"Bir Çıkmaz Sokak’ta", sadece bir şiir değil; insanın kendi iç dünyasında kayboluşunun, cevapsız soruların ve imkansız bir aşkın hikayesidir. Oğuzcan’ın kelimeleriyle örülmüş o duvarlar arasında dolaşırken, hüznün en saf halini hissedeceksiniz.

Bazı vedalar sadece dildedir, yürekte ise bir ömür sürecek bir ikamet başlar. Ümit Yaşar Oğuzcan, "Unutulmayanlar" şiiriyle tam da o "hiç gitmeyenlerin", hatıraların kuytusunda nöbet tutanların hikayesini anlatıyor. Bu eser, sadece bir şiir değil; geçmişin tozlu raflarında unutulmaya yüz tutmuş ama kokusu hala taze olan sevdalara tutulan bir aynadır.

Her insan bir ırmak gibi doğar; coşkuyla akar, kıvrılır, bazen taşlara çarpar, bazen durgunlaşır. Ama her ırmağın tek bir hayali, tek bir kaderi vardır: Ummana kavuşmak.

"Böyle bir sevmek görülmemiştir" mısrası, bir gurur tablosu değil, bir teslimiyet beyanıdır. Dokunamadığın, sesini duyamadığın, varlığından bile emin olamadığın birini bunca şiddetle özlemek... İşte bu, aşkın en saf, en masum ve en acı verici halidir. Şiir boyunca hissettiğimiz o "yokluk", aslında sevgilinin varlığından daha gerçektir.

Bazı anlar vardır, kelimeler yetmez; sadece susmak ve kalbin sesini dinlemek gerekir. Şems-i Tebrizî’nin yüzyılları aşan bu eşsiz dizeleri, bizi gürültülü dünyadan çekip alarak sükûtun o derin huzuruna davet ediyor. Sukûtun dilini fısıldıyor.

"Dost bildiklerimizin sustuğu, yolların kapandığı ve karanlığın en koyu olduğu anlarda bile bir mum ışığına sadık kalanlar için... Sabahattin Ali’nin ölümsüz eseri, dünün kederini bugünün bilincine bağlıyor. 'Aşeka Podcast' özel bölümünde, Şahin Toker’in sesiyle bu derin yolculuğa çıkıyoruz." | ig: sahinnova

O masa, bir hesaplaşma, ama bir o kadar da bir barışma masasıdır. "Aşk olsun size," dediği, kendi içindeki bütün Can’ları bir kadeh rakıyla kucakladığı andır.

"Yalan rüzgarlarında geçen bir rüyaydı o..." Bazı vedalar, aslında en büyük başlangıçlardır. Şahin Toker, Pruva şiiriyle bizleri geçmişin kadehlerini boşaltmaya ve teknenin önünde, hayata karşı o "iplemez gülüşü" takınmaya davet ediyor. Bu bölümde, hüznü bir kenara bırakıp rüzgarı arkamıza alıyor ve şarkılara avaz avaz eşlik ediyoruz. Çünkü bu baharlarda ağlamak yok; sadece ufka doğru sürülen bir yaşam var.

"Bazı gerçekler kanatsızdır, uçamazlar ama ağırlıklarıyla ruhu ezerler. Şahin’in kanadı belki de o en yüksekten uçtuğu anda kırıldı. İnsanın kendi ismini bir yerlerde bırakıp gitmesi, aslında en büyük vazgeçiştir.

"Her aşk, biraz da hayaletidir bitmemiş hikayelerin... Şehrin siluetinde kaybolan iki gölge, Galata’da yarım kalmış bir iç çekiş ve vapur dumanına karışan o meşhur dizeler