Ambrosius

Kerkvader Ambrosius werd geboren in Augusta Treverorum, het huidige Trier. Zijn vader had daar een belangrijke functie. Ambrosius studeerde in Rome en werd aangesteld als gouverneur in overheidsdienst, in Milaan. Daar koos het volk hem in 374 onverwachts tot bisschop. Zijn stijl van leidinggeven en optreden ten opzichte van de keizer maakte indruk. 

Hij liet de kerk een aantal hymnen na, die op vaste momenten op de dag gezongen konden worden. Zo schreef hij een hymne voor negen uur ’s morgens. In de Joodse tijdsindeling uit de tijd van Jezus, het derde uur. F. van der Meer vertaalde dit lied in 1970 vanuit het Latijn. 

Een tekst uit zolang vervlogen dagen, kost wat inspanning bij het lezen. Tegelijkertijd is het tot troost, dat we niet eenzaam ronddobberen in de tijd, maar staan in een traditie van eeuwen. 

Op het derde uur

Weder breekt aan het derde uur

Waarop Christus zijn kruis beklom. 

Niets, wat verwaten, denke ons hart: 

Het kere in tot stil gebed. 

Wie Christus in zijn hart ontvangt

Behoudt een schuldeloos gemoed

Hij laat niet af in staag gebed

Gereed te zijn voor Heil’gen Geest. 

Dit is de ure die het eind

Bracht van de tijd der harde schuld

Vernietigde het rijk des doods

En onze tijd de schuld ontnam. 

Sinsdien brak ons de zaal’ge tijd

Van de genade Christi aan;

De waarheid des geloofs vervult

De kerken gans de wereld door. 

Vanaf de top van zijn triomf

Sprak Hij aldus Zijn moeder aan

Ziedaar, mijn moeder, thans uw zoon!

Apostel, zie uw moeder hier. 

Dat voorgewend haar huwelijksbond

Leerde Hij aldus in diep geheim: 

Dat niet het baren van de maagd

De schroom der moeder kwetsen zou. 

Wie God geloof gegeven had

Met kracht van tekenen betuigd

Dat aardse volk geloofde niet;

Doch zalig wordt slechts, wie gelooft.

Doch wij geloven in de God

Geboren uit de maagd; 

In Hem, die ’s werelds zonden delgt

En zit aan ’s Vaders rechterhand. 

Bron: Lofzangen der Latijnse kerk, Het Spectrum, 1970.