruma sistemlerinin temel ilkelerinden biridir.

Bir kısmınız bugün bu satırları okurken bendeniz ameliyat masasında olacağım. Basit de olsa ameliyat ameliyattır. Bu ameliyat vesilesiyle “ölüm meleği”nin yapacağı “son ameliyat”ı bir kez daha tefekkür ettim. Aciz ve fani olduğumu, er ya da geç bir gün bu dünya hayatımın nihayete ereceğini ve sonrasında nihayetsiz bir hayata kanat çırpacağımı yeniden hatırladım. Yarım asra yakın bir sürede yaşanmışlıkları ve yaşanamamışlıkları düşündüm; acısıyla tatlısıyla anılarım hayal dünyamda şeffaf bir tülün ardından hızlıca canlanıverdi. O anılar ki yalnız bana ait, yalnız benim.

Önceki yazılarımızda Nifferî ve İbn Arabî’den hareketle hüsnühattın yalnızca estetik bir faaliyet değil, aynı zamanda bir hâl, nazar ve marifet terbiyesi olduğunu belirtmiştik. Böylece harfin, yalnızca yazının en küçük birimi olmadığı; görünürlük ile mana, şekil ile hakikat arasında kurulmuş bir berzah olduğu sonucuna ulaşmıştık.

Geçenlerde, hizmet sektöründe son derece başarılı işler yapan bir arkadaşım aradı; “Alicim sorma, Hacklendik” dedi. “Geçmiş olsun” dememe ramak kalmıştı ki, devam etti: “Sadece hacklemekle kalmadılar, müşterilerimin gizli bilgilerini ifşa etmemek için 1.000.000 dolar istediler.”