آواز نجات

خدا، برخلاف انسان‌ها به ظاهر نگاه نمی‌کند، بلکه به قلب اشخاص توجه دارد. مسیح اراده کرد تا ماهیت ذات الهی خود را بر یک زن سامری مطرود، آشکار سازد.‏

ديدگاه مسیحیت درمورد چگونگی وجود خدا و رستگاری بشر، با نظر ادیان ديگر متفاوت است. در مسیحیت، عيسی مسیح، ظاهر کنندۀ خدای نادیده می‌باشد و او تنها راه نجات انسان گناهکار است.‏

مسیحیان معتقدند که تنها راه نجات، مسیح است زیرا کتاب مقدس چنین می‌فرماید. روش مذاهب جهان بر پایۀ اعمال شخص است، اما در مسیحیت نجات و رستگاری، تنها با ایمان به مسیحِ خداوند میسر می‌شود.‏

انسان به‌گونه‌ای آفریده شده که محتاج خدا باشد و این احتیاج، با ايمان شخص به مسیح برآورده می‌شود. مسیح به ايمانداران خود، تولد تازه می‌بخشد و تمام وجود و زندگی‌شان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.‏

تجربۀ درونی ایمانداران، به واقعیت مرگ و رستاخیز مسیح ارتباط دارد. مسیح، از مردگان قیام کرده و اکنون زنده است و در درون ایمانداران خود زندگی می‌کند و آنها مسیح را در قلب خود تجربه نموده‌اند.‏

عيسی مسیح، انسان کامل و خدای کامل بود و هيچ گناهی در او یافت نمی‌شد. مسیح از قدرت الهی خود برای شفای بیماران استفاده می‌کرد و با رستاخیزش از مردگان، مُهر تأییدی بر ادعاهای خود گذاشت.‏

مسيح، به‌صراحت اعلام می‌کرد که ذات الهی دارد و صفات خدا را به‌خود نسبت می‌داد. ادعاهای مسیح درست بودند و او خداوند و مظهر خداست. مسیح، همان پسر یگانۀ خدا و آشکار کنندۀ خدای پدر می‌باشد.‏

یکی از شواهد قیام مسیح، تبدیل شدن شاگردان او از افرادی ترسو به شاگردانی قوی و شجاع می‌باشد. امروزه نیز هزاران نفر در سراسر دنيا شهادت می‌دهند که زندگی‌شان توسط مسیح تبدیل شده است.‏

رستاخیز مسیح، پایه و اساس مسیحیت را تشکیل می‌دهد. اگر مسیح از مردگان قیام نمی‌کرد، نمی‌توانست نجات‌دهندۀ بشر باشد. قبر خالی مسيح، این حقيقت را ثابت می‌کند که او مسیحِ موعود و منجی بشر است.‏

به‌انجام رسیدن بسياری از پیشگویی‌های کتاب مقدس، بر اين واقعيت گواهی می‌دهد که این کتاب، کلام خدا می‌باشد. حدود هفتصد سال قبل از میلاد، اشعياء نبی، تولد و مرگ و قیام مسیح را پیشگویی کرده بود.‏