Bałagan samotnej matki

Jak bycie świadkiem tragedii może wpłynąć na człowieka, a zwłaszcza nastolatków? Dwa tygodnie temu na naszych oczach spłonął hotel. W pożarze zginęło 80 osób, z czego połowa to niewinne dzieci. Bycie świadkiem katastrofy, niezależnie od tego, czy jest to wypadek, pożar, czy jakakolwiek forma przemocy, ma poważne konsekwencje psychiczne. W obliczu tak dramatycznych wydarzeń nasza psychika reaguje na wiele sposobów, w zależności od wieku, wrażliwości i dotychczasowych doświadczeń...Jak sobie z nimi poradziliśmy? Posłuchaj w tym odcinku!

Każda z nas, w obliczu trudnych doświadczeń, często odczuwa ten pierwszy, przytłaczający żal. Czasami to uczucie dominuje nad nami przez dni, tygodnie, a nawet miesiące, a w niektórych przypadkach może trwać długie lata. I nie ma w tym nic dziwnego – bo żal to reakcja na stratę, rozczarowanie czy niewypełnione oczekiwania. Właśnie tak bywa, zwłaszcza kiedy życie nie spełnia naszych nadziei, a marzenia wydają się oddalać. Tak było i w moim przypadku...

Dziś chciałabym poruszyć temat, który dotyczy nas wszystkich – jak przestać obwiniać życie i innych za swoje problemy i zacząć przejmować kontrolę nad tym, co się dzieje w naszym świecie. Bo, nie oszukujmy się – życie to nie bajka, a my również nie jesteśmy bez winy w tym, jak je przeżywamy. Chciałabym podzielić się z Tobą kilkoma przemyśleniami na ten temat, w tym technikami, które pomagają przejąć kontrolę nad własnym życiem. Zbyt często słyszę, jak ludzie obwiniają za swoje niepowodzenia wszystko wokół – życie, los, rodziców, partnerów, przyjaciół, dzieci czy okoliczności. "Mama mnie nie akceptowała", "Tata zmarł", "Partner odszedł", "Dzieci są za małe, za duże, zbyt wymagające" – te historie mają swoją wagę i każdy z nas ma swoje trudności. Ale co, jeśli powiem Ci, że to nie one są prawdziwym problemem? Co, jeśli prawdziwy problem tkwi w tym, jak na nie patrzymy i jak się do nich odnosimy?

Zawsze powtarzam, że nigdy nie jest tak, żeby nie mogło być gorzej…bo tak w życiu jest, ze wszystko mija, i to co dobre i to co złe, a od złego może też być coś gorszego. Ostatnio, jednak zaczęłam zastanawiać się czy to moje podejście do życia i szukania we wszystkim szczęścia i pozytywizmu jest zdrowe, i z czym wiąże się pojecie toksycznego pozytywizmu.

Patrzę w przyszłość z nadzieją, bo wiem, że 2025 rok będzie jeszcze lepszy. Nadal będę stawiać czoła wyzwaniom, ale będę je przyjmować z większym spokojem i pewnością siebie. I choć droga do celu jest często kręta i pełna trudności,  jestem w stanie podążać za swoimi marzeniami, wiedząc, że każdy krok ma sens. I że bez względu na to, ile razy się potknę, nie będę się poddawać. Przeszłość daje nam lekcje, a przyszłość – nowe możliwości. Czekam na kolejne, bo wiem, że to, co przede mną, będzie jeszcze piękniejsze.

Walka o siebie to coś, co nie jest widoczne na zewnątrz, to nie są spektakularne gesty czy wielkie boje. To ciche, codzienne wybory – to decyzja, by zatrzymać się na chwilę, zrozumieć swoje emocje i potrzeby, a potem odpowiedzialnie je realizować, nawet jeśli oznacza to rezygnację z pomocy innym, nawet jeśli oznacza to odejście, powstrzymanie się od poświęcania się dla innych kosztem siebie. Jestem przykładem, jak łatwo zapomnieć o własnej wartości na wiele lat i jak trudne jest potem odzyskiwanie tej równowagi. Zwłaszcza, kiedy w tej walce polega zdrowie psychiczne, a co za tym idzie zdrowie fizyczne...

Badz swoim własnym agentem szczęścia! Szczęście nie zawsze jest czymś wielkim, spektakularnym, co przychodzi z zewnątrz. Szczęściem jest znaleźć cos co jest od nas większe i zadedykować temu życie!Co to moze być?

Zmęczenie
Po doświadczeniach, które przeszłam – rozwodzie, wypadku córki, rozstaniu z toksycznym partnerem i własnych traumach – zmęczenie, które odczuwam, jest czymś więcej niż tylko fizycznym wyczerpaniem. To zmęczenie całego systemu, który przez długi czas funkcjonował na autopilocie, wciąż walcząc, trzymając się na siłę, próbując utrzymać równowagę w chaosie. Kiedy dochodzi do momentu, w którym muszę stawić czoła tym doświadczeniom, czuję, jak moje ciało i umysł domagają się odpoczynku. Ale to nie jest tylko kwestia snu – to głęboka potrzeba resetu, odciążenia od wszystkiego, co mnie przez lata ciągnęło w dół….

Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się, jak ważne są dni tygodnia w Twoim życiu? Co mogą mówić o Tobie? Zgodnie z badaniami psychologicznymi, nasza relacja z poszczególnymi dniami tygodnia może odsłonić wiele o naszej osobowości, a także o tym, jak postrzegamy czas, zmiany, radości, straty i początki. Zauważyłam to na własnej skórze – moje uczucia wobec dni, zwłaszcza wtorków, mają głęboki wpływ na to, kim jestem i jak odbieram świat. W mojej historii dni tygodnia są nie tylko oznaczeniem upływającego czasu, ale także świadectwem wielkich przemian, które miały miejsce w moim życiu.
A Ty? Jakie dni są dla Ciebie najważniejsze? Co się w nich kryje? Może już teraz, po tym odcinku, spojrzysz na swój tydzień z zupełnie nowej perspektywy. Pamiętaj, że życie to nie tylko planowanie weekendu, ale cała reszta, która toczy się w międzyczasie.

Prawda – to słowo, które często wywołuje emocje. W naszym codziennym życiu stykamy się z pytaniem, czy warto być szczerym, a jeśli tak, to jak żyć w prawdzie, zwłaszcza w obliczu wielu społecznych norm i oczekiwań. Te istotną kwestie, chciałabym poruszyć, starając się zrozumieć, dlaczego mówienie prawdy bywa tak trudne. A przecież jest tak wartościowa.