Zwerm

Alle momenten waarop je jezelf tegenhoudt in je leven, wijzen op beperkende gedachten: ja zeggen wanneer je nee bedoelt, opportuniteiten niet grijpen wegens faalangst, uitstelgedrag, perfectionisme, jezelf wegcijferen, over je eigen grenzen gaan, foute partnerkeuzes maken.

Mijn eigen grootste beperkende gedachten werden pas duidelijk na de plotse dood van mijn vader. Als drukbezet chirurg was hij vaak afwezig toen ik klein was. Later herhaalde ik dat patroon, onbewust ging ik op zoek naar mannen die niet volledig beschikbaar waren. Een enorme confrontatie, maar ook een bevrijding: het waren mijn eigen gedachten die me tegenhielden. En dus kon ik er iets aan doen.

Nu ben ik als coach een compagnon de route voor wie zijn beperkende gedachten wil aanpakken. We kijken samen naar de oorsprong, naar wat het je kost en wat je in de plaats wil. Geen plotsklapse transformatie, maar een traag wordingsproces. Terug worden wie je altijd al was, onder die beperkende gedachten.

Coachen is de beste investering in jezelf. En dat zeg ik niet opdat je je door mij zou laten coachen, maar gewoon: reik uit naar eender welke coach.

Met veel dank aan mijn hartsvriendin Sofie Engelen voor dit prachtige interview.

Hoe vaak vind je de ruimte om écht te zeggen hoe het met je gaat?
Voorbij de “goed, goed” en de beleefdheden.

“Liefde is aandacht”, vertelt Lieve De Boeck mij. 
En het is haar missie om mensen die aandacht te geven, via ceremonies in de natuur, zweethutsessies, vision quests of energetische heling. De kern blijft hetzelfde. Er komt iets los wanneer mensen vol in hun kwetsbaarheid durven staan. 

Vroeger vervulde de kerk die rol om mensen samen te brengen. We zijn het gaandeweg verloren. In onze geïndividualiseerde maatschappij, moeten we die ruimte zelf opzoeken of creëren. 

Het idee is zo eenvoudig. Als je een vertelstok in handen krijgt, ben je aan het woord. Je vertelt je verhaal aan mensen die puur luisteren, en alleen dat al kan heel wat emoties losmaken. In nauw contact met de natuur voel je je weer deel van een groter geheel. En er wordt zoveel tijd genomen, dat de tijd net verdwijnt. 

In die tijdloosheid, in de verzengende hitte en duisternis van de zweethut, of alleen op een open plek in het bos, keer je naar binnen en komen angsten en patronen bovendrijven. Dit is een kans om iets te doorbreken. 

“Burn-out is bij uitstek een gevolg van perfectionisme, niet van een te hoge workload”.

Marcel Hendrickx weet waarover hij spreekt. Na twee hartaanvallen begon hij mensen te coachen op perfectionisme en herkende hij al snel de symptomen bij zichzelf. 

Ben je een denker? 
Heb je moeite met grenzen aangeven? 
Leg je de lat altijd hoog voor jezelf? 
Heb je een grote drang naar controle? 

Dan is de kans groot dat perfectionisme in jouw leven speelt. In de kern gaat het over, en dat is ook meteen de naam van zijn boek: “Zeg me dat ik oké ben”. 

Op een bepaald moment, vaak in de kindertijd, krijg je de indruk dat je niet oké bent zoals je bent. Dat je betere punten moet halen, moet zorgen voor een ouder, een braver kind moet zijn. De boodschap komt binnen: je moet je anders voordoen dan je bent. 

“Perfectionisten zijn bij uitstek denkers. Dat voelen, die intuïtie, die creativiteit, dat is gevaarlijk want daar kan van alles uit komen en dus wordt dat lamgelegd en gaat dat denken regeren.” 

Het gevolg? Veel piekeren en altijd stress in je lijf. De oplossing volgens Marcel? Mensen terugbrengen naar hun gevoel en naar dat vrije kind dat nog altijd in hen zit.       

Michelle Hufkens staat bekend als Intimichi, maar je mag haar ook heks noemen. Ze heeft een achtergrond in klinische psychologie en seksuologie, maar haar werk gaat veel verder dan seks. Want zoals ze zelf zegt: seks is een ingangspoort. Wat er op intiem vlak speelt, vertelt je vaak iets over de rest van je leven.

In deze aflevering duiken we in haar methode, die gesprek en analyse combineert met lichaamsgerichte technieken: energiewerk, trance en hypnose. "Alles wat je nodig hebt zit in jou. Via trance ontdek je dat zelf."

We hebben het over waarom vertragen — in het leven én in de slaapkamer — zoveel verandert, over hoe we als "wandelende pratende hoofden" het contact met ons lichaam verliezen, en over schaamte die in een groep soms in één uur verdwijnt waar individuele begeleiding jaren voor nodig zou zijn.

Michelle spreekt ook openlijk over haar eigen weg: haar gevoeligheid, haar ADHD en de zorgende rol die ze als kind opnam. En over hoe dat haar uiteindelijk hier heeft gebracht.

"Iedereen komt op deze aarde met een missie. En ik denk dat dat voor iedereen is: mens leren zijn, in dit lichaam, op deze plek. Je lichaam omarmen en ervaren."

Ken je dat gevoel? Je hebt een goed leven, maar toch denk je af en toe: is dit het nu? Dirk Oellibrandt voelde al op zijn vijf jaar: "Dit kan hier toch niet de bedoeling zijn, luisteren naar leraren die hier liever niet willen zijn."

Dirk is alchemist — en dat betekent niet dat hij lood in goud omzet, Dirk helpt mensen om hun diepste potentieel tot leven te brengen. Niet via theorieën of modellen, maar via het lichaam. Want: "Als je geen idee hebt wie je bent, leef je maar wat."

In deze aflevering vertelt Dirk over zijn organisatie Life Projects, die hij samen met zijn vrouw Katrien oprichtte, en over de methode die hij bouwde op de vijf-elementenleer uit het Taoïsme, aangevuld met westerse wijsheidstradities. Het Oosten biedt een levende traditie en praktische tools, het Westen heeft een diepe intelligentie die — zoals hij het noemt — "weggestopt is geraakt." Zijn werk is die twee terug samenbrengen.

Zijn eigen pad voerde hem van krijgskunsten en natuurstudie naar de Eskimo's in Alaska, van kloosters in China tot een grotwoning op La Palma. Wat hij overal leerde: echte verandering begint niet in het hoofd, maar in het lichaam. "Op het moment dat een leider écht aanwezig is, verandert alles."

Een gesprek over ontspanning als kracht, over wortels die groeien door wind, en over wat er opborrelt als je eindelijk durft te luisteren naar wat er diep van binnen zit.

"It's time to stop playing small. We are not small."

In één zin vat Jerko Bozikovic zijn missie samen. Als coach en trainer gelooft hij dat wij onze eigen realiteit creëren — door onze overtuigingen, keuzes, patronen.

We zijn opgegroeid in een wereld waarbij we geleerd hebben om te investeren in dingen buiten onszelf: Have. Do. Be. Eerst het diploma, dan de job, dan het succes. Eerst de partner, dan het gezin, dan het geluk.

Maar wat als je het omdraait? Be. Do. Have. Begin met zijn wie je bent. De rest volgt.

“Ik ben diegene die met mezelf opsta, als ik al niet met mezelf in harmonie kan zijn, hoe kan ik dan verwachten dat iemand anders dat gaat doen?” 

Dat klinkt groots maar zoals poolreiziger Dixie Dansercour het zegt: "je hoeft niet te weten of je nog 10 km kunt. Je moet alleen weten dat je nóg één stap kunt zetten."

Het is nooit verloren. Het is gewoon nu zo — en de vraag is: waar wil jij morgen staan?

Die vraag stelde Amandine Grulois zich tussen de vier muren van de psychiatrie, worstelend met anorexia nervosa. 23 kilo. Ze was op sterven na dood. Maar terwijl ze zelf het moeilijk had met haar eigen lichaam, vond ze elk ander lichaam prachtig.

Dus begon ze te fotograferen. Eerst voor zichzelf - om te zien dat elk lichaam anders was, met zijn voor- en nadelen, en dat iedereen mooi is op een eigen unieke manier. Maar de vrouwen op haar afdeling voelden zich ook geheeld door haar lens. Door gezien te worden zoals Amandine hen zag.

Zo ontstond fototherapie. Vandaag gebruikt Amandine de kracht van (naakt-) fotografie om mensen met eetstoornissen, burn-out, PTSS, depressie, amputaties - en alle taboes die daarop rusten - een andere kijk te geven op lichaam en geest. Met haar lens. 

Ze deelt openhartig over haar eigen twee zelfmoordpogingen, over de bevrijding die komt van taboes doorbreken (terwijl haar ouders zeiden: "we praten daar niet over"), over psilocybine als katalysator voor nieuwe denkpatronen, en over de evolutie van schoonheid - van puur lichamelijk naar je authentieke, naakte ziel.

Een gesprek over schoonheid in alle facetten en waarom het doorbreken van één taboe verslavend werkt. Want daar zit de vrijheid - uit de kooi van wie je zou moeten zijn.

“Er is een hele zoektocht gaande voor mannen” merkt Joris Van Doorslaer op. Joris is coach onder de naam Unleashing of Potential, oprichter van het Mannennetwerk en mede-organisator van het Mannenfestival. “Hoe wil ik er als man staan? Wat voor leider wil ik zijn?”

Als we kijken naar sommige mannelijke leiders die rare dingen doen, rijst de vraag: is dát dan mannelijk leiderschap? Joris gelooft in een gezondere vorm - leiderschap vanuit dienstbaarheid in plaats van ego. Leiderschap dat generaties vooruitdenkt, niet enkel aan zichzelf.

Maar om daar te komen moet je van je hoofd naar je hart durven gaan. Daar ligt de uitdaging voor veel mannen. En net daar ligt ook de verbinding met anderen.

Joris deelt zijn eigen zoektocht van de rationele ondernemerswereld naar emotie omarmen als een kracht. Hij vertelt waarom 500 mannen in een bos magische transformaties beleven zodra het pantser afvalt, en hoe ze elkaar kunnen dragen in kwetsbaarheid - in plaats van zich sterk te houden.

Een gesprek over verantwoordelijkheid nemen zonder je te verliezen, kwetsbaarheid tonen zonder erin te verdrinken, en waarom een 'mannencirkel' de eerste stap kan zijn.

Op zijn 16 werd Christophe Vandeputte op een ochtend wakker met de gedachte dat hij ging sterven. Het was een van de vele paniekaanvallen in zijn leven. Ouders en dokters wuifden het weg. Zo werd dit voor Christophe een akelig gevoel dat hij moest wegduwen. De weerstand en anticipatie verergerden het nog en hij ontwikkelde een angststoornis. Met meditatie en filosofie leerde hij naar binnen keren maar de weerstand bleef. Tot hij kwam tot overgave: “Wat als het ok is om angstig te zijn?”. En ook kwetsbaar zijn, hielp. Zo nodigde hij anderen uit om hetzelfde te doen en ging de bal aan het rollen. Afgestudeerd als bio-ingenieur werd Christophe toch leiderschap- en mindsetcoach. Nu daagt hij anderen uit om hun mentale grenzen te doorbreken onder de naam Hoofdzaak.

Zelfleiderschapscoach, Tine Truyts, is na drie keer aandringen bij mij op de podcast gekomen. “Hoe kijkt de andere naar mij?” Het is nog een dingetje maar minder dan vroeger. Het gaat terug naar haar jeugd. Een papa die veel zwaarte met zich meedroeg en waar ze vooral graag op wou afstemmen. De fijne antennes die ze daardoor ontwikkelde, hebben haar richting psychologie geleid en dan coaching. Daar ondervond ze nog meer dat echt leiderschap over jezelf nemen, gaat over in je kwetsbaarheid staan en je gedoe aankijken. En dat is niet iets dat je fikst, maar een oneindige exploratie van verschillende paden. Het is dan ook geen toeval dat ze nu samen met Dieter Dehaes met groepen de bergen intrekt onder de naam Infinite Walk.