
Sign up to save your podcasts
Or


Beschrijving:
Deze week: de energiehonger van AI (Three Mile Island, datacenter-vertragingen, OpenAI's $50 miljard rekenkrachtbudget), ontslagen bij Cloudflare en WiseTech, en een Chinese rechter die zegt dat AI geen ontslaggrond is. Dan bedrijven die bakzeil halen: Apple betaalt $250 miljoen voor AI-beloftes die niet uitkwamen, literaire vertalers betalen de prijs voor overhaaste AI-vertaalsoftware. Onderzoekers tonen aan dat AI zichzelf kan kopiëren naar andere computers — en dat perfecte AI-afstemming op menselijke waarden wiskundig onmogelijk is. Europa versoepelt de AI Act, schrikt van Mythos, en onderhandelt tegelijk om het model in te zetten als beveiligingsscanner voor banken. Ashley MacIsaac klaagt Google aan na een valse AI-samenvatting, Instagram schrapt versleuteling, Nederlandse queer-accounts worden opnieuw geblokkeerd. En tot slot: AI helpt een vijf eeuwen oud portretmysterie rond Anne Boleyn opnieuw bekijken.
Beschrijving:
Dit is een combi podcast:
1. Een deep dive in het gebruik van AI om iets voor me te doen
2. Het nieuws van week 18
Deep Dive:
Acht jaar aan energiedata — gas, stroom, zonnepanelen, warmtepomp, accu — allemaal bijgehouden in één Excel-bestand. Ik gaf dat bestand aan drie AI-tools: ChatGPT, Gemini en Claude. Met vijf opdrachten, in twee rondes. Eerst met simpele prompts, daarna met betere instructies op basis van wat er in ronde één misging. Het resultaat: Een brochure hoe de energietransitie in ons huis heeft plaatsgevonden.
Nieuws:
Een drukke week in AI-land. Van een groeiende volksopstand in Amerika tot Europese regelgeving rond Android. Van een Harvard-studie die laat zien dat AI artsen overtreft op de spoedeisende hulp, tot een AI-chatbot voor Thuisarts.nl die het anders aanpakt dan ChatGPT. En dan zijn er nog de robots op Haneda, de nieuwe Spotify-badges voor échte artiesten, en het onverwachte kabouter-probleem bij OpenAI.
Beschrijving:
Deze week draait alles om werk. Meta ontslaat 8.000 mensen terwijl het miljarden in AI pompt. Microsoft biedt een afscheidspakket aan aan 7 procent van het personeel. In China vragen techwerkers zich openlijk af of ze hun eigen vervanger aan het trainen zijn. En Meta registreert ondertussen elke muisklik van de mensen die blijven. Verder: nieuwe modellen van OpenAI en Google, schrikbarende datacenter-cijfers uit het VK, en een zorgrobot in Duitsland die iedereen Peter noemt.
Beschrijving:
Claude is de afgelopen maanden op veel plekken opgedoken waar je het misschien niet verwachtte — waaronder je eigen kantoorprogramma's. In deze aflevering neemt Peter je mee in vijf concrete ervaringen. Wat kun je met de nieuwe Claude-add-ins voor Word, Excel en PowerPoint, en wat kost het? Wat gebeurt er als je maandelijkse limiet op is — en hoe werkt het nieuwe systeem om extra tokens bij te kopen? Wat is het verschil tussen Claude Code en Claude Cowork, en wanneer gebruik je wat? En dan twee verhalen uit de praktijk: een programmeerproject waarbij Claude een splitsings-functie bouwde . En een normalisatieprobleem waarbij Claude Code er maar niet uit kwam — totdat Gemini precies uitlegde wat er fundamenteel fout zat. Zo slim, en toch zo dom.
Deze week één rode draad: iedereen kijkt naar AI en ziet er iets heel anders in.
Het Stanford AI Index-rapport toont een kloof van vijftig procentpunten tussen hoe experts en gewone mensen over AI denken. Het rapport introduceert ook "jagged intelligence": AI wint goud op de Wiskunde-olympiade maar leest een analoge klok goed af in slechts de helft van de gevallen. Economen beginnen hardop te twijfelen of het historische verhaal — technologie schept altijd nieuwe banen — wel opgaat voor AI. De AFM waarschuwt voor AI-bots op de beurs die zelfstandig koersbewegingen kunnen versterken en worden ingezet voor marktmanipulatie. Op de werkvloer klagen medewerkers over "workslop": gepolijste AI-output vol fouten die anderen uren kost om te herstellen. Meta bouwt een AI-kloon van Zuckerberg om met zeventigduizend medewerkers te communiceren. Anthropic's Mythos-model vond duizenden beveiligingslekken in alle grote besturingssystemen — capaciteiten die spontaan ontstonden, zonder dat ze bewust werden getraind. Anthropic-CEO Dario Amodei bezocht het Witte Huis; Trump zei achteraf van niets te weten. Europa investeerde in Q1 2026 tien procent van wat de VS in AI stak. En Anthropic lanceerde Claude Design, een visuele creatietool voor niet-designers — het Figma-aandeel daalde zeven procent na de aankondiging.
Beschrijving :
We praten altijd over wat AI kan. Maar wat heeft AI nodig om te bestaan? Wie bouwt het? En van wie is het?
Drie vragen, drie antwoorden — van DigiD tot een rechtszaak in Buckinghamshire, van transformatoren tot een nieuwe chipfabriek in Eindhoven.
Wat AI nodig heeft Datacenters verbruiken samen zoveel stroom als heel Japan — in Nederland evenveel als bijna twee miljoen huishoudens, op een net dat al overbelast is. Engeland liep eerder tegen de grenzen aan: rechtszaken, protestmarsen, en OpenAI dat zijn miljarden-investering stillegde omdat stroom er te duur is.
Kan de wereld het bouwen? 650 miljard dollar ligt klaar, maar bijna de helft van de geplande datacenters loopt vertraging op. Transformatoren hebben nu twee tot drie jaar levertijd, er zijn 440.000 bouwvakkers tekort — en de componenten komen grotendeels uit China, het land dat de VS probeert af te snijden van AI-chips.
Van wie is het eigenlijk? 80% van de Nederlandse overheidscloud zit bij Microsoft, Amazon of Google. Het Solvinity-verhaal maakt dat concreet: het bedrijf achter DigiD werd verkocht aan het Amerikaanse Kyndryl — terwijl Amsterdam het juist koos omdat het geen Amerikaans bedrijf was. De CLOUD Act bepaalt dat Amerikaanse autoriteiten data kunnen opvragen, ongeacht waar die staat.
En toch beweegt het Oracle omzeilt het net met brandstofcellen. In Eindhoven begon in maart 2026 de bouw van 's werelds eerste industriële fotonische chipfabriek. Intel en IBM ontwikkelen chips die rekenen zoals hersenen. De richting is duidelijk.
In deze aflevering:
Bronnen en links:
Beschrijving: Anthropic — het bedrijf achter Claude — kondigde een nieuw AI-model aan dat zo krachtig is in het opsporen van digitale kwetsbaarheden, dat ze het zelf te gevaarlijk vinden voor brede beschikbaarheid. In deze aflevering bespreekt Peter Langbroek wat dit betekent voor digitale veiligheid, wie toegang krijgt tot de krachtigste AI-systemen, en waarom dit een omslagpunt is in de ontwikkeling van AI.
Bronnen:
• Anthropic, Project Glasswing officieel bericht, anthropic.com/glasswing, april 2026
• Anthropic Red Team, technisch rapport Claude Mythos Preview, red.anthropic.com, april 2026
• TechCrunch, "Anthropic debuts preview of powerful new AI model Mythos", 7 april 2026
• VentureBeat, "Anthropic says its most powerful AI cyber model is too dangerous to release", 8 april 2026
• Fortune, "Anthropic is giving some firms early access to Claude Mythos", 7 april 2026
• The Hacker News, "Anthropic's Claude Mythos Finds Thousands of Zero-Day Flaws", 8 april 2026
• Nextgov/FCW, "Anthropic's Glasswing initiative raises questions for US cyber operations", 8 april 2026
Deze week bespreken we Google's nieuwe open AI-modellen die lokaal op telefoons kunnen draaien, Anthropic's kantooragent Cowork en het bijbehorende broncode-lek, de rechtszaak van Penguin Random House tegen OpenAI over een Duitse kinderboekenreeks, hoe Chinese verzekeraar Ping An 60% van haar claims heeft geautomatiseerd, twee broers die met AI een bedrijf op koers brachten voor 1,8 miljard omzet, de fysieke bottlenecks achter de AI-boom — van modulaire datacenters tot SpaceX's plan voor een miljoen satellieten — en een mooie primeur uit Den Haag: een AI-bril die theater toegankelijk maakt voor doven en anderstaligen.
Links:
Beschrijving:
Techbedrijven ontsloegen massaal hun software engineers omdat AI hun werk zou overnemen. Sneller, goedkoper, schaalbaarder — dat was de belofte. Maar nu huren diezelfde bedrijven ze terug, voor specifieke rollen rond AI, architectuur en beveiliging, en tegen hogere salarissen dan voorheen. Hoe is dat mogelijk?
Peter Langbroek onderzoekt de paradox vanuit zijn eigen ervaringen. Hij vroeg drie AI-systemen zijn spreadsheet aan te passen — en geen van alle deed het goed. Hij liet een muziekspeler bouwen die op één plek wel sleepbaar was en op een andere niet, door één ontbrekende regel die nooit iemand had vastgelegd. Kleine voorbeelden, maar ze wijzen naar hetzelfde mechanisme: AI bouwt snel en lokaal, zonder een architectuur in het achterhoofd, zonder geheugen van wat er al was, en zonder de mogelijkheid teruggebeld te worden als er later iets misgaat.
Vroeger noemden we dat spaghetti-programmeren. Het verschil is dat er toen altijd nog een auteur was die het systeem in zijn hoofd had. Nu is die auteur een model zonder geheugen. En de rekening van die snelheid — in onderhoud, in technische schuld, mogelijk in grotere fouten — komt pas later. Onderzoeksdata van GitClear, METR, Google DORA en Forrester laten zien dat die richting al zichtbaar is. De vraag is niet meer óf die rekening komt, maar wanneer hij groot genoeg is om niet meer te negeren.
From the publisher's feed