در سال ۱۹۵۷، شوروی “اسپاتینک”، اولین ماهواره فضایی را به مدار زمین پرتاب کرد و دوران ورود انسان به فضای خارج از زمین را آغاز کرد.

دورانی که با پرتاب ماهواره ها و سفینه های بسیاریی همراه بود. بطوری که پنج سال بعد، یعنی در سال ۱۹۶۱،‌ حدود ۱۱۵ ماهواره در مدار زمین وجود داشت و حرکت می‌کرد.

اما با ورود این حجم از اجسام ساخت انسان به فضا، مشکل جدید در پیشروی سازمان های فضایی قرار گرفت. و آن هم مراقبت و جمع آوری زباله های فضایی بود. در سال ۲۰۱۱ پنتاگون گزارشی را به کنگره آمریکا فرستاد و هشدار داد که حجم زباله های فضایی به میزان بحرانی خودش رسیده است و یک خطر جدی برای صنعت ۲۵۰ میلیارد دلاری خدمات فضایی به شمار می‌رود.

اما آیا واقعا زباله های فضایی خطری جدی برای فضانوردان و فضاپیماها به شمار می‌رود ؟ و آیا لازم است که ما سطل زباله هایی را در مدار زمین تعبیه کنیم ؟

برای پرداختن به این موضوع ابتدا می‌بایست معنای واقعی زباله های فضایی را بررسی کنیم و در تاریخ فضاپیمایی انسان به بررسی نمونه های آن بپردازیم.