"Bazen bir mısra, hiç gitmediğimiz bir sokağın hatırasını bırakır avuçlarımıza. Özdemir Asaf’ın kelimeleriyle, geçmişin o buğulu camına bir nefes üfledik bu bölümde. 'Ne günlerdi' diyerek iç çektiğimiz ne varsa; eksilenlere, değişenlere ve her şeye rağmen kalbimizde kalan o ince sızıya dair... Sesimle hayat bulan bu dizelerde, kendi geçmişinizden bir parça bulmanız dileğiyle."

İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı..." Orhan Veli Kanık’ın Türk edebiyatında çığır açan o eşsiz dizeleriyle şehre bir de benim sesimden bakmaya ne dersiniz? Kuşların kanat seslerinden, Kapalıçarşı’nın uğultusuna; serin bir rüzgârdan deniz kokusuna kadar İstanbul’un tüm renklerini bu kayıtta bulacaksınız. Gözlerinizi kapatın ve kendinizi bu şiirsel yolculuğa bırakın.

Bugün mikrofonun başında sadece ben yokum; yanımda siyah-beyaz filmlerin naifliği, kasketinin altında koca bir yürek saklayan Sadri Alışık var. Onun kaleminden dökülen 'Merhaba İstanbul' şiirini seslendirirken, Galata’nın yorgunluğunu ve Boğaz’ın serinliğini kalbimde hissettim. Bu kayıt, beton yığınları arasında unuttuğumuz o eski, samimi İstanbul’a yazılmış bir aşk mektubudur. Gözlerinizi kapatın ve Sadri Bey’in o buğulu bakışlarını hayal ederek dinleyin... Şehrin kalbine bir merhaba da bizden."

Çünkü biz birer sarsıntıydık, geçtik. Emperyal Oteli'nde bir gece, her şeyi unutup gittik..

Bazen birini o kadar derinden seversiniz ki, hayatınızdan çıksa bile dünyadaki tüm yüzler ona benzemeye başlar. Başka kollarda huzur ararken, başka gözlere bakarken hep o tanıdık bakışı yakalarsınız. Kaçtığınız her köşe başında, dinlediğiniz her şarkıda ve sevdiğiniz her yeni insanda aslında yine "o" vardır. Atilla İlhan, aşkın bu kaçınılmaz esaretini ve insanı hayretler içinde bırakan o "tekliğini" muazzam bir melankoliyle anlatıyor.

Bakmıyordum, görmüyordum; ama oradaydım. Belki de sadece kendimden kaçıyordum

Bazen mevsimler değişir ama insanın içindeki o kış bir türlü bitmek bilmez. Kuşlar döner, çiçekler açar, güneş yüzünü gösterir; ama bir yanı eksik kalanlar için bahar, sadece gidenlerin bıraktığı boşluğu daha da belirginleştiren bir hatırlatıcıdır.

Kemal Hamamcıoğlu’nun kaleminden dökülen, gidenlerin ve kalanların o ağır sessizliğini anlatan bu derin şiiri, Sahin Toker’in etkileyici yorumuyla dinlemeye davetlisiniz. Bu seslendirme; yarım kalan hikâyelere, hiç söylenmemiş vedalara ve baharı bir türlü içine sığdıramayanlara bir saygı duruşu niteliğinde.

Bir martıyı ağlattın işte bir çocuk garanti intihar eder artık..

Bazı sevdalar vardır; sığındığınız bir liman değil, fırtınanın tam ortasında açan bir çiçektir. Adnan Yücel, "İmge Dedim Adına" şiiriyle bizi kelimelerin yetmediği, duyguların birer imgeye dönüştüğü o puslu ama umut dolu yola davet ediyor. Bu şiir, sadece bir sevgiliye yazılmış dizeler değil; hayata, kavgaya ve varoluşa duyulan o derin tutkunun yansımasıdır.

Boşuna bir ışık arama göklerde

Her şeyinle aşkın içindesin artık