Ambasada Radości

Hej, hej! Witajcie!Z okazji wiosny, zmiany na profilu. Uczę się pilnie i cieszę z tego, że mam chwilę aby potrenować i udoskonalić swoje umiejętności.W 2002 roku, wiosną, na placu Westerplatte w Zielonej Górze, siedziały kwiaciarki z tulipanami. Tulipany kupione na dzień kobiet i pierwszy dzień wiosny, zwiastowały nowe, piękniejsze, cieplejsze dni. Zdarzało się, że kupowałam wszystkie te kwiaty, których nikt nie chciał. Utrącone, przykrótkie, kilkudniowe, i robiłam z nich taki swój, nieperfekcyjny bukiet.Zabawa na dziś.Zachęcam do wspomnień. Przejrzyjcie pudełka i szkatułki z pamiątkami, odkurzcie albumy ze zdjęciami. Posegregujcie zgromadzone w telefonie zdjęcia .Zatrzymajcie się na chwilę przy ulubionej muzyce i dajcie się ponieść tej romantycznej części Waszego JA.Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta Ps. I wiosnę podłożyłam pod mój głos. A co!

Witajcie!!W dzisiejszym odcinku opowiadam Wam o drogowskazach którymi kieruję się w życiu.Pamiętajcie, że życie jest pełne zakrętów, ale kiedy mamy punkty podporu, albo strzałki stajemy się bezpieczniejsi. Te są używane przeze mnie. Pomagają mi nie zwariować i zachować optymizm i radość na co dzień.Całą godzinę o nich opowiadam, podzielcie sobie na odcinki :) żeby nie przedawkować :DMam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta

Puk, puk.Pukam nieśmiało... Czy ktoś mnie jeszcze pamięta? Wyszłam smarknąć i wróciłam po miesiącu :) Przeszłam silną grypę i atak bzdurii pospolitej.I stęskniłam się za Wami.I o tym wszystkim w dzisiejszym odcinku numer 69.I Kasi mojej kochanej, sto lat w dniu urodzin!!Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta

Hej, hej!Bardzo łatwo jest nam komplementować obcych, dużo trudniej siebie. A to według mnie podstawa. Umieć docenić siebie pomimo tego, że inni nie doceniają, nie komplementują. Umiejętność dostrzegania piękna w sobie jest kolejnym kluczem do optymizmu i lepszego jutra.ZABAWA NA DZIŚ:Zrób 10 przysiadów i podskakuj dopóki się nie zaśmiejesz. Uwolnij hormony szczęścia tak bardzo nam dzisiaj potrzebne.Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta

Hej, hej!Ile razy wspominałam, że sen jest dla cieniasów??Nie prawda, nie jest, po prostu odeśpię dzisiaj. :)Tymczasem, proszszszsz bardzo. Świeżo wysmażony podcast, raz!Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta

P.66 Jestem Polimatem I Inne Wiadomości Z Frontu. by Marta

Cześć!Usłyszałam od koleżanki, że najtrudniej jest być przykładem, wspaniałym, mądrym, swoich własnych słów.Łatwo jest radzić komuś, opowiadać cudowności i dyrdymałki. Łatwo cytować książki, teksty i z internetu cytaty. Być przykładem tych słów na co dzień jest bardzo trudne. Ale jakie piękne! Uczę się tego każdego dnia.Czasami sama, siebie, sobie puszczam, bo mam wrażenie, że te podcasty to nie Ja a moje Serce napisało.ZABAWA NA DZIŚ:Spróbuj, przez chwilę spojrzeć na siebie oczami ludzi którzy Cię otaczają. Stań z boku i popatrz na siebie jak na swoją koleżankę. Odsuńmy brudne myśli o niedoskonałości. Jest w nas mnóstwo pięknych rzeczy, które należy pielęgnować i szlifować. Skupcie się na tym, a nie na felerach waszych. :)Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta

Cześć!Zatrzymajmy się na chwilę.Zima sprzyja refleksjom i spokojowi. Można usiąść pod kocem, z ulubionym napojem, włączyć muzykę, poczytać książkę, podumać...Są smutne momenty w życiu, ale należy wyciągać z nich wnioski. Żyć dalej, póki nie jest jeszcze Twój czas. Działaj, walcz, pięknie żyj. Na smutki przyjdzie pora, minutę przed. :)Próbujmy. Słuchajmy serca.Tęsknimy i zawsze będziemy tęsknić.To część naszego życia, ale uśmiechajmy się, ile się da. Mimo wszystko.ZABAWA NA DZIŚ:Wspomnijcie ciepło kogoś, kto odszedł niedawno. I żyjcie z radością, póki czas.Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta

Witajcie!Dzisiaj o tym co robiłyśmy końcem stycznia 2002 roku. Zaraz po tym jak zaliczyłyśmy egzaminy i czekałyśmy na ostatnie wyniki.Jedno z moich ulubionych wspomnień, jak walczyłam o słoik ogórków kiszonych tańcząc bez zatrzymanki przez 6 godzin. Nawet mi piwo donosiły na parkiet. :))Mam nadzieję, że wspaniale będzie Wam się słuchało.W imieniu Ambasady ComunicullumWasza Marta