90 minutes

Dat heb je met voetbalpodcasts: zegt iemand ‘continu’ hoort iemand anders ‘Conte nu’. We geven een historisch programmaboekje weg, iets met een 7 en een 0. Dortmund pakte zijn 10e zege op een rij, Bayern is nog altijd niet los. Tuur out zich als Neymariaan. Standard vrat Westerlo op, wij krijgen een ooggetuigenverslag. De STVV-watcher deed zijn job. Net die speelde Parker tijdens de podcast kwijt - maar ook al voordien. En waarom speelden alle keepers in La Liga dit weekend in het zwart?

De voetballerij is net als politiek: zonder ellebogenwerk geraak je nergens. Het was een VARfoeilijk weekend, maar het schonk ons wel Frank FocketHein. Sam loot zichzelf rechtstreeks in de smurfentaart, Tuur is een rekenwonder en er is een eerbetoon aan Franco Pirelli. Voorts een zege van Anderlecht met 0-8, de schoonheid van een lelijke spits, de transfers van Burnley en, terug van weggeweest: padel, en hoe die sport een raar effect kan hebben op de primaire doelstellingen van teambuilding.

Club werd omcerkeld. We kiezen de juiste maat dwangbuis voor Unai Emery. Sam zag voor het eerst een voetbalmatch op Old Trafford. Domien en Franky vliegen met Ryanair. Aster vindt een rode draad. Barcelona presenteert een verdachte kostennota en maakt AA Gent een record afhandig. Campos daalde neder en Clément stijgt op. Tuur is de waardige opvolger van ENZ-004.

Die ochtend in de Podcastwinkel: ‘Humo!’ - anoniem of niet-anoniem, that’s one of many questions. Jankto is sinds maandag de ware Jakub. Tedesco krijgt tips - al dan niet met een te roze JPL-bril. Arsenal-City verdonkeremaant de Champions League. Orban is een gift - Tuur en Aster waren bevoorrechte toeschouwers. Kan je een droomtitel pakken met meer dan 20 punten voorsprong, of wringt dan het gebrek aan een antagonist? En tot slot: hoe win je een Lego-wedstrijd als je nauwelijks Lego hebt?

De déboulé na de match, in een nagenoeg leeg stadion: voetbalhorror. Nothing beats Osimhen - behalve dan Mitoma, de brightste van Brighton. Krijgen we DD als bondscoach? De eerste ontmoeting van Aster en Tuur wordt uit doeken gedaan. Radja gaat fietsen. Thorgan gaat naar de lichtstad, neen, niet naar PSG, een lettertje is een wereld van verschil. Maar we durven het oneens zijn met de Mosaad - als daar maar geen bommen van komen. En Benito R. schonk belangeloos de rode draad.

Op algemeen (en zeker ook ons!) verzoek, trokken we weer op avonTuur. Dat deed Mudryk ook op Anfield en doet Arsenal al een heel seizoen, in het teken van Xhaka en Saka - beter dan Waka Waka, sorry Shakira. The Great Old oogt steeds greater. Was Koita nu een gele of rode kanarie? En zelfs bij de uiterst vredelievende Carlo Ancelotti belandt er wel eens een haar in de boter - een zilvergrijs, durven we wedden. En wie zijn hoofd boven de Kuipnetten uitstak, besefte: haat en spoed is zelden goed.

Terug van eigenlijk nooit weggeweest, dat zijn we. Met een gast die nog nooit van 90 minutes gehoord had, zeg nu nog dat we niet ruimdenkend zijn. We razen door de voetbalactualiteit, genieten na van de Cancelo van de Kempen, ontrafelen het geheim van Arsenal - bescheiden blijven, 1 van tig geheimen! - schilderen Bruno Fernandez af en leggen de link tussen Istanbul en Napoli - Juventus zag Napels en stierf. En o ja, Filip heeft een kater. Zou het dan eindelijk toch...?

Vele titels waaronder een heel slechte. Alle voetballers zijn op reis, dus is E. Winkelmans onze gast. Dat past, hij is geen winkeldochter die lang op het schap der voetbalbabbelaars zou blijven liggen. Een vleug Qatar, een snuif Genk, een zeer vroeg kerstcadeau, bekentenissen alom, CR7 en Schreuder. We gaan er met deze even uit, want de plicht roept. In de woestijn, dat overkomt haar wel vaker. Tot volgend jaar!!

Hij is de Youri. En was toevallig in Brussel en dus bij ons. Anders dan broeder Sam, die existentieel twijfelde tussen kaas of bier in Maredsous. Super sunday was eerder dieselzondag. PSV heeft, jaren na Timmy, weer een Simons, en hij is puur voetbalgoud. We hebben het over tifo en pyro, maar beseffen dat de gedachte leger is dan de ervaring (Nietschze) - en net dat was wat Club Brugge toonde in Gent: nietse. Vrancken is dan weer heel wat. En we halen nog even de heer Bakker door de mangel...

JVD! In de praatzetel, over God en klein Pierke, zijnde Dieu en Lamkel Ze. Burnley swingt op het ritme van Benson en Ko(mpany). Sam neemt afscheid van Cercle, en het is, zo blijkt, geen definitief adieu. Het geel van Milinkovic, het rood van Kroos. Hazard is een steengoeie Belgische film, maar ons is het een raadsel waarom Roberto Martinez er geen co-producent van is. Alles wat op Hazard rijmt, wordt door de bondscoach aanbeden - behalve dan Trossard.