De Zaak X

Na mishandeling doen ouders aangifte tegen Bas in de hoop hulp te krijgen

Midden in de nacht klimt Bas het huis van zijn ouders binnen. Eenmaal in de woning is zijn vader bang dat zijn laatste uur geslagen heeft.

Bas heeft namelijk al jarenlang last van psychische problemen. Zijn ouders zijn al die jaren op zoek naar de juiste hulp, omdat ze bang zijn dat Bas zichzelf een keer wat aandoet.

Ook deze nacht raakt Bas in een psychose en besluit hij om naar zijn ouders te gaan. Hij roept dat hij zijn vader wil vermoorden en ook al verstopt zijn moeder de messen, Bas weet er toch eentje te bemachtigen. Daarmee steekt hij zijn vader in diens penis. Als Bas daarna een lange stok weet te pakken, drukt hij die op de keel van zijn vader, die denkt dat hij het niet zal overleven. Hij zegt tegen zijn vrouw: „Dit was het dan, vaarwel.”

Maanden later zitten vader, moeder en zoon samen in de rechtbank. Bas als verdachte, zijn ouders als slachtoffer. Zij hopen dat dit de manier is om toch nog de juiste hulp voor hun zoon te vinden: „Bas, wij zijn hier als slachtoffer van een misdrijf, maar wij weten als jouw ouders dat jij net zo goed slachtoffer bent. Van een ziekte waar jij niet om gevraagd hebt en waarvoor jij geen juiste hulp krijgt. Ik hoop dat er snel een einde mag komen aan het oeverloze wachten, voor jou en voor ons. We hopen dat er een toekomst op je wacht die jij de moeite waard vindt, maar jij bent de enige die dat kan bepalen.”

Bas antwoordt zijn moeder met de woorden: „Ik kan jullie toch niet trots maken.’’ Zijn moeder is het daar niet mee eens en zegt dat zijn ouders al trots zijn, waarna ze hem een knuffel geeft.

Verslaggever Jeroen van der Veer volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „Ik hoopte dat er een pauze kwam na de verklaring van de moeder, want ik moest ook even slikken. Door de onvoorwaardelijke liefde van zijn ouders krijgt hij een tweede kans. Er zijn veel mensen in zijn omgeving die écht van hem houden, maar hij moet dat zelf inzien en de stemmen in zijn hoofd in bedwang houden.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als een wandelaar op een late avond over een begraafplaats in Den Haag wandelt, hoort hij glasgerinkel, alsof iemand iets kapotmaakt. Hij belt de politie, die een ravage aantreft. 32 graven zijn kapotgeslagen.

De dader lijkt verdwenen, maar vlak bij de ingang zien ze een man in de bosjes liggen. Hij heeft een klauwhamer en schroevendraaiers bij zich. Die man blijkt Stefan V. te zijn en door het opvallende gereedschap houden de agenten V. aan. Op het bureau blijkt dat hij al eerder grafschennis pleegde op die begraafplaats.

Het is niet het enige feit waarvoor V. zich in de rechtbank moet verantwoorden. Hij zou regelmatig illegaal overnachten in schuurtjes van huisjes op een vakantiepark nabij de begraafplaats. Bij een aantal huisjes zou hij ook wat hebben gestolen. Hij ontkent dat hij dingen heeft gestolen én dat hij de graven heeft vernield. Het gereedschap had hij nodig om deuren open te breken, zo vertelt hij.

Verslaggever Theresia Schouten volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Het is wel echt horror als je dit meemaakt. Dan heb je al iemand verloren en als je dan de ravage op de begraafplaats ziet ... Dat beeld gaat niet meer van hun netvlies af. Bij een van de nabestaanden was het graf van een oom vernield. Die oom overleed na een geweldsmisdrijf en dan wordt het monument ter nagedachtenis aan hem ook nog eens vernield. Dat kwam er voor hen echt als een klap bovenop.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

6 shells, 10 supercobra’s, een geknutseld pringles-projectiel en 19 kilo consumentenvuurwerk. Het ligt allemaal in de woning van Hakim als de politie een inval doet in zijn woning.

De politie laat de Explosieven Opruimingsdienst Defensie komen en dan moeten ook de andere bewoners van het appartementencomplex in Nieuwegein hun huis tijdelijk verlaten. Bewoner Hakim wordt opgepakt en moet in de rechtbank uitleggen waarom hij zoveel vuurwerk in huis had.

Volgens Hakim was het vuurwerk overgebleven van oud en nieuw: „Het was niet gelukt alles af te steken.’’ En dat de gevolgen heftig zijn, snapt hij ook: „Ik snap ook dat het voor de buren vervelend was, zachtjes gezegd. Ik heb er niet goed genoeg over nagedacht.’’

Maar volgens het Openbaar Ministerie handelde de man op TikTok ook in handgranaten en noemde hij ze daar appels. Ook heeft hij een strafblad van 22 pagina’s. Nu is hij echter klaar met het vuurwerk, zegt hij.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Dit is wat er kan gebeuren als je een vuurwerkverbod in Nederland hebt: mensen blijven toch handelen. Ze willen gewoon geld verdienen. Maar als je dat thuis opslaat.. De schade is echt ongelofelijk als het misgaat en als je dat echt aan wilt pakken, dan zul je dus ook moeten investeren in opsporing en vervolging.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de 44-jarige Rob Zweekhorst op nieuwjaarsdag in 2014 zijn honden gaat uitlaten, weet niemand dat hij nooit meer thuis zou komen. Maar de kogels waarmee Zweekhorst werd gedood, waren voor iemand anders bedoeld.

Nadat hij ineenzakt, lopen de honden naar huis en weet Robs vrouw Natasja meteen dat er iets gigantisch mis is. Ze gaat naar buiten en treft daar haar overleden man aan.

In de loop der jaren worden regelmatig verdachten aangewezen, maar er komt jarenlang niemand voor de rechter. Nu is dat anders: René F., een man die vaker een rol zou spelen in drugsconflicten, moet zich als verdachte voor de rechter verantwoorden.

In de rechtbank kan Natasja eindelijk haar verhaal doen: „Elke mijlpaal van onze kinderen is nu besmeurd met de glasscherven van pijn. Geen vader langs het hockeyveld of de roeibaan. Geen vader bij het behalen van hun rijbewijs en geen vader bij de stap naar de universiteit en jongvolwassenheid. Maar ook geen vader bij hun afstuderen, hun huwelijk, hun eerste kind. Nooit meer praten met je vader voor een knuffel. Nooit meer.’’

Verslaggever Sander Sonnemans volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Dit is een zaak die je altijd bijblijft. Het zijn er niet veel, maar dit is er ook zo één. Als je ziet wat het doet met de familie.. Het zal je maar gebeuren dat je vader in vijf minuten tijd niet terugkomt en nooit meer terugkomt en dat je er alleen voor staat.’'

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Veel jonge jongetjes sparen voetbalplaatjes van Panini. Voor een paar euro heb je de spelers uit de Eredivisie of de Champions League. Richard spaarde deze plaatjes ook, en die hadden een waarde van duizenden euro’s.

Nadat Richard een keer wat plaatjes koopt, ontdekt hij dat unieke exemplaren veel geld waard zijn. In de loop der jaren verzamelt hij er steeds meer, tot hij er zo’n drie miljoen heeft. Daar zitten spelers tussen als Diego Maradone, David Beckham en Cristiano Ronaldo en zijn collectie heeft een waarde van een half miljoen euro. Richard ziet dit als zijn pensioen.

Omdat hij gaat verhuizen slaat hij ze tijdelijk op in een opslagruimte. In een nacht komen er echter vier mannen met steekkarren binnendringen. Ze zijn gezamenlijk drie uur bezig om alle plaatjes mee te nemen. Als Richard in de periode daarna op verzamelsites kijkt, ziet hij regelmatig de gestolen plaatjes te koop staan.

Drie van de vier mannen worden gepakt en moeten zich verantwoordenin de rechtbank. Ze zeggen dat ze zijn ingehuurd door ene meneer Baksteen, maar wie dát is, willen ze niet zeggen. Ze wijzen naar elkaar en zeggen ook niet te weten waar de plaatjes gebleven zijn.

Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Het is natuurlijk extreem triest voor Richard. Als je dertig jaar van tevoren weet dat je pensioen veilig is en ineens is alles weg..  Dan zou ik mijn vertrouwen in de menseheid ook wel verliezen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de 30-jarige Appie in zijn auto door Vlaardingen rijdt, wil de politie hem controleren. Daar werkt hij echter niet aan mee: hij gaat er vandoor en dus zetten agenten de achtervolging in.

Die achtervolging gaat op hoge snelheid, waarbij Appie over de stoep rijdt, door het rode verkeerslicht rijdt én tegen de richting inrijdt. Als hij zich klem lijkt te rijden, kan hij er toch nog een keer vandoor gaan. Daarbij rijdt op twee agenten in, zo zegt het Openbaar Ministerie.

Agenten weten hem uiteindelijk te arresteren en vinden zeventien lachgastanks in zijn auto, dus moet hij zich in de rechtbank verantwoorden. Zelf vindt hij het allemaal wel meevallen: „Hoe zij het vertellen lijkt het net op een James Bond film. Sorry dat ik het zo zeg, maar ik begrijp gewoon niet hoe dat geloofwaardig klinkt?’’

Zelrf gebruikt Appie ook lachgas. Hij is wel van plan daarmee te stoppen en denkt dat zonder hulp te kunnen. „Ik vind dat je dat je zelf sterk genoeg moet zijn om daar wat aan te doen.’’

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak voor AD Rotterdams Dagblad: „Dit toont aan waar lachgas toe kan leiden. Je wordt aangesproken, je vlucht en dan ga je onder invloed van lachgas het verkeer in. Voor hetzelfde geld had hij onderweg iemand doodgereden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de zomer van 2024 gaat in Utrecht de UITweek van start. In deze week maken nieuwe studenten kennis met de studentenverenigingen en de stad. Een van die studenten is Liv.

Als Liv na een gezellige avond in de stad terugfietst naar de vriendin bij wie ze die week logeert, moet ze door een tunneltje. Het is een rustig stukje, tussen de binnenstad en de Uithof, waar de kamer van haar vriendin is. Een auto die haar net inhaalde, staat plotseling op het fietspad, met de voorkant naar Liv toe. Alsof hij haar tegemoet komt rijden.

Liv gaat harder fietsen en probeert de auto te ontwijken, maar de bestuurder stapt uit en trekt haar van haar fiets. Er ontstaat een worsteling, waarbij Liv zich los kan trekken. Ze sprint weg en belt samen met een vriendin de politie.

De politie vindt DNA-materiaal van de verdachte op de handen en in de nek van Liv. Dan blijkt dat dezelfde verdachte een paar dagen eerder ook een vrouw heeft aangevallen en dat hij in 2015 is veroordeeld voor een geval van verkrachting.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Liv hield rekening met gevaren in de routes die ze fietste. ze zag dat een auto haar inhaalde en dat hij later stilstond. Als je zó alert bent en dan toch slachtoffer wordt, is dat een hele bittere conclusie: dat dat misschien wel bij het leven in Utrecht hoort.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de 70-jarige Gerrie in november 2025 ligt te slapen in zijn woning in Schelluinen, gaat er buiten een felle lamp aan. Die reageert op vier mannen die in zijn tuin komen, en vervolgens door een raam klimmen.

De weduwnaar wordt wakker van het licht en belt direct 112. Maar voor hij zijn hele verhaal kan doen, staan de mannen al voor zijn neus. Ze slaan en schoppen hem, en willen geld zien. Ook zetten ze een pistool tegen Gerries hoofd, en slaan ze hem met het pistool. Maar veel geld is er niet in de woning, vertelt Gerrie aan het viertal.

In de rechtbank zitten drie maanden later drie verdachten. De vierde is nog niet gevonden. Alledrie zeggen spijt te hebben, maar ze ontkennen dat ze Gerrie hebben geslagen of geschopt. Ze zeggen dat ze spijt hebben en vragen om vergiffenis.

Gerrie slaapt maanden later nog altijd slecht: „Er is geen nacht dat ik niet wakker word, of schoten hoor.’’ Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rivierenland: „Ik hoop heel erg dat Gerrie zijn leven niet laat vergallen door een paar van deze gastjes, en dat hij er bovenop komt.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.