Er is veel ophef over het Astra Zeneca vaccin in verband met mogelijk verhoogde kans op trombose? Veel mensen willen geen vaccin meer van Astra Zeneca. Hoe beslissen mensen dit? Is dit logisch? Nemen wij wel de juiste beslissing. Door te weten waar wij het risico overschatten (kleine kansen) en waar we het risico juist onderschatten (bij grote kansen), kunnen we rekening houden met het beslissen over het vaccin. Het is in deze podcast niet mijn doel om een volledig adequate berekening van het risico op trombose weer te geven, ik heb deze gemaakt op basis van een paar krantenartikelen, maar ik denk dat het niet veel afwijkt van het werkelijke risico. 

Tijdens intercurrente ziekten (koorts, braken, diarree) of bij een hoge omgevingstemperatuur neemt het risico op uitdroging toe. De nier wordt dan minder goed doorbloed en de nierfunctie kan dan plotseling afnemen. Dit is vooral een risico bij mensen die al een verminderde nierfunctie hebben. Bovendien gebruiken mensen met een verminderde nierfunctie vaak medicatie (denk aan ACE remmers -prillen- en ARB's -sartanen-) die de druk in de  nier verlagen. In combinatie met (dreigende) uitdroging kan de druk zoveel dalen dat er acute nierschade ontstaat. In deze aflevering gaan we het hebben over wat te doen tijdens intercurrente ziekten bij mensen met chronische nierschade. Let op dat dit altijd maatwerk is en u altijd eerst medisch advies inwint bij uw eigen professional voor u actie onderneemt. 

In deze podcast wordt de indeling van chronische nierschade (CNS) uitgelegd en wordt verteld wat de risicofactoren zijn voor CNS. Er wordt uitgelegd wat mensen zelf kunnen doen om verdere nierschade te beperken en om dit te voorkomen. 

In deze podcastserie over de nieren gaat het ver de glomerulaire filtratie snelheid (GFR) en hoe deze bepaald wordt. Er zijn verschillende zaken de de GFR beïnvloeden, te weten de spiermassa, extern ingenomen kreatinine, tubulaire secretie van kreatinine. Verder wordt de GFR bepaald door de druk als gevolg van eiwitten in het bloedplasma (de oncotische druk) en de druk die ontstaat in de glomerulus als gevolg van de hydrostatische druk. De hydrostatische druk kan beïnvloed worden door veranderingen in de diameter van het aanvoerende vat (afferente arteriole) en het afvoerende vat (efferente arteriole) van de glomerulus. Geneesmiddelen kunnen deze diameter aan beide kanten van de glomerulus beïnvloeden. 

De nieren hebben een aantal belangrijke functies in het lichaam, deze podcast is een onderdeel van 4 podcasts over de nieren en het geneesmiddel. In deze podcast de inleiding over de functies van de nieren.  De volgende podcasts gaan over de filtratie functie van de niet, daarna gaat het over chronische nierschade en de laatste podcast over de nieren zal gaan over het gebruik van geneesmiddelen bij chronische nierschade. 
In deze podcast worden de functies van de nieren besproken, dit zijn (1) de uitscheiding van afvalstoffen, (2) de productie en uitscheiding van bepaalde hormonen, (3) metabole functies van de nier en als laatste het op pijl jouden van het bloedvolume (eigenlijk van het extracellulaire volume). De functionele eenheid van de niet is het nefron dat bestaat uit de glomerulus, proximale tubulus, lis van Henle, distale tubulus en de verzamelbuisjes. De functies van deze segmenten worden achtereenvolgens kort besproken.

Na een hartinfarct wordt veel medicatie voorgeschreven, maar waarom wordt deze medicatie nu precies gebruikt? Eén van de veel gebruikt middelen na een hartinfarct is een bloedplaatjesremmer, of zelfs dubbele bloedplaatjesremming, waarom wordt dat toegepast en hoe lang moet dit gebruikt worden? Kunnen er ook drie verschillende antistollingsmiddelen gebruikt worden? U leert het allemaal in deze apothekerspodcast. 

Insulines worden gebruikt in stap 4 en 5 van de behandeling van type 2 diabetes. Het verschil tussen de verschillende insulines zit hem vooral in de verschillen in farmacokinetiek. De werking van insulines kan worden gemanipuleerd door verschillende aminozuren in de eiwitketen van insuline te veranderen, hun volgorde om te wisselen of om stoffen hieraan te verbinden.  In deze apothekerpodcast een uitleg over de verschillen tussen insulines. 

DPP-4 remmers remmen het enzym DiPeptidylPeptidase-4. DPP-4 is verantwoordelijk voor de afbraak van meerdere eiwitten in het lichaam en heeft daarmee een eiwitregulerende functie. Remming van DPP-4 zorgt ervoor dat GLP-1 , maar ook GIP minder snel wordt afgebroken en daardoor langer werkt. Hierdoor wordt de insuline secretie bevordert en daalt de glucosespiegel. DPP-4 remmers geven geen hypoglykemie. DPP-4 remmers hebben een neutraal effect op het ontstaan van hart- en vaatziekten, ze verhogen het risico hierop niet, maar ze verlagen het ook niet.  

SGLT-2 remmers verlagen de sterfte in type 2 diabetes en de sterfte door hart- en vaatzieken en ze verminderen de kans op achteruitgang van de nierfunctie en de kans op terminaal nierfalen. SGLT-2 remmers verlagen de intraglomerulaire druk en verminderen de hyperfiltratie door de nier die ontstaat bij type 2 diabetes. Uit onderzoek bleek dat SGLT-2 remmers de kans op sterfte en ziekenhuisopname als gevolg van hartfalen sterker verminderen dan GLP-1 remmers. Zowel SGLT-2 remmers als GLP-1 remmers verminderen de sterfte, van GLP-1 remmers werd aangetoond dat ze de kans op beroerte weer sterker doen dalen dan SGLT-2 remmers. 

GLP-1 Agonisten stimuleren de insuline afgifte in de pancreas en verhogen het verzadigingsgevoel, waardoor er minder voedsel wordt opgenomen. GLP-1 agonisten verlagen de sterfte door hart- e vaatziekten, verminderen de daling in nierfunctie en verlagen de kans op terminaal nierfalen bij diabetische nierziekten. GLP-1 agonisten lijken qua werkingsmechanisme een beetje op sulfonylureumderivaten, maar dan net een beetje anders. GLP-1 agonisten worden geïnjecteerd in het onderhuidse vetweefsel (subcutaan) en door allerlei chmische modificaties is het gelukt om GLP-1 agonisten te maken met een langer werkingsduur, waardoor een wekelijkse injectie volstaat.