De naamgever van de podcast krijgt na vandaag kalmeerpillen. Excuus, maar we waren fris, vandaar. Dante creëerde voor zichzelf een Inferno. Er waren opvallende juichers. Mainz-Werder eindigde op 2-2 (na 86’ was het 0-0). Een freaky statistiek van Brighton passeert. En Kompany zal nooit een passant zijn, ook al verlaat hij straks misschien Burnley. In dat verband: kan je grote kuis houden bij de Spurs en toch je grote spits houden?

Hij staat bekend als big Sam, maar ‘big in the evening = big in the morning’ is niet aan hem besteed. Koers en basketbal komen even piepen en weinig mensen weten het, maar na die ene wereldbefaamde kroniek schreef Gabriel García Marquez er ook een van een aangekondigde strafschop. Hij situeerde het verhaal niet in Macondo maar in Westerlo en zijn hoofdpersonage was Tuur Dierckx - een literaire held in de stroming der tweevoetigen.

Omdat we allemaal in vakantiemodus zijn, staat hier geen leuk tekstje. De podcast zelf hebben we wel nog met verve volbracht, al mogen de meningen ook daarover verschillen. Een optie om dat met kennis van zaken te doen: kijken en/of luisteren!

Een aflevering zoals de enige speler die opbloeide onder Scott Parker: lang. Les Unions font la force. Orban is een cadeau, gift, gave, geschenk. En zeer present, vooral tijdens voetbalwedstrijden. We bespreken de meest onbegrijpelijke wissel van het jaar, nadat bij Romero geelzucht overging in roodvonk - een ziekte waarin ook Casemiro herviel. Anno 2023 schildert Kvaravaggio doelpunten. Gary Lineker wint van Auntie Beeb. KDB eet gezond. Arthur Vermeeren heeft een jongenskamer.

Dat heb je met voetbalpodcasts: zegt iemand ‘continu’ hoort iemand anders ‘Conte nu’. We geven een historisch programmaboekje weg, iets met een 7 en een 0. Dortmund pakte zijn 10e zege op een rij, Bayern is nog altijd niet los. Tuur out zich als Neymariaan. Standard vrat Westerlo op, wij krijgen een ooggetuigenverslag. De STVV-watcher deed zijn job. Net die speelde Parker tijdens de podcast kwijt - maar ook al voordien. En waarom speelden alle keepers in La Liga dit weekend in het zwart?

De voetballerij is net als politiek: zonder ellebogenwerk geraak je nergens. Het was een VARfoeilijk weekend, maar het schonk ons wel Frank FocketHein. Sam loot zichzelf rechtstreeks in de smurfentaart, Tuur is een rekenwonder en er is een eerbetoon aan Franco Pirelli. Voorts een zege van Anderlecht met 0-8, de schoonheid van een lelijke spits, de transfers van Burnley en, terug van weggeweest: padel, en hoe die sport een raar effect kan hebben op de primaire doelstellingen van teambuilding.

Club werd omcerkeld. We kiezen de juiste maat dwangbuis voor Unai Emery. Sam zag voor het eerst een voetbalmatch op Old Trafford. Domien en Franky vliegen met Ryanair. Aster vindt een rode draad. Barcelona presenteert een verdachte kostennota en maakt AA Gent een record afhandig. Campos daalde neder en Clément stijgt op. Tuur is de waardige opvolger van ENZ-004.

Die ochtend in de Podcastwinkel: ‘Humo!’ - anoniem of niet-anoniem, that’s one of many questions. Jankto is sinds maandag de ware Jakub. Tedesco krijgt tips - al dan niet met een te roze JPL-bril. Arsenal-City verdonkeremaant de Champions League. Orban is een gift - Tuur en Aster waren bevoorrechte toeschouwers. Kan je een droomtitel pakken met meer dan 20 punten voorsprong, of wringt dan het gebrek aan een antagonist? En tot slot: hoe win je een Lego-wedstrijd als je nauwelijks Lego hebt?

De déboulé na de match, in een nagenoeg leeg stadion: voetbalhorror. Nothing beats Osimhen - behalve dan Mitoma, de brightste van Brighton. Krijgen we DD als bondscoach? De eerste ontmoeting van Aster en Tuur wordt uit doeken gedaan. Radja gaat fietsen. Thorgan gaat naar de lichtstad, neen, niet naar PSG, een lettertje is een wereld van verschil. Maar we durven het oneens zijn met de Mosaad - als daar maar geen bommen van komen. En Benito R. schonk belangeloos de rode draad.

Op algemeen (en zeker ook ons!) verzoek, trokken we weer op avonTuur. Dat deed Mudryk ook op Anfield en doet Arsenal al een heel seizoen, in het teken van Xhaka en Saka - beter dan Waka Waka, sorry Shakira. The Great Old oogt steeds greater. Was Koita nu een gele of rode kanarie? En zelfs bij de uiterst vredelievende Carlo Ancelotti belandt er wel eens een haar in de boter - een zilvergrijs, durven we wedden. En wie zijn hoofd boven de Kuipnetten uitstak, besefte: haat en spoed is zelden goed.