Al Son

La llamada música 'indie', ye un movimientu musical heteroxéneu qu'agrupaestilos mui diversos. Na metá de la década de los 90 ye cuando esti movimientuxorrez n'Asturies, col surdimientu de bandes que seríen un referente na escenaindependiente del Estáu español. Anquenun existió una escena estable de grupos indies qu'usaren dafechu l'asturianu,sí qu'hubo distintes esperiencies nesti sen dende aquellos 90 hasta losnuestros díes.

Nel campu musical persones del prestixu y renome d'Eduardo Martínez Torner o José Benito Álvarez-Buylla falaron abierta y apasionadamente de la nuestra música tradicional como fondamente incluyenciada polo celta. A partir de los años 80 produzse n'Asturies un movimientu musical adscritu a esta corriente que diba llevar a la música asturiana a cumales nunca enantes algamaos, entrando'l nuestru país na comunidá celta internacional.

La tesis celtista aplicadaa la historia, la cultura y la música d'Asturies nun ye dalgo reciente, nin siquiera contemporáneo o del'actual época histórica, sinón que tienen un raigañu fondu. Nel planu musical,ye col surdimientu del folk asturianu nos años 80 cuando esta corrientealgama'l reconocimientu popular y conviértese nún de los movimientos másimportantes de la historia de la música asturiana.

Les rellaciones ente la llamada música culta o tamiénclásica empiecen a dase n'Asturies hai más d'un sieglu, cuando dellos músicosprovenientes d'esi ámbitu empiecen a publicar cancioneros nos qu'harmonicenpieces de la tradición asturiana. Modernamente estes conexones ente clasicismuy tradición siguieron dándose, produciendo obres de gran calidá y interés,incorporando a elles la sonoridá de la gaita

La escena de rockn'asturianu ye güei una realidá qu'existe pesie a munchos años d'inestabilidá,dificultaes y pocos referentes. De toos ellos falemos nel anterior programa,nesti tratamos la evolución d'esti estilu dende la década del 2000. Yeprecisamente nestos últimos venti años nos qu'esti xéneru por fin foi aconsolidase y a algamar una estabilidá y una escena equiparable a la d'otresmúsiques d'Asturies.

El camín hasta llograr qu'unesti estilu musical como'l rock, que xeneralmente sonaba n'inglés o encastellanu, se cantara tamién nel nuestru idioma foi llargu. Esi procesuabriéronlu nos 70 y primeros 80 grupos como Renacencia, Güextia y Asturcón, ydiéron-y puxu, mayor trescendencia y estabilidá bandes como Los Berrones yDixebra. Esti programa ta centráu nes primeres bandes de rock qu'emplegaronl'asturianu; aquelles que llantaron una semiente qu'a partir de la década del2000 espoxigaría.

El Gobiernu Asturianu quixo reconocer a la creación musical en llingua asturiana y gallego-asturianu y por eso creó nel 2007 el Premiu al Meyor Cantar. Con doce ediciones celebraes, esti gallardón vien reflexando la vitalidá y la diversidá de la música fecha nes llingües d'Asturies. Pel so escenariu, pasaron más de cincuenta artistes y sonaron estilos musicales tán estremaos como la canción d'autor, el folk, el rock, la tonada, el reggae o'l funk.

Descripción:

Los intérpretes qu'a partir de los años 80 revolucionen el mundu de la gaitatienen un nivel y una formación musical mayor que los de xeneracionesanteriores, provienen del ámbitu urbanu y quieren prestixala hasta convertilanun instrumentu normalizáu social y musicalmente. Esta mentalidá daría orixe a una revitalización de la gaitaperimportante y va asitiala como l'instrumentu más representativu de la nuestramúsica, algamando la consideración d'iconu de la identidá asturiana.

Nos años 80 produzse un'boom' de la gaita, surde daquella una xeneración de gaiteros conocida como «laquinta del biberón» que van interesase pol instrumentu y la so función nasociedá asturiana dende parámetros modernos y renovadores. Aquel grupud'intérpretes van llevar al nuestru instrumentu a vivir una edá d'oru,caracterizada pola cantidá y la calidá.

Nos primeros años de la década de los 70 garracarta de naturaleza un estilu al que podríemos denominar como 'pop llariegu'.Trátase d'un xéneru caracterizáu por cantares melódicos executaos d'un mou cenciellu y apegadizu, con lletres detemática asturiana y festiva. Dellos de los pioneros foron el Dúo Covadonga, el Dúo San Juanín y, sobre manera, El Presi, que cola so 'canción llixera asturiana' punxo les bases d'estatendencia nueva nel panorama musical del país.