
Sign up to save your podcasts
Or


In deze aflevering van AI Almanac spreek ik met Koen Verschuren over een hardnekkige misvatting in AI-land: dat de grootste winst zit in persoonlijke productiviteit. Sneller mailen, sneller notuleren, sneller samenvatten. Handig, zeker. Maar volgens Koen ligt de echte kans ergens anders: in het fundamenteel herontwerpen van processen, besluitvorming en organisatie-inrichting.
We bespreken waarom zoveel organisaties AI nog steeds benaderen als een toolvraagstuk, terwijl het in werkelijkheid een organisatievraagstuk is. Niet de technologie, maar de business case moet het vertrekpunt zijn. Dat betekent kijken naar proceslogica, eigenaarschap, overdrachtsmomenten, standaardisatie, incentives en de vraag of een bestaand proces überhaupt nog logisch is zodra AI reële capaciteit wordt.
Koen legt uit waarom de belofte van “10x productiever met AI-tooltjes” overschat is, waarom AI zonder procesbegrip gevaarlijker is dan te weinig AI, en waarom veel projecten van vandaag morgen kunnen eindigen als technical debt met een dure nasmaak. Ook hebben we het over AI-theater, bestuurders die iets met AI willen terwijl de uitvoering op de rem staat, en waarom adoptie vaak stukloopt op HR-targets, bonusstructuren en oude beoordelingssystemen.
Verder praten we over wanneer AI wél logisch is, bijvoorbeeld in planning, kwaliteitscontrole en processen met veel variabelen en rekenkracht, en wanneer menselijke intuïtie en relatievorming juist doorslaggevend blijven. De centrale les van Koen is scherp: je hebt geen AI-strategie nodig naast je bedrijfsstrategie. Je hebt een bedrijfsstrategie nodig, en vervolgens de vraag hoe AI helpt om die beter uit te voeren.
Volg Koen op LinkedIn en abonneer je op AI Almanac voor meer gesprekken waarin we niet alleen de hype volgen, maar vooral proberen te begrijpen wat er werkelijk op het spel staat.
Klinkt als een cliché, maar in deze aflevering van AI Almanac maken we het pijnlijk concreet met Daniël van Beek, AI/BI-veteraan, auteur, trainer en adviseur die al decennia ziet hoe organisaties elke nieuwe tech-golf omarmen… en daarna struikelen over dezelfde menselijke patronen.
We lopen door de evolutie van BI en big data naar de huidige AI-golf, inclusief de harde realiteit: technologie krijgt vaak een warme ontvangst, maar zodra transparantie, complexiteit, belangen en politiek meespelen, stokt adoptie.
Daan fileert ook “ethiek” als window dressing en pleit voor een echte 360-graden impactscan (werkenden, niet-werkenden, kinderen, etc.), omdat wetgeving altijd achterloopt en de macht nu vooral bij Big Tech ligt.
Het datafundament is nodig (silos, sleutels, integratie), maar het mensfundament is vaak belangrijker. Mensen luisteren niet vanzelf naar KPI’s, ze luisteren naar collega’s, leidinggevenden en hun gevoel. Als je dat vergeet, automatiseer je ruis en noem je het “innovatie”.
AI zonder datafundament is een baksteen zonder zand.
Deepfakes zijn (nog) wel te herkennen, dus het risico valt mee.
Dat is de mythe die ik ontleed met Hendrik van Zwol (de “AI Magician”) in deze aflevering van AI Almanac podcast.
We bespreken waarom “herkenning” een schijnveiligheid is. Niet omdat deepfakes pas gevaarlijk worden wanneer ze perfect zijn, maar omdat goed genoeg nu al voldoende is om mensen te laten handelen: klikken, betalen, delen, geloven, of zich te laten manipuleren. En precies daar zit de echte dreiging: deepfakes versterken social engineering, maken fraude overtuigender, en zetten druk op vertrouwen in media, instituties en organisaties.
We gaan ook in op de dubbelheid: AI versnelt creatie in marketing en communicatie (snel, goedkoop, schaalbaar), maar diezelfde versnelling maakt misbruik óók schaalbaar. Daarom eindigen we bij wat wél werkt: niet alleen tools, maar governance, verificatieprocessen, eigenaarschap, en bewust frictie inbouwen in beslissingen die gevoelig zijn.
Als je deepfakes nog steeds ziet als “pixels die je kunt spotten”, dan is deze aflevering je reality check.
Het boek: Creativiteit Opnieuw Uitgevonden
Generatieve AI is overal. In decks heet het productiviteitswinst”, in KPI’s heet het “efficiëntie”, en in teams wordt ChatGPT steeds vaker als synoniem voor “AI” gebruikt. Maar daarmee doen we onszelf tekort en nemen we risico’s zonder het door te hebben.
In deze aflevering ontkracht ik samen met Mirko Vaars de mythe: “GenAI is AI.” Ze trekken het begrip uit elkaar: wat noemen we eigenlijk kunstmatige intelligentie, en wat is generatieve AI dan wél? Mirko noemt generatieve AI een vorm van AI die vooral één kunstje extreem goed heeft geleerd: communiceren alsof het menselijk is tekst, spraak, beeld of video. En precies dát maakt het verleidelijk én gevaarlijk: het klikt, het voelt lekker, en dus wordt het hype.
Mirko zet het scherp neer: generatieve AI is een versie van AI die vooral één competentie extreem goed heeft geleerd communiceren als een mens (tekst, spraak, beeld, video). En die vaardigheid maakt het onweerstaanbaar voor organisaties… én bestuurlijk riskant als je het verwart met “algemene intelligentie”.
We schuiven van techniek naar praktijk: waarom adoptie vaak stukloopt op cultuur, hoe “mens in de loop” in de realiteit verandert in een vinkje, en waarom data-eigenaarschap geen IT-detail is maar een machtsvraag. Inclusief de zin die je in contractonderhandelingen ineens anders hoort: “license to exist”.
In deze aflevering:
Waarom generatieve AI niet gelijkstaat aan “AI in het algemeen”
Wat bedrijven missen als ze AI reduceren tot een chat-interface
Adoptie: waarom het niet faalt op toolkeuze, maar op werkwijze en cultuur
Human-in-the-loop: waar verantwoordelijkheid naartoe schuift als het spannend wordt
Data-eigenaarschap, OEM’s en vendor lock-in: wie bezit je waarde eigenlijk?
Transhumanisme/posthumanisme: niet als sci-fi, maar als onderstroom in strategie
Desinformatie is geen “internet-ruis” en ook geen hobby van randfiguren. Het is een winstmodel, een machtsmiddel en een strategische aanval op vertrouwen met echte gevolgen voor politiek, beleid en veiligheid.
In deze aflevering praat ik met Marijn Markus over het verschil tussen mis en disinformatie, waarom we in een Information Age leven (maar zeker niet in een Knowledge Age), en hoe AI de productie van onzin zo goedkoop maakt dat waarheid verdrinkt in volume.
We bespreken o.a.:
waarom “AI gaat desinformatie oplossen” een comfortabele mythe is (en waarom detectie altijd achterloopt),
hoe propaganda werkt: niet om je één leugen te laten geloven, maar om je niets meer te laten geloven,
waarom negatief nieuws sneller verspreidt (fight-or-flight), en hoe democratie kwetsbaar is voor actoren die niet willen winnen met waarheid, maar met verwarring.
Afsluitend: drie praktische gewoontes om weerbaar te blijven zonder paranoïde te worden met één rode draad: blijf communiceren en doorbreek bubbels
In deze aflevering van AI Almanac podcast trek ik samen met Hans Hoornstra een hardnekkige boardroom AI is het ei van Columbus als je het eenmaal hebt, komt de waarde vanzelf.
We beginnen bij een zin die elke bestuurder eigenlijk op z’n scherm geplakt moet hebben: “Begin bij jezelf.” Niet als zelfhulp-quote, maar als voorwaarde. Want als jij AI wilt besturen zonder het te testen en te voelen waar het faalt en waar het misleidt… dan stuur je op lucht.
Hans neemt ons mee langs twee sporen: het Columbusmodel (vaardigheden en adoptie: waarom “training geven” vaak trekken aan een anker is) én zijn filosofische kern uit Het Ai van Columbus: mytes waarin AI als nieuwe betekenisgenerator ontstaat krachtig, maar losgezongen van menselijke zintuiglijke ervaring.
Resultaat: een aflevering die niet blijft hangen in toolpraat, maar je dwingt te denken in verantwoordelijkheid, vaardighed liteitszin. Want AI is geen “HRM-olie” voor elk probleem. Het is een systeemtechnologie. En systemen straffen naïviteit.
Iedereen wil “AI doen”. Liefst snel. Liefst gisteren. En liefst zonder gedoe zoals governance, risico, eigenaarschap en die irritante vraag: wie is verantwoordelijk als het misgaat?
In deze aflevering ga ik in gesprek met Christian Kromme (The Human Spark: Beyond AI) over waarom de mythe “AI is een IT-implementatie” je organisatie in slaap sust. Christian laat zien waarom deze golf anders is: AI automatiseert niet alleen handwerk, maar het cognitieve fundament van bedrijven en daarmee raakt het niet alleen processen, maar ook identiteit, carrièrepaden en waardecreatie.
We bespreken:
Dit is geen gesprek over tools. Dit is een gesprek over menselijkheid onder druk en wat leiders en bestuurders moeten doen als het oude spel (rollen, titels, ladders) begint te wankelen.
Bestel het nieuwe boek Christian hier: The Human Spark Beyond AI
Als je na deze aflevering nog steeds denkt “we doen eerst een pilotje”, dan heb je of stalen zenuwen… of je hebt niet geluisterd.
De AI-hype is een handige businesscase. Niet voor jouw organisatie maar voor iedereen die geld verdient aan angst, sci-fi scenario’s en “AI gaat straks de mensheid vervangen”-koppen. In deze aflevering van AI Almanac podcast praat ik met Mark van Meel, AI governance lead bij KPMG, over wat er overblijft als je de hysterie eruit filtert: governance, verantwoordelijkheid en nuchter risicomanagement.
Mark opent met een zin die eigenlijk in elke boardroom op de muur moet: “You are wrong.” Niet als belediging, maar als bestuursdiscipline: ga terug naar first principles, onderzoek waar je aannames niet kloppen, en besluit beter.
We hebben het over werk en banen zonder apocalyptisch theater. AI automatiseert vooral taken vooral voorspelbare, routinematige taken maar dat is niet hetzelfde als “banen verdwijnen massaal”. Een dokter is niet “iemand die scans bekijkt”; dat is één onderdeel van een groter doel.
Daarna trekken we het naar de kern: wat is governance nou echt? Niet een bureaucratisch monster, maar simpelweg: organisaties helpen hun doelen te bereiken, inclusief het mitigeren van risico’s die dat doel ondermijnen. En ja, het is verleidelijk om AI te delegeren (“CIO regelt het wel”), maar bestuurders en toezichthouders hebben ook een plicht om zich te verdiepen in nieuwe technologie, net zoals bij cybersecurity.
We gaan ook praktisch: als je morgen GenAI wilt inzetten, begin dan niet met “welke tool”, maar met de basis: People, Process, Technology training, schone/bruikbare data, en processen met menselijke checks op kritieke besluiten. Modellen worden commodities; jouw data en datamanagement worden het verschil.
En we sluiten af met een volwassen boodschap over risico’s: stop met doen alsof je alles kunt voorkomen. In AI verschuift risicomanagement richting mitigatie: bouw vangrails, ga ervan uit dat het ooit misgaat, en minimaliseer de impact (“splash damage”).
PS Mark is genomineerd voor AI person of the year, stem via de deze link: STEM OP MARC
In deze aflevering van de AI Almanac podcast ga ik in gesprek met Sohrab Hosseini, Co-Founder van Orq.ai over de impact van de consensuscultuur op de ontwikkeling van AI in Nederland. We onderzoeken hoe besluiteloosheid en bureaucratie de snelheid van innovatie belemmeren en pleiten voor een systematische verandering in organisaties. Ook de rol van experimenteren met AI, het belang van cultuur en gedrag, en de toekomst van AI in Nederland komen aan bod. Daarnaast trekken we een vergelijking met de dotcom-bubbel en bespreken we de uitdagingen van Europese soevereiniteit in de techsector.
Takeaways
In deze aflevering van AI Almanac ga ik in gesprek met Esther van Egerschot over de vraag die in elke boardroom te vaak wordt doorgeschoven: “Is AI niet gewoon iets voor de CIO, compliance, of de DPO?” Spoiler: nee. Esther is glashelder: ieder bedrijf is een techbedrijf en dus draagt ieder bestuurslid verantwoordelijkheid voor AI ongeacht portefeuille of functie.We bespreken waarom AI-risico’s allang niet meer alleen “technisch” zijn, maar keihard kunnen landen als discriminatie, reputatieschade en governance-falen met voorbeelden van hoe snel vertrouwen verdampt als je dit niet op orde hebt. En we gaan praktisch: hoe maak je AI-geletterdheid toegankelijk voor iedereen, hoe gebruik je bestaande structuren (in plaats van weer een nieuwe governance-toren te bouwen), en waarom monitoring + audit een “never ending story” is net als brandveiligheid.
Belangrijkste takeaways
Boek Toezicht houden in het AI-tijdperk (bestellen via https://www.ai-toezicht.nl/
Startpunten om AI-geletterd te worden: o.a. Google-cursussen, Microsoft Copilot-tutorials en Jim Stolze nationale AI-cursus
Hoofdstukken
00:00 Introductie en AI in de boardroom
02:46 Verantwoordelijkheid en risico’s van AI
05:48 De snelheid van technologische ontwikkeling
09:04 AI-geletterdheid en de rol van medewerkers
11:58 Discriminatie en verantwoordelijkheid in AI
15:00 De ethiek van AI en de toekomst
17:43 De impact van AI op organisaties
20:52 De rol van governance en compliance
23:52 Ouders, onderwijs en AI-geletterdheid
26:52 Praktische voorbeelden van AI-geletterdheid
29:57 De toekomst van organisaties en AI
32:44 Conclusies en aanbevelingen
Disclaimer: dit gesprek is bedoeld voor kennisdeling en reflectie, niet als juridisch advies.
From the publisher's feed