Marie, gravin van Bylandt – stichtster en naamgeefster van de Van Bylandtstichting – leidde een boeiend en geëmancipeerd leven. Ze beheerde het landgoed Oostduin en het vermogen dat ze op haar 28ste van haar ouders erfde als geen ander, en groeide daarmee uit tot een van de rijkste vrouwen van Nederland.

In 1918 leerde ze Elisabeth des Tombe kennen, met wie ze haar activisme binnen de dierenbescherming deelde en die bij haar introk op Oostduin. De relatie tussen de twee vrouwen is in nevelen gehuld. Marie was, getuige haar zakagenda, zeer onder de indruk van haar nieuwe vriendin, op het verliefde af. In ieder geval onttrok ze zich met verve aan de huwelijkse stoelendans die binnen adellijke kringen placht plaats te vinden. Ze bleef haar hele leven vrijgezel.

Alies Pegtel schreef een biografie van deze eigenzinnige dame en biedt daarmee een bijzondere inkijk in het reilen en zeilen van de Nederlandse adel in de twintigste eeuw en de unieke positie van vrouwen daarin. Petra Teunissen gaat met haar in gesprek.