آواز نجات

عیسی مسيح، يک شب قبل از مرگ خود، با فروتنی پاهای شاگردانش را شست و به آنان فرمود، هيچ غلامی از ارباب خود و هيچ قاصدی از فرستندۀ خويش بزرگتر نيست.‏

عيسی مسيح فرمود، هر که به من ایمان بیاورد نه فقط به من بلکه به فرستندۀ من نیز ایمان آورده است. من نوری هستم که به جهان آمده‌ام تا هر که به من ایمان آورد در تاریکی نماند.‏

مسيح، مردی به نام ایلعازر را که دوستش بود پس از گذشت چهار روز از مرگ او، در حالی که بدنش متعفن شده بود، زنده کرد. این معجزه، نشان داد که او خداوند است، نه يک پيامبر معمولی.‏

مسيح فرمود، گوسفندان من صدای مرا می‌شنوند و من آنها را می‌شناسم و آنها به دنبال من می‌آیند. من به آنها حیات جاودان می‌بخشم و آنها هرگز هلاک نخواهند شد و هیچ‌کس نمی‌تواند آنها را از دست من بگیرد.‏

عیسی مسيح، مردی را که کور مادرزاد بود شفا داد و او را بينا کرد. فریسیان مذهبی، به‌خاطر اینکه عیسی آن مرد را در روز شنبه شفا داده بود، سرزنش کردند.‏

مسیح، تعلیم ‌داد که او نور جهان است. همانگونه که چراغی روشن در شب، لکّۀ کثيفِ روی لباس را نشان می‌دهد، زندگی پاک و مقدس و تعالیم شگفت‌انگیز عیسی، به مردم نشان می‌دهد که گناهکار هستند.‏

عیسی مسیح، با شروع عید خیمه‌ها به اورشلیم رفت و به تعلیم در معبد پرداخت. بسياری از اشخاصی که سخنان او را شنیدند به او ایمان آوردند اما عده‌ای ديگر، عصبانی شده و درصدد دستگیری او برآمدند.‏

هیچ‌کس خدای پدر را ندیده است به‌جز عيسی مسيح پسر خدا، که نجات‌دهندۀ آسمانی است. تنها مسيح که از جانب خدا آمده، پدر آسمانی را دیده است و هر که به او ايمان بياورد حيات جاودان می‌يابد.‏

عيسی مسيح، خدا را واحد و يکتا اعلام می‌کرد، اما او خدا را پدر خود نيز می‌خواند و خودش را با خدا برابر می‌ساخت. او فرمود، پدرم هنوز کار می‌کند و من هم کار می‌کنم.‏

عیسی مسیح، تعصّبات مردم را که از غرور و دل گناه‌آلود آنها سرچشمه می‌گرفت، نادرست می‌دانست. او انسانها را بدون درنظر گرفتن نژاد و ملّیت و جنسیّت، یکسان دوست می‌داشت.‏