'Psalm 92 is een Psalm die in het bijzonder bestemd is om op de rustdag te zingen', aldus Charles Haddon Spurgeon. 'De dichter begint met de woorden: “Het is goed dat men de HEERE love, en Uw Naam psalmzinge, o Allerhoogste.”

Wanneer wij God dank bewijzen is dat slechts een heel geringe vergelding voor de grote weldaden waarmee Hij ons elke dag overlaadt. Als mensen goed voor ons zijn, danken wij hen daarvoor. Hoeveel te meer hoorden wij de Heere te loven omdat Hij ons zoveel weldaden schenkt. Het is altijd goed om Hem vanuit ons hart te loven. Dat kunnen we nooit te veel doen. Maar zeker op de rustdag is het heel gepast om zijn Naam te loven en te psalmzingen. En leert onze natuur ons niet dat het goed is om onze dankbaarheid tegenover de Heere te uiten? Denk alleen al aan de zingende vogels en de ruisende beekjes.

We kunnen dankbaarheid in ons hart ervaren en God in stilte aanbidden, maar het is nog lieflijker als we onze dank met onze stem hoorbaar maken. Het zou onnatuurlijk zijn als we onze tong zouden bedwingen om Gods lof uit te spreken. Mijn eigen ervaringen hebben mij erin bevestigd dat het goed is om de Heere te zingen. Dikwijls heb ik ervaren dat het waar is wat Luther zei: “Kom, laat ons een Psalm zingen en de duivel verdrijven.”