Beursverhalen

Rond kerst 2020 beende Dario Amodei, vicepresident van onderzoek bij OpenAI, boos weg bij het bedrijf waar hij vier jaar had gewerkt. Hij vertrouwde topman Sam Altman en zijn medebestuurders niet meer, was moe van het constante crisismanagement dat gepaard ging met zijn werk, en wilde een bedrijf oprichten dat een veiliger pad bewandelde als het gaat om het bouwen van AI-modellen.

Een maand later was Anthropic opgericht. Het bedrijf, naar eigen zeggen gefocust op verantwoordelijk bouwen aan AI, bleef enkele jaren een voetnoot in artikelen over ChatGPT en Nvidia-chips. Maar slechts vijf jaar later is Anthropic al goed voor de grootste beursgang ooit, als je het afmeet aan de totale bak van opgehaald geld.

In de geschiedenis van het kapitalisme is er zelden zoiets vertoond. De AI-familie Claude en daarop gebaseerde producten zoals Claude Code zijn pas in de laatste twee jaar zo groot geworden dat ze een geduchte zo niet superieure rivaal vormen voor OpenAI. De keus om zich meer op de zakelijke markt dan de consumentenmarkt te richten heeft flinke dividenden uitbetaald voor Anthropic.

Goed, die eerder genoemde 2 biljoen dollar aan beurswaarde ligt nog even buiten bereik als we zo bekijken wat de aandelen bij de beursgang gaan kosten op 19 november. Maar ja, wat is een paar honderd miljard meer of minder onder vrienden? Hoofdbegeleiders Goldman Sachs en Morgan Stanley zullen er alles aan doen om komende week de waardering nog een tikje omhoog te babbelen, lustig zwaaiend naar powerpoints en presentaties die -natuurlijk- met behulp van Claude zijn gemaakt.

We bespreken wat er gebeurt in aanloop naar de beursgang, duiken in het businessmodel van Anthropic en lachen om de bizarre vorm van corporate governance die het bestuur loslaat op aandeelhouders. Sorry, hoeveel aandelenklassen en verwaterde aandelen komen er op ons af met al die donaties en bijzondere constructies? 

Maar vooral: welke risico's loopt dit bedrijf? Hoe eng is het feit dat men een slordige 900 miljard dollar aan contracten heeft afgesloten voor rekenkracht? Hoe verhoudt zich dat tot die stratosferisch snel groeiende omzet? Kan Anthropic zichzelf eigenlijk wel bedruipen met het geld dat er binnenstroomt? Hoe inwisselbaar is Claude, en hoe groot is het competitieve voordeel dat Anthropic daadwerkelijk kan behouden wanneer Chinezen goedkopere AI-modellen maken?

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma
🎧 Productie: IBS Capital Allies
🌐 Website: https://ibsca.nl/
📩 Mail ons: [email protected]

De beste beleggers in mijn fondsen waren degenen die overleden, zei meesterbelegger Peter Lynch ooit. Die lieten hun dollars lekker doorrollen zonder ooit bang te worden voor welke economische tegenwind dan ook. Niks geen in- en uit stappen, gewoon renderen. Over de doden niets dan goeds op beleggingsgebied.

Het gelijk van Lynch werd recent weer bewezen door hoogleraar Roger Ibbotson en zijn vele academische kompanen. Ze hadden de rendementen van aandelen en obligaties op een rij gezet. Bleek dat aandelen alle andere activa achter zich lieten, met honderd jaar lang een gemiddeld rendement voor inflatie van 10.1 procent per jaar voor het breedste mandje van aandelen op de Amerikaanse markt.

Stop er een dollar in op 1 januari 1926, haal hem eruit op 31 december 2025, en je houdt 14.751 dollar over. Ja ja, dat is voor inflatie. Dan was het 813 dollar geweest. En ja... dat is ook voor kosten en belasting. Maar het punt staat als paal boven water: wie op de lange termijn gespreid belegt in aandelen en nooit aan het roer trekt, wint véél meer dan zijn koopkracht verliest. Bovendien had je bij een honderdjarige belegging in een mandje obligaties slechts 117 dollar overgehouden. Vóór inflatie. En kosten. En belasting.

De nuances zijn legio. Wie belegt er honderd jaar lang? Wie rende niet weg in de jaren dertig, of zeventig, en vergat vervolgens Amerikaanse obligaties te kopen in 1981, toen je tienjarige staatsobligaties kon kopen met een rente van meer dan 15 procent? Plus: is dit alleen Amerika?

Zeker. Allemaal waar. Maar wie alles uit de markt trok vóór maart 2009, omdat Lehman Brothers omviel in september 2008, miste de mooiste bodem van de vorige twintig jaar. Het honderdjarige tijdpad wijst juist op de kracht van een starre koers. En het verschil tussen aandelen en langlopende obligaties zal intact blijven, of je nou naar de Europese of Japanse of welke markt dan ook gaat kijken.

Dat doet een veel fundamenteler vraag rijzen. Waar zijn alle rijke mensen gebleven? Waar is de Quote 500.000? Zelfs de AFM ontwaart in het Nederlandse beursbos veel te weinig beleggers. Ze zijn er wel: honderdduizenden zo niet miljoenen Nederlanders die daadwerkelijk het spaargeld hebben én zouden moeten beleggen voor hun oude dag, maar het gewoon vertikken. 

Als je financiële waakhond dat zegt, is het misschien goed om je eens achter de oren te krabben. Dat doen we vandaag. Waarom maken zo weinig mensen gebruik van het wereldwonder dat rente-op-rente oftewel compounding heet? Welke rollen spelen angst, (gebrek aan) hebzucht, jaloezie, luiheid, fiscaal beleid en andere gewichtige zaken des levens? En: kan dat anders?

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

De S&P 500 lijkt een kalme zee. Beste belegger, kies het ruime sop, vaar even door de belangrijkste aandelenindex op aarde, ga wijdbeens op het dek staan en tuur door je kijkglaasje. Juist. Niks aan de hand. Een paar golfjes. Het oppervlak stijgt gestaag.

Maar pak vervolgens even je zuurstofflessen. Trek je duikpak aan en spring erin. Moedertjelief! Onder het oppervlak zwemmen allemaal bloedende aandeeltjes! 

Tachtig procent van de bedrijven in de S&P 500 staat 10 procent lager dan zijn hoogste koers van het voorgaande jaar. Hoe dieper je gaat, hoe erger het wordt. Zestig procent van de bedrijven staat meer dan 20 procent lager dan zijn hoogste punt. Veertig procent meer dan 30 en een kwart meer dan 40... Het is een volatiele bende op de zeebodem.

Allerlei bedrijven die zogenaamd veilig waren toen software smolt en men op zoek ging naar de Walmarts, PepsiCo's, Home Depots én McDonald's, staan makkelijk tien tot dertig procent in de min over de laatste zes maanden. Ondertussen ging het met de S&P 500 als geheel meer dan prima. De walvissen ontnamen je het zicht. Nvidia, Microsoft, Apple, Amazon en de rest zijn zo vreselijk groot dat je de rooie zeebodem niet meer kon zien.

Waar komt dat door? Schuiven slechts de waarderingen op, of is er echt wat mis met alle winsten? En by the way: was Nvidia ook niet relatief goedkoop, omdat er wel groei was maar men ook dáár minder wil betalen voor groei? Is dit slechts een evolutie van het cliché dit jaar, namelijk hypergeconcentreerde AI-gevulde indexen plus stijgende rentes en ander onheil? En: wat moeten we hiermee met een aankomend cijferseizoen met opnieuw torenhoge winstverwachtingen?

Juist. Tijd om Johannes en Reinder dat weer eens vernuftig te laten duiden.

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

Sommige podcasters hebben een bijzondere verhouding met hun gasten. Neem nou Nicolai Tangen. De man bezit met zijn fonds zo'n anderhalf tot 2.5 procent van bijna alle beursgenoteerde bedrijven op aarde. Hij heeft 2.3 biljoen dollar onder beheer.

Wanneer Nicolai een vraag stelt aan een topbestuurder van één van de grootste bedrijven op aarde, voelt dat toch wat anders dan wanneer Jochem dat doet. Wat dat betreft is de wereld oneerlijk.

Goed, je krijgt natuurlijk niet zomaar het belegde oliegeld van 5.7 miljoen Noren onder beheer. Nog afgezien van je CV moet dat eerst belegd worden door de Noorse Staat. Vervolgens moet je jaren wachten voordat de baten van het beleggen die van het ingelegde geld overstijgen. Bovendien moet je zo'n staatsfonds ook verdraaid goed inrichten, want het grootste gevaar voor een pot geld is een politicus.

Maar dan heb je ook wat. Zelfs als de Noren maximaal 3 procent van hun staatsfonds mogen uitgeven, zodat het geld blijft groeien, dekt dat tegenwoordig makkelijk 20 procent van de Noorse begroting. Pfoa.

Het kan ook misgaan. Je kan, zoals je vaak ziet bij staatsfondsen in de Golfstaten, een stel rare trofeetjes gaan financieren waar de gemiddelde burger niet zoveel aan heeft. Sowieso is het heikel om je staatsfonds te laten investeren in je eigen land, want dat verstoort al snel de economie of maakt mensen ergens van afhankelijk. De Noren doen dat niet, afgezien van de begroting.

Nederlanders en Engelsen zouden dat beter doen toch? Neuh. Je kan je fossiele brandstofbaten namelijk ook consumeren. Het Verenigd Koninkrijk en Nederland gaven van de jaren zeventig tot 2022 respectievelijk een slordige 400 miljard pond en 370 miljard euro aan brandstofbaten uit aan sociale zekerheid en andere consumptieve uitgaven. Ja, er wás wel een klein Fonds Economische Structuurversterking, maar het sloeg geen deuk in een pakje boter.

'And, it's gone', zoals de bankier in South Park zei. Dus. Wat kunnen we leren van het Noorse staatsfonds? Waarom pakten de Noren het wél goed aan? Welke beleggingskeuzes maakt iemand met 2.3 biljoen dollar onder beheer? Hoe verschilt dat van andere vermogensbeheerders? En: is er nog hoop voor Nederland?

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

Elke financiële professional die vanaf de jaren tachtig aan het werk ging, leerde het vak onder een bijzonder regime. Het fundament van die wereld bevatte één waarheid. Het was niet altijd even duidelijk van tevoren, maar rentes daalden structureel. 

Het getijde van lagere rentes tilde veertig jaar lang alle boten op. Klassiek vermogensbeheer, private equity, obligatiehandelaren, huizenkopers, bedrijven, overheden, joep-om-de-hoek met een beleggingsrekeningetje: men voelde een onzichtbare wind in de rug.

Wie de afgelopen maanden de krant open heeft geslagen, weet dat dat getijde zich ook terug kan trekken. Tijdens de coronacrisis tilde goedkoop geld voor de laatste keer alles op. Zwaai nog even jaloers naar iedereen die in 2021 een hypotheek afsloot.

Thierry Borgeat houdt wel van een vet frame en spreekt van 'het einde van de grootste bullmarkt ooit', namelijk die in obligaties. Als rentes elk jaar dalen, worden de obligaties van gisteren stelselmatig meer waard. 

Maar welk effect hebben die stijgende financieringskosten eigenlijk op alle eerder genoemde partijen? Wat betekent het om te leven in een wereld waarin rentes misschien niet meteen structureel stijgen, maar in ieder geval niet meer structureel dalen?

Zei Warren Buffett niet dat je pas ziet wie er naakt zwemt als het eb wordt?

Nou: dat soort enge vragen leidt tot een ontluisterende conclusie in de aflevering van vandaag. Het valt gek genoeg wel mee, zelfs voor de aandelenbelegger die met kapitaalintensieve bedrijven werkt. Het is allemaal een stuk ingewikkelder dan je zou denken, zeggen Reinder & Johannes, zoals je altijd te horen krijgt wanneer je grote macrobewegingen in een oorzaak-gevolg relatie probeert te drukken. 

Blijken die oorzaken én gevolgen opeens legio. En op elkaar van invloed. Zucht. Je snapt opeens waarom Charlie Munger altijd zei dat hij nog nooit zijn geld had ingezet op macro-economische inzichten.

Johannes & Reinder bewegen deftig door het moeras van stijgende rentes en het effect of non-effect dat de stijging heeft op de wereld. Bedrijfswinsten zijn hoog, ongeacht stijgende financieringskosten. Leningen hebben een looptijd, en veroorzaken niet direct een schok. De pijn van een rente die van 1 naar 4 gaat is véél hoger dan wanneer je van 4 naar 5 gaat. Plus: er profiteert ook altijd iemand van de hogere rente. De wereld blijkt veelkleurig. Maar vooral fascinerend.

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

Komt een belegger bij de broker. 'Hoi, ik wil graag bedrijven die cash uitspuwen als een geiser en weinig hoeven investeren om dat zo te houden. Liefst een beetje lage waarderingen en niet te veel bezig met AI. Ik heb onverwacht grote cashflow deze maand.'

Hij grijnst.

De broker glimlacht breed terug. 'Ik weet wat jij nodig hebt. Wil je sigaretten, olie, wapens of een paar casino's? Alcohol doet het wat minder de laatste tijd.'

De belegger blijft verward achter.

Zo gaat dat met de zogeheten sin stocks. Zondige aandelen? Nee, want zoals Peter Lynch zei: een aandeel weet niet dat u er de eigenaar van bent. Aandelen voor zondaars dan? Nou... moeilijk! 

Hoe gingen de meest morele én succesvolle beleggers op aarde daar eigenlijk mee om? Ze wezen op het grijze gebied. Desgevraagd zei Warren Buffett op de vergadering van Berkshire Hathaway in 1997 dat hij de grens legde bij adverteren voor sigaretten. Dat mocht nog wel onder hem, vooral omdat de retailwereld en de journalistiek dat destijds lustig deden.

Maar sigaretten verkopen? Nou, liever niet, máár, ja, in de jaren tachtig zat 'ie er wel in, we noemen maar een RJR Nabisco en een Bayuk Cigar. Waarna Charlie toe mocht voegen dat ze later juist fantastische deals op tabakgebied hadden laten gaan omdat het toch een beetje dubieus was.

Zucht. Het lijkt erop dat het verkrijgen van morele helderheid net zo moeilijk is voor beleggers als voor filosofen, politici, advocaten, dokters, soldaten en kinderen op de speelplaats.

Maar we kunnen het er wel over hebben. Waar ligt die grens? Tabak lijkt klip en klaar. Maar olie? Social media? Alle technologie op aarde, stiekem? Wat vinden we van de verschoven morele kaders rond het verdedigen van Oekraïne? En even financieel: wat voor eigenschappen hebben deze aandelen eigenlijk als je ze als mandje bekijkt? Het blijken grosso modo verdraaid goede businessmodellen.

Reinder & Johannes weten als altijd vernuftig uit te leggen dat er heel wat interessants tussen zit, hoewel je niet alles moet willen kopen. En natuurlijk weten we ook even te zeuren over Europa. Het is wel Beursverhalen.

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

Het is tijd voor felicitaties. Zelf zullen ze de blik naar beneden werpen en mompelen dat ze nog nergens zijn, na een tiental ongetwijfeld terechte nuances, maar het is een feit dat Reinder & Johannes twee jaar geleden een fonds begonnen dat Centive heet.

De bijbehorende fuif van deze week was vast een mooi festijn. We zeggen niks over die ernstige blikken achter de computer van tevoren. Wel moeten we even roddelen, want die knuppels kwamen hier niet zomaar én er is natuurlijk meer dan Centive bij IBS.

Om dat te doen schuift Edo Scholts vandaag aan. Hij is portfoliomanager bij de IBS Actief, de strategie die in de kamer tegenover Centive wordt gerund. Hij kent Reinder al uit zijn studententijd en zag ook Johannes binnenstappen bij IBS. Edo zag de heren evolueren, samen met de beleggingsstrategieën van heel IBS. Want als er één les uit de podcast is gerezen tot nu toe, dan is het wel 'adapt or die': het aanpassend en lerend vermogen van een belegger én een onafhankelijke vermogensbeheerder als IBS moet groot zijn. 

Wat gisteren werkte, hoeft dat niet per se morgen te doen. Edo vertelt hoe die reis is afgelegd en hoe factoren als management belangrijker zijn geworden binnen de verschillende beleggingsstrategieën van IBS.

Verder is er natuurlijk ook nog zoiets als tijdloze wijsheid en gezond verstand. Zeker op beleggingsgebied. Daarom bespreken we ter ere van het papieren jubileum nog even de boekenkast van Edo en Jochem: wat is nou het ideale boek om een leek mee te laten beginnen, en hoe kan de literaire reis daarna worden afgelegd om sterker te worden als belegger? Wat leren we van grote namen als Housel, Buffett, Munger, Lynch, Lewis, Rockefeller, grote wetenschappers en al die anderen? Hoe neem je dat tot je op een effectieve manier? 

En: waarom is Diary of a Very Bad Year stiekem een beter crisisboek dan The Big Short, terwijl niemand het kent? 

Veel luister- en leesplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Edo Scholts

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

Foutje gemaakt? Geef het toe, maak de schade ongedaan en lach jezelf nog eens uit. Kan gebeuren. Maar bij bedrijven lukt dat niet altijd. Soms mis je de boot. Soms word je ingehaald terwijl je op de juiste boot zat. Soms hangt je boot van zoveel frauduleuze touwtjes aan elkaar dat hij zinkt van ellende.

Tandpasta kan maar zelden terug in de tube. De merknaam Enron werd voor 275 dollar verkocht aan een satiricus. En wie vond de draagbare digitale camera uit? Kodak. In 1975. De populaire mythe dat het bedrijf zijn filmrolletjes niet wilde kannibaliseren klopt maar deels. Het grootste probleem was dat men zijn schouders ophaalde bij een onhandig kreng dat fotootjes op een tv-scherm toverde. Waarom zou je?

Nee, niemand schrapt vrijwillig zijn analoge model ten faveure van de digitale revolutie en zijn flinterdunne marges. Een blik op Duitse autobouwers leert dat het vinden van een visionair met radicaal nieuwe productie- en aandrijfmethoden niet altijd lukt binnen de torens van de winnaars van gisteren.

Zo kunnen we nog even doorgaan. Intel miste de mobiele chipmarkt toen de iPhone al uit was. Het bedrijf maakte Apple later zo boos dat men in Cupertino liever zijn eigen chips ging ontwerpen. Dat heeft afzwaaiend topman Tim Cook geen windeieren gelegd. Intel liet ook na om te investeren in dezelfde ASML-machines die TSMC wel kocht. Toen de 'turnaround' eenmaal tot de bestuurslagen was doorgedrongen, mislukte ook de ommekeer een paar keer. Totdat de Amerikaanse belastingbetaler een belang nam en de AI-revolutie iedereen optilde die maar iets kon produceren dat ermee te maken had.

Toch hebben brekebeentjes uit het verleden nieuwe wedstrijden leren lopen. Kijk maar naar Nokia, en Blackberry. De Apple-slachtoffers stoften zijtakken af en maakten er nieuwe stammen van. Zelfs IBM vond zichzelf niet minder dan vijf keer opnieuw uit.

Hoe sterft een winnaar? Wie keert de olietanker? Hoe is het om opeens fraude op je scherm te zien als belegger? Wat betekent het om ingehaald te worden, en: wat zegt dit nou allemaal over de huidige stal van grootste bedrijven op aarde? Reinder & Johannes weten als altijd lustig te citeren uit verleden details om ook de toekomst een klein tikkeltje helderder te maken.

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

Pak een top 20 van de best renderende aandelen sinds 1985. Je vindt Apple, Applied Materials, Home Depot: bekende namen. Maar er staat een raar Canadees verzekeraartje tussen. Fairfax Financial Holdings. Flink boven Berkshire Hathaway overigens. Het rendeerde gemiddeld 19.5 procent per jaar t/m eind 2025, inclusief dividenden.

Hoe dan? Dat bespreken we vandaag. Want wie Warren Buffett lang bestudeert, komt op een gegeven moment zijn copycats tegen. Bill Ackman beweert zo ongeveer elk half jaar dat hij het Berkshire Hathaway van Buffett na gaat bouwen. Maar de beste van het stel is gebouwd door een Indiase immigrant uit Canada: Prem Watsa. 

Prem, type correct Christelijk ventje met humor, afkomstig uit Hyderabad en zoon van de wiskundeleraar, kwam na hard studeren aan bij Confederation Life. Al snel deed hij iets vreemds. Hij vond dat verzekeren prima, maar hij begon meteen te beweren dat die beleggingsportefeuille moest worden omgegooid. Men moest het gaan doen zoals Ben Graham het deed, de leraar van Warren Buffett.

In 1985 kopen hij en zijn bonte gezelschap Buffett-fans een nagenoeg failliete truckverzekeraar, Markel. Al snel noemen ze het bedrijf Fairfax, wat niet alleen aristocratisch klinkt maar ook staat voor Fair & Friendly Acquisitions. Het bedrijf doet wat er op het doosje staat. De verzekeraars worden als kralen aaneengeregen in de vier decennia nadat Prem en zijn vrienden ermee aan de slag gaan.

Maar onder de motorkap gebeurt er meer. De beleggingsportefeuille is bijzonder, en van een heel andere orde dan degene die Warren Buffett aan zijn Berkshire Hathaway toevoegde. Hier geen Coca-cola of Apple, wél een bonte collectie lelijke eendjes waarvan sommigen belachelijk winstgevend zijn geworden. Die hebben de prijs van de rest ruimschoots betaald. 

Fairfax blijkt ook nog eens te kunnen toveren met obligaties. Tijdens de crisis van 2008 verdiende Prem meer aan het shorten van de hypotheektroep dan alle Big Shorters bij mekaar. Ook sinds 2022 heeft het bedrijf dingen gedaan met kortlopend schuldpapier die andere verzekeraars niet eens voor ogen hadden.

Hoe gaat het nu met dit bedrijf? Welke fouten en winsten werden er gemaakt? Waarom is dit aandeel dit jaar amper van zijn plek gekomen terwijl er soms per dag een procent van de aandelen terug wordt gekocht? Hoe klikken dat verzekeringsimperium, de aandelenportefeuille, de dochterbedrijven én die obligaties in elkaar om deze machine te laten draaien? En: hoe zit het eigenlijk met de opvolging van Prem zelf?

Dat en nog veel meer bespreken we vandaag. Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]

De marktrentes op staatsleningen stijgen, geen overheid van Washington tot Tokyo krijgt zijn huishoudboekje op orde en de ingrepen van Amerikaans Minister van Financiën Scott Bessent blijken weinig effectief. 

Tot zover de wekelijkse macro-economische donderwolk die betrekkelijk jaarlijks de kop op steekt. Want het komt ook deze keer nooit meer goed. Daar moeten we maar eens over praten, want wat is nou het eindstation van al dat onheil en welke oplossingen zijn er te trekken uit de grabbelton van centrale banken, valuta, overheidsschulden en rentes? En, nog afgezien van de grote jongens: wat moet je hiermee als belegger?

Dat het antwoord 'beleggen' is, behoeft geen verdere uitleg. Loonstijging, een koophuis en het aanschaffen van andere activa zijn al jaren de beste wapens om geldontwaarding te bestrijden, want ons hele geldsysteem berust op langzame ontwaarding van valuta. Daar moet je aan meedoen door de spullen te kopen die steeds duurder te worden, daar moet je niet tegenin gaan.

Dan nog een ontluisterende constatering. Men zei altijd dat rentes werken als zwaartekracht op aandelenmarkten. Rente omhoog, betere compensatie voor het uitlenen van geld, minder reden om aandelen te kopen. Dát was het evangelie dat werd gepreekt in de master finance, de beste biografie van Warren Buffett en het gemiddelde zalmroze dagblaadje.

Maar sinds ongeveer 2010 daalden rentes, en ging de beurs omhoog. Sinds 2022 stegen rentes, en ging de beurs omhoog. Inmiddels stijgen rentes nog harder, en... gaat de beurs omhoog. Hoe dan?

Daarom voeren we deze week een luchtig gesprekje over gewichtige dingen. Het is tijd om die zorgwekkende macro-mist, met al zijn ingewikkelde tandwieltjes die ons angst inboezemen omdat het lijkt alsof ons monetaire systeem eeuwig op omvallen staat, van een paar zinnige antwoorden te voorzien.

Veel luisterplezier!

🎤 Hosts: Jochem Visser, Johannes Smit & Reinder Wietsma

🎧 Productie: Jochem Visser, IBS Capital Allies

🌐 Website: https://ibsca.nl/

📩 Mail ons: [email protected]