Het tweede deel van de Hebreeuwse Bijbel heet Nevie’iem (met het accent op iem). Dat woord betekent “Profeten.” Maar hoewel het tweede gedeelte van de Nevie’iem de boeken van de profeten bevat, gaat het eerste deel over de geschiedenis van Israël. Vanaf de dood van Mozes tot en met de verwoesting van Jeruzalem. Ook koningen als David en Salomo komen uitvoerig aan de orde. Hoe uniek waren zulke historische boeken in de toenmalige cultuur? Is dit het begin van geschiedschrijving?