در خیلی از کشورها برای این‌که شهروندان مهارت‌های رفتاری مثل صبر و ‌تمرکز بیاموزند، دوره‌های بافتنی عمومی برگزار می‌شود. اما چرا در جامعه‌ ایرانی مهارت‌هایی مثل بافتنی صرفاً زنانه تلقی می‌شود؟ چه‌طور است که بافتنی بافتنِ مردان همین امروز در جامعه ایران می‌تواند عجیب به‌نظر برسد؟