Een grote groep zeilers waar we weinig over horen zijn de studentenzeilverenigingen.

Komende maanden gaan we er bij een aantal langs en we beginnen bij de grootste: Histos uit Utrecht. Annemijn bezocht hen op hun thuishonk, de Oude Buijs, midden in Utrecht.

Dit jaar is het 100ste jaar dat de Fastnet Race is gevaren en Line Honours, de boot die als eerste over de finish komt, gaan naar Black Jack. Met als co-schipper Jelmer van Beek. Jelmer die als Team Heiner Talent de top van het ocean zeilen bestormde, die als schipper op de JaJo de tweede plaats claimde in The Ocean Race Sprint cup en die nu datzelfde schip heeft aangeschaft om wedstrijden mee te varen en jonge zeilers dezelfde kansen te geven die hij heeft gehad.

Maar vandaag Line Honours dus voor Jelmer in de Fastnet Race met de Black Jack!

Onne is in Nederland geboren en werd door zijn zeilende familie al vroeg meegenomen aan boord. Voor dat hij kon lopen zeilde hij al mee. Toen hij twee was emigreerden zijn ouders naar Zuid-Afrika. Daar leerde hij echt wedstrijdzeilen bij de Royal Cape Yacht Club. Eerst lasers daarna kielboten eneen enkele keer een groter jacht.

Het Big Boats zeilen begon 1978, toen hij gevraagd werd alswachtleider en stuurman bij de start op een 72 voet ketch.

En later toen hij aanmonsterde op Flyer 2. Hier was hij niet alleen voordekker en engineer, maar ook eerste, On board reporter ever! Daarover later meer. Met Flyer 2 zeilde hij rond de Fastnet Rots en zeilden ze de Whitbread Race én wonnen die.

Precies een eeuw geleden werd deze wedstrijd voor het eerst gevaren, eerst ieder jaar en later om het jaar. In totaal is er 49 keer om de Fastnet rots gevaren. Als herinnering aan die tijd, toen masten niet van carbon maar van hout waren en de zeilen niet van laminaat maar katoen een terugblik met de zeilers die de weg naar de rots vonden met sextant navigatie en drie keer per dag een weerbericht. Tenminste als je radio het deed.

Zeilhelden zocht de zeilers op die misschien wel voor de laatste keer, hun verhaal vertellen over de Strijd om de Rots.

Carlo Vroon en Allard Tuitel hebben beiden de fatale storm van de Fastnet Race van 1979 meegemaakt. Carlo was aan boord van het zeiljacht Formidable en Allard was hofmeester op de Overijssel een marineschip dat als Guard schip voor de FastnetRace deelnemers fungeerde. Zij vertellen hoe zij die ampzalige wedstrijd hebben meegemaakt.

De Fastnet 1979 wordt door iedereen gezien als de grootste ramp in de geschiedenis van het zeezeilen. De wedstrijd begon met 303 jachten, die overvallen werden door een diepe en heftige depressie met orkaankracht van meer dan 11 Beaufort(meer dan 110 km per uur). Van die 303 gestarte schepen finishten 85 de race.Toen de storm voorbij was bleek dat er 15 zeilers het niet hadden overleefd, 24 bemanningsleden hadden hun schip verlaten, 5 jachten zijn gezonken en 136 zeilers zijn gered uit zee. 

Precies een eeuw geleden werd deze wedstrijd voor het eerst gevaren, eerst ieder jaar en later om het jaar. In totaal is er 49 keer om de Fastnet rots gevaren. Als herinnering aan die tijd, toen masten niet van carbon maar van hout waren en de zeilen niet van laminaat maar van katoen, een terugblik met de Old Salts. De zeebonken die de weg naar de rots vonden met sextant navigatie en vier keer per dag een weerbericht. Als je radio het deed.

Zeilhelden zocht de zeilers op die verhaal vertellen over de Strijd om de Rots.

Frans de Vries Lentsch en Hans Zuiderbaan zijn zeilers waar het zoute water door het bloed stroomt. Beiden hebben meerdere keren de Fastnet Race gevaren, een wedstrijd die je als offshore zeiler gevaren moét hebben.

Frans komt uit een zeilers-familie die ook bekend is alsjachtbouwer/ontwerper van zeil- en motorjachten. Zelf is hij een fervent wedstrijdzeiler met zijn Stortemelk, tegenwoordig een X43. In 1999 was dat nog een Sigma 362 en daarmee won hij de Fastnet Race in zijn klasse.

Hans heeft het zeilen geleerd van zijn vader Henny Zuiderbaan en heeft zelf vele podiumplaatsen onder ORC en IRC rating behaald. Hans is ook voorzitter van de ORC geweest, de internationale rating commissie. De Fastnet Race van 1993 heeft hij met zijn eigen schip Twee Gezusters gevaren én gewonnen in zijn klasse.

Dit jaar is het 100 jaar geleden dat de Fastnet Race voor het eerst werd gevaren en dit jaar vormt de Fastnet Race weer onderdeel van de Admirals Cup met een Nederlands team onder de deelnemers. Als herinnering aan die begintijd, toen masten niet van carbon maar van hout en de zeilen niet van laminaat maar katoen waren een terugblik met de Old Salts. De zeebonken die de weg naar de rots vonden met sextant navigatie en twee keer per dag een weerbericht. Als je radio het deed.

Zeilhelden zocht de zeilers op die misschien wel voor de laatste keer, hun verhaal vertellen over de Strijd om de Rots.

Op 8 mei organiseert KR&ZV De Maas een uitzwaaimoment voor het Nederlandse Admirals Cup Team. Veel Nederlandse zeilers die ooit de iconische rots hebben gerond zijn daar ook bij aanwezig.

Frank van Beuningen leerde van jongs af aan zeilen met zijn vader. Later pikte hij dat zelf op met het familieschip Hestia, een Sparkman en Stephens ontwerp dat zijn vader liet bouwen in Nederland. Van Beuningen voer daarmee meerdere keren de Fastnet Race en won die in 1959 en in 1967 in zijn klasse de Hestia. En de eerste Whitbread Round the World Race bemande hij Grand Louis. En hij vaart nog steeds en niet onverdienstelijk wedstrijden met zijn eigen Hestia.

Dit jaar is het 100 jaar geleden dat de Fastnet Race voor het eerst werd gevaren en dit jaar vormt de Fastnet Race weer onderdeel van de Admirals Cup met een Nederlands team onder de deelnemers. Als herinnering aan die begintijd, toen

masten niet van carbon maar van hout en de zeilen niet van laminaat maar katoen waren een terugblik met de Old Salts. De zeebonken die de weg naar de rots vonden met sextant navigatie en twee keer per dag een weerbericht.

Als je radio het deed.

Zeilhelden zocht de zeilers op die misschien wel voor de laatste keer, hun verhaal vertellen over de Strijd om de Rots. Vandaag spreken we Frank van Beuningen.

Op 8 mei organiseert KR&ZV De Maas een uitzwaaimoment voor het Nederlandse Admirals Cup Team. Veel Nederlandse zeilers die ooit de iconische rots hebben gerond zijn daar ook bij aanwezig.

Aedgard Koekebakker is bekend van twee keer de Whitbread Round the World Race zeilen met Flyer van Conny van Rietschoten. Koekebakker heeft op talloze wedstrijdschepen gezeild en er zelf ook een ontworpen. Daarmee zeilde hij wereld rond en eindigde op de Fiji eilanden. Een droombestemming, maar daar gaan we het (nog) niet over hebben. Wel over het jaar waarin de Fastnet Race 100 jaar oud is, Aedgard zeilde zelf een keer of acht deze iconische race. 

Dit jaar is het 100 jaar geleden dat de Fastnet Race voor het eerst werd gevaren en dit jaar vormt de Fastnet Race weer onderdeel van de Admirals Cup met een Nederlands team onder de deelnemers. Als herinnering aan die begintijd, toen masten niet van carbon maar van hout en de zeilen niet van laminaat maar katoen waren een terugblik met de Old Salts. De zeebonken die de weg naar de rots vonden met sextant navigatie en twee keer per dag een weerbericht. Als je radio het deed.

Zeilhelden zocht de zeilers op die misschien wel voor de laatste keer, hun verhaal vertellen over de Strijd om de Rots. 

Zijn vijfde Vendée Gobe levered hem tandenknarsend een vierde plaats op, net naast het podium. En dat terwijl hij leeft en zeilt volgens het de quote van Eric Tabarly: ‘Ceux qui ne prennent pas de risques ne vivent jamais vraiment.’ In goed Nederlands,: Wie niet waagt, die niet wint.

“Dat klopt zegt hij, maar veiligheid vormt een steeds groter aspect in deze wedstrijd met deze schepen. We kunnen veel binnen werken, in de cockpit van de boot, maar als we naar buiten moeten dan is het ook echt pittig weer. Dan moeten we de boot vertragen naar misschien 10 of 12 knopen om het werkbaar te houden aan dek.”

Jérémie heeft ook een, voorspelbaar, advies voor Nederlandse zeilers die in het IMOCA 60 circuit verder willen komen: “Hier in Frankrijk leer je de skills om solo en full crewed op zulke raceboten te zeilen, dus welkom!”

Odile van Aanholt: ‘Begin van het jaar heb ik drie wensen gedaan en die zijn allemaal uitgekomen.

Je krijgt niet vaak de gelegenheid om drie topzeilers uit verschillende disciplines te interviewen. Kledingmerk Musto regelde dat voor een internationaal gezelschap van watersportjournalisten en Zeilhelden was daarbij. We spraken met goudenmedaillewinnaar (en dat niet alleen) Odile van Aanholt, met de snelste vrouw ter wereld Justine Mettraux (in 76 dagen solo rond de wereld) en Franse zeillegende Jérémie Beyou (4de in de Vendée Globe).

Odile praat vrijuit over hoe yoga haar heeft geholpen bij het omgaan met tegenslagen of als het even niet meezit. Over haar zwangerschap en hoe daarna verder, gaat zij in het olympische circuit verder of wordt het coachen?

Je krijgt niet vaak de gelegenheid om drie topzeilers uit verschillende disciplines te interviewen. Kledingmerk Musto regelde dat voor een internationaal gezelschap van watersportjournalisten en Zeilhelden was daarbij. We spraken met goudenmedaillewinnaar (en dat niet alleen) Odile van Aanholt, met de snelste vrouw ter wereld Justine Mettraux (in 76 dagen solo rond de wereld) en Franse zeillegende Jérémie Beyou (4de in de Vendée Globe).

Justine Mettraux finishte op de 8ste plaats in de Vendée Globe, daarmee is zij de eerste vrouw over de finishlijn, de eerste niet-Franse zeiler en de snelste vrouw die solo rond de wereld is gevaren. Voor haar doet de toevoeging ‘vrouw’ er wel degelijk toe, “als het gaat om diversiteit en vertegenwoordiging van vrouwen in onze sport dan hebben we nog wel een weg te gaan.”

Zeilen leerde zij op het Meer van Geneve, daarna via het Classe Mini en Figaro circuit via Team SCA (VOR 2014/15) en Team Dong Feng Race Team (VOR 2017/18) naar de IMOCA 60 racers. Hoe kijkt zij naar de foilende toekomst van het zeilen?