Berouw houdt in dat men spijt heeft van de zonde en dat men de zonde de rug toekeert. We keren ons niet van de zonde af, als we de zondigheid er niet van inzien. Er vindt geen verandering in ons leven plaats, als we niet in ons hart ons van de zonde afwenden. ... De invloed, die van Christus uitgaat, leidt tot echt berouw. ... Het is waar, dat men zich soms gaat schamen voor zijn zondige daden en verkeerde gewoonten opgeeft, voordat men zich er van bewust is, dat men naar Christus toe wordt getrokken.

Het is voor ons onmogelijk om in eigen kracht te ontsnappen uit het moeras van de zonde, waarin we verzonken zijn. ...  Er moet een kracht zijn, die van binnenuit werkt, een nieuw leven dat van boven is, voordat een zondig mens in een heilig mens veranderd kan worden. Die kracht is Christus. Alleen Zijn genade kan de levenloze eigenschappen in het innerlijk van de mens tot leven wekken en hem naar God leiden en naar het heilige.

Zowel de natuur als de Bijbel vertellen van de liefde van God. Onze hemelse Vader is de bron van het leven, van alle wijsheid en alle vreugde. ... God maakte de mens volmaakt en gelukkig. Toen de aarde gemaakt werd door de Schepper, was er geen spoor van verderf en geen schaduw van de vloek, die er later op zou rusten. Door de overtreding van Gods wet — de wet der liefde — kwam er ellende en dood. ...  Jezus leefde, leed en stierf met de bedoeling om ons te redden. Hij werd een „ man van smarten", opdat wij de eeuwige vreugde zouden krijgen. ... De prijs, die voor onze redding werd betaald, het onmetelijke offer van onze hemelse Vader, Die Zijn Zoon gaf en voor ons liet sterven, behoort ons een verheven begrip te geven van wat wij door Christus kunnen worden.