
Sign up to save your podcasts
Or


Lepiej dla nas, że Jezus odszedł. Tak powiedział, kiedy odchodził (Jana 16:7). Ale jak to możliwe? Dlaczego fizyczna nieobecność Chrystusa jest dla nas lepsza niż jego fizyczna obecność? To mądre teologiczne pytanie, które zostało zadane przez naszego słuchacza, dotyczy Ducha Świętego. „Witaj, pastorze John! Czy możesz mi powiedzieć: Dlaczego Jezus musiał odejść, żeby mógł przyjść Duch Święty? Ta kolejność nie ma dla mnie sensu. Czy Duch Święty nie mógł przyjść w pełni mocy, gdy Chrystus był fizycznie na ziemi?”.
Czy Bóg chce, żebym był szczęśliwy czy święty? To często zadawane pytanie, a nasz słuchacz napisał: „Pastorze Johnie, mój pastor, który zna i kocha ewangelię, jako główny temat ostatniego kazania wybrał następujące stwierdzenie: «Bóg pragnie naszego posłuszeństwa bardziej niż naszego szczęścia.» Dla mnie brzmi to bardziej jak prawo, a nie ewangelia. Mój pastor wyjaśnił, że chodzi o ufanie Bogu i bycie Mu posłusznym pomimo trudności. Ale czy ewangelia to nie coś więcej? Czy nie daje nam szczęścia, gdy jesteśmy posłuszni Bogu?”.
Słuchacz naszego podcastu napisał z pytaniem: „Pastorze Johnie, co oznacza bycie «sprawiedliwym», o którym mowa ponad pięćdziesiąt razy w Psalmach? Na przykład istnieją obietnice dla «sprawiedliwych», że Bóg wysłucha ich modlitw (zobacz: Psalm 34:15–22). Kim więc jest ten «sprawiedliwy» z Psalmów i jak mogę się nim stać?”.
„Bez Jezusa wszystko jest stratą”, powiedział John Piper w swoim kazaniu z roku 2014, zatytułowanym „Przygotowując się na głębsze poznanie Chrystusa przez cierpienie”. Odwołuje się do Listu do Filipian 3:8, gdzie Paweł przywołuje do uznania wszystkiego za stratę. Ale jak tego dokonać? Jak uznać wszystko za stratę?
Pastorze Johnie, mamy dwa powiązane ze sobą pytania na temat modlitwy, które być może będą wymagały dwóch osobnych odpowiedzi: (1) Czy powinniśmy modlić się przed jedzeniem? Dlaczego tak lub, dlaczego nie? Oraz: (2) W jaki sposób pokarm jest „uświęcany” przez słowo i modlitwę? ([tak jak czytamy w] 1 Tymoteusza 4:3-5)?
Dlaczego tak łatwo przychodzi nam porzucenie modlitwy? Albo zadam to pytanie inaczej — co motywuje nasze życie modlitewne? Co nam w nim pomaga? Co sprawia, że zaczynamy się żarliwie modlić? Wydaje się, że jest to bardzo ważna sprawa, która dotyczy każdego chrześcijanina. Dziś zgłębimy ten temat, zwracając się do jednego z kazań pastora Johna Pipera, które wygłosił pod koniec lat osiemdziesiątych. Otrzymaliśmy je od naszej słuchaczki, która mieszka w małej miejscowości Niceville, na Florydzie. Bardzo dziękujemy naszej słuchaczce. Oto co pastor John, ma do powiedzenia na temat zaniedbywania modlitwy.
Pismo Święte daje nam dość jasne ograniczenia dotyczące Stołu Pańskiego. Biorąc pod uwagę te kryteria i surowe ostrzeżenia Nowego Testamentu, nasz słuchacz pisze do nas z pytaniem: „Pastorze, skąd mogę wiedzieć, że jestem wystarczająco święty, żeby uczestniczyć w Wieczerzy Pańskiej? W jakich okolicznościach osoba uważająca się za chrześcijanina nie powinna brać udziału w Wieczerzy?”.
Nasz słuchacz nadesłał do nas następujące pytanie: „Pastorze, jako reformowany chrześcijanin/kalwinista, bardzo cenię sobie teksty Jonathana Edwardsa, który twierdzi, że (1) wolna wola to robienie tego, czego pragniemy, ale (2) Bóg daje nam pragnienie czynienia dobra. Mając to na uwadze i pamiętając o Jakuba 1:13, mam problem ze zrozumieniem, skąd Lucyfer otrzymał swoje pierwsze pragnienie grzechu.
Norman Geisler mówi: «logicznym wnioskiem dla skrajnego kalwinisty jest to, że zarówno Lucyfer jak i Adam zgrzeszyli, ponieważ Bóg dał im pragnienie do popełnienia grzechu». Koniec cytatu. Wyobrażam sobie, że Adam otrzymał swoje pragnienie grzechu od Ewy, która otrzymała je od węża/Szatana, ale jeśli Bóg jest suwerenny nad wszystkimi rzeczami — w tym nad naszymi pragnieniami — to czy czyni Go to pierwotnym autorem pierwszego pragnienia popełnienia grzechu?”. Pastorze, jak odpowiedziałbyś naszemu słuchaczowi?
From the publisher's feed