Better Software Design

Czy da się zbudować produkcyjny system o skali prawie dwóch milionów linijek kodu, korzystając wyłącznie z agentów AI i nie pisząc kodu ręcznie? Przykład Open Mercato pokazuje, że taki kierunek jest jak najbardziej możliwy i działa w praktyce, ale wymaga fundamentalnej zmiany w podejściu do procesów SDLC.

W tym odcinku zapraszam na case study projektu Open Mercato, open-source'owego narzędzia do tworzenia rozwiązań klasy CRM/ERP, rozwijanego w duchu AI-First. Piotr Karwatka, founder i CTO Open Mercato, oraz Patryk Lewczuk, Core Developer / Forward Deployed Engineer, opowiedzą jak wygląda proces SLDC w tym projekcie oraz jakie techniki i narzędzia są do tego wykorzystywane.

Kontynuujemy mini-serię o antywzorcach Event-Driven Architecture - ponownie z Oskarem Dudyczem. Tym razem jednak bierzemy na początek na warsztat puchnące zdarzenia: jedno “uniwersalne” zdarzenie, które próbuje zadowolić wszystkich naraz. Kolejne pole, kolejne ID “na wszelki wypadek”, aż w końcu wysyłamy w świat pół swojej bazy danych.

Zupełnie jak w wierszyku o sznurku Jurka - ktoś dorzuci papierek, aż robi się góra śmieci. Jednak to tylko pretekst do tego, aby dotknąć właściwego tematu, czyli podziału między to, co publiczne, a to, co prywatne.

Zanim pójdziecie w mikroserwisy, upewnijcie się, że wasze granice są poprawne. W modularnym monolicie pomyłkę naprawicie jednym refaktorem w IDE. W rozproszonym systemie zapłacicie za to zmianami w infrastrukturze i bazach danych... Między innymi właśnie to warto zapamiętać z rozmowy z Damianem Dziaduchem, który podzielił się historią refaktoryzacji pewnego smutnego monolitu.

W poprzednim odcinku mówiliśmy o przesadnej szczegółowości eventów. Tym razem uderzamy w drugą stronę — w stronę zdarzeń-worków, które zamiast o biznesie, mówią nam tylko o tym, że "coś się w bazie zmieniło". Razem z Oskarem bierzemy na tapet CRUD-sourcing, często nazywany też obsesją stanu.

State Obsession to sytuacja, w której zamiast faktów takich jak EmailConfirmed czy PersonalDocumentVerified, Twój system wypluwa generyczne UserUpdated. Na pierwszy rzut oka wygląda to na ułatwienie, ale w praktyce to prosty przepis na wyciek szczegółów implementacyjnych i utratę intencji użytkownika.

Zapraszam na stronę https://bettersoftwaredesign.pl, gdzie znajdziesz jeszcze więcej materiałów.

Rozpoczynamy nową mini-serię, w której bierzemy na warsztat konkretne problemy ze świata Event-Driven Architecture. Razem z Oskarem Dudyczem, autorem bloga eventdriven.io postanowiliśmy przejść przez listę "antywzorców", które sprawiają, że zamiast elastycznych systemów, fundujemy sobie architektoniczną drogę przez mękę. Na pierwszy ogień idzie temat Property Sourcing.

W tym odcinku rozmawiamy z Oskarem m.in. o tym:

Better Software Design zaczęło się w 2020 roku od tematów związanych z Domain-Driven Design, gdzie często z Kubą Pilimonem zagłębialiśmy się w kolejne wzorce i przykłady. Po kilku latach wspólnie z Kubą wracamy do tej tematyki, aby sprawdzić, jak zmieniło się nasze postrzeganie Domain-Driven Design i pracy architekta w świecie, który przyspieszył do prędkości mierzonych w tokenach na sekundę.

A rozmowę zaczynamy od pytania Kuby, jednego ze słuchaczy podcastu, które pojawiło się przy okazji zbliżającego się odcinka specjalnego z okazji 100 odcinków Better Software Design.

Od ostatnich odcinków minęło trochę czasu, ale świat IT nie stał w miejscu – wręcz przeciwnie, przyspieszył tak, że momentami trudno nadążyć. Dlatego w tym odcinku, wspólnie z Łukaszem Szydło i Marcinem Markowskim, próbujemy po prostu głośno zastanowić się, co tak naprawdę dzieje się z pracą architekta oprogramowania i ogólnie architekturą software'u w dobie wszechobecnego Generative AI.

Gdy kolejne modele wychodzą w coraz szybszym tempie, w zasadzie trochę trudno rozmawiać o tym, jakie 10 narzędzi zmieni Twoje życie architekta, z których warto korzystać już teraz. Zamiast tego usiedliśmy, żeby porozmawiać o naszych spostrzeżeniach i obserwacjach z placu boju. AI wpędza nas po trochu w pułapkę: kod powstaje błyskawicznie, ale nasze ludzkie moce przerobowe do jego czytania i weryfikacji pozostają w zasadzie bez zmian. Czy przez to nie zmieniamy się powoli w redaktorów kodu i czy Code Review nie stanie się zaraz największym wąskim gardłem w naszych projektach? Ale Code Review jest tylko jednym z etapów procesu Software Development Lifecycle, na którym widać wpływ narzędzi AI.

Ogłoszenie!

Już niedługo, bo 17 lutego, będziemy mogli się spotkać na otwartym warsztacie DevHours: Fullstack x EventStorming, który mam przyjemność współorganizować z Capgemini. Jeśli interesujesz się oprogramowaniem i chcesz podnieść swoje umiejętności w projektowaniu software'u, zapraszam do rejestracji.

W świecie Domain-Driven Design, Agregat jest powszechnie uznawany za jeden z fundamentalnych wzorców odpowiedzialnych za spójność danych. To on wyznacza granicę transakcyjną, wewnątrz której pilnujemy niezmienników biznesowych, gwarantując integralność naszego modelu. Ale co w sytuacji, gdy ta z góry zdefiniowana, statyczna granica staje się pewnym ograniczeniem?

Czy w każdym procesie biznesowym potrzebujemy dokładnie tego samego, silnego poziomu spójności i czy sztywny podział na agregaty zawsze idealnie odzwierciedla dynamiczną naturę problemu, który modelujemy?

Okazuje się, że możemy podejść do tego zagadnienia w bardziej elastyczny sposób. W tym odcinku, wraz z moim gościem, Pawłem Pacaną z firmy Arkency, dokładnie przyjrzymy się koncepcji Dynamic Consistency Boundary. Porozmawiamy o tym, jak można myśleć o spójności nie jako o statycznej, raz ustalonej granicy, ale jako o koncepcji, która dopasowuje się do kontekstu konkretnej operacji biznesowej.

W tym odcinku usłyszysz między innymi o:

• trudnościach w projektowaniu i długoterminowym utrzymaniu agregatów w systemie
• Dynamic Consistency Boundary i czym ten wzorzec różni się od klasycznego podejścia z agregatem
• tagowaniu i linkowaniu zdarzeń pomiędzy strumieniami
• wymaganiach dla event-store, aby stosowanie Dynamic Consistency Boundary było w ogóle możliwe
• pułapkach, na które należy zwrócić szczególną uwagę, by wykorzystanie DCB nie stało się problem

Materiały dodatkowe do tego odcinka znajdują się na stronie tego odcinka na bettersoftwaredesign.pl.

YouTube Alert! Odcinki podcastu są także dostępne na moim kanale na YouTube. Warto zasubskrybować, aby być na bieżąco z kolejnymi odcinkami.

Ponad 2000 osób w 500 zespołach, 3000 różnych mikroserwisów i kilkaset tysięcy eventów na sekundę - skala Allegro zawsze robi wrażenie. Jak w tym wszystkim wdrożono architekturę mikrofrontendów, która pozwala sprawnie łączyć różne mikroserwisy i tworzyć podstrony największego w Polsce e-commerce'u prosto z panelu?

W drugiej części rozmowy o mikrforontendach, Bartosz Gałek, Principal Engineer w Allegro, uchyli rąbka tajemnicy i przedstawi trochę technikaliów.

W tym odcinku usłyszysz między innymi o:

• skali systemu, z jaką mierzą się zespoły developerskie Allegro
• wybranych metrykach zapewniających observability systemu od strony frontendowej
• projektowaniu optymalizacji i zapewnianiu dużej wydajności systemu
• projektowaniu stron portalu z użyciem komponentów i wprowadzaniu nowych funkcjonalności na produkcję
• streamingu HTML-a
• stopniowej migracji monolitu do architektury mikroserwisowej

Dzięki Bartkowi mamy możliwość zajrzeć za kulisy i zobaczyć co się dzieje "pod maską" Allegro, gdy odwiedzasz przykładowo podstronę interesującego Cię produktu. I dlaczego, dzięki stosowanym rozwiązaniom i optymalizacjom, jest to tak wydajne...

Materiały dodatkowe do tego odcinka znajdują się na stronie tego odcinka na bettersoftwaredesign.pl.

YouTube Alert! Odcinki podcastu są także dostępne na moim kanale na YouTube. Warto zasubskrybować, aby być na bieżąco z kolejnymi odcinkami.

Rozpraszanie systemu na szereg działających niezależnie od siebie usług, przy wszystkich oczywistych korzyściach dla ogólnej architektury i współpracy pomiędzy zespołami, niesie za sobą kilka istotnych konsekwencji. Przykładowo, dostarczenie zdarzenia czy innego komunikatu pomiędzy serwisami przestaje być już tak oczywiste i bezproblemowe, jak to jest w przypadku monolitycznych aplikacji komunikujących się wewnątrz in-memory.

Sieć ze swojej natury bywa zawodna, przerwa w dostarczaniu wiadomości, czy też dostarczanie ich do konsumentów w losowej kolejności nie są sytuacjami czysto hipotetycznymi. Wcześniej czy później taka sytuacja przydarzy się w systemie, pytanie brzmi tylko "kiedy"...

Michał Ostruszka w dzisiejszej rozmowie zarysowuje kilka wzorców w kwestii gwarancji dostarczania wiadomości, które obok Outbox Pattern warto mieć w swojej architektonicznej skrzynce z narzędziami.

Materiały dodatkowe do tego odcinka znajdują się na stronie tego odcinka na bettersoftwaredesign.pl.

YouTube Alert! Odcinki podcastu są także dostępne na moim kanale na YouTube. Warto zasubskrybować, aby być na bieżąco z kolejnymi odcinkami.